ความรักในมุมมืด
ห้องนอนเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในบ้านหลังเก่า มีแสงไฟจากอิตัลลิกขาวส่องผ่านม่านบาง ๆ ทำให้เห็นฝุ่นละอองลอยเต้นอยู่ในอากาศ ขิง นางเอกของเรา กำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะเขียนหนังสือที่มีราเกาะอยู่ที่มุม โปรดักซ์ดีไซเนอร์วัย 27 ปี ผู้ที่เคยมีความฝันจะเป็นนักออกแบบ ทำให้ชีวิตเปลี่ยนไปเมื่อพ่อของเธอเสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถยนต์ ความทรงจำวันนั้นยังคงติดอยู่ในใจ ในขณะที่เธอนั่งจดบทความใหม่ เขียนถึงความรักและการสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ที่เธอต้องเผชิญ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เสียงกริ่งโทรศัพท์ดังขึ้น ขิงปรายตามองไปที่โทรศัพท์ที่วางอยู่บนเตียง ก่อนจะตัดสินใจไม่รับสาย ใจของเธอยังไม่พร้อมที่จะรับรู้ข่าวสารใด ๆ และเฉลียวใจว่ามันจะเป็นข่าวเกี่ยวกับพ่อหรือไม่ ความเงียบเข้ามาแทนที่เสียงโทรศัพท์ ในขณะนั้นเองที่เสียงเคาะประตูดังขึ้น
ดาว เพื่อนที่สนิทที่สุดของขิงเข้ามาหา สภาพของดาวดูเหนื่อยล้าแต่ในดวงตานั้นเต็มไปด้วยความตั้งใจที่จะเข้ามาช่วยขิงให้ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากไปได้ “ทำไมไม่ออกไปข้างนอกบ้างหรือขิง? เรามีแผนจะไปเที่ยวทะเลกัน พอจะทำให้เธอลืมเรื่องพวกนี้ได้บ้าง” ดาวเสนอด้วยน้ำเสียงที่มีความหวัง
ขิงมีอาการลังเล แต่เสียงที่อยู่ในหัวก็ประดับประดาอย่างหนัก ราวกับบอกว่าเธอไม่ควรจะข้ามผ่านความรู้สึกของตัวเอง ถึงแม้ว่าเพื่อนจะพูดอย่างไร เธอยังคงรู้สึกผิดอยู่ดี “ไม่ ฉันต้องทำงาน ฉันอาจจะทำเรื่องนี้เสร็จได้” ขิงตอบเสียงอ่อน ความรู้สึกของการหายใจไม่อาจปลดปล่อยความกดดันภายในได้
ดาวมองขิงด้วยแววตาห่วงใย “แต่อย่าลืมนะ, ชีวิตมันไม่ได้หยุดนิ่ง” ขิงก้มหน้าลงและรับรู้ถึงคำพูดของเพื่อน แม้มันจะสะท้อนความจริงที่เธอหลีกหนีมาเป็นเวลานาน
ในขณะที่ดาวพยายามที่จะกระตุ้นขิง ขิงเองมองเห็นความหวานในดวงตาของดาว แต่ในใจเธอกลับมืดมน ราวกับมีภาพของพ่อขึ้นมาทุกครั้งที่เธอยิ้ม “ถ้าเธออยากไป ฉันก็ตามไป แต่ถ้าไม่… ฉันจะอยู่ข้างเธอ” ดาวตอบให้ความมั่นใจ
ขิงตัดสินใจไปเที่ยวทะเลกับเพื่อน ระหว่างทางขับรถ ขิงรู้สึกเหมือนว่ายากที่จะก้าวออกจากความไม่มีกำลังใจ การได้เห็นทะเลครั้งแรกพึ่งจะทำให้ความรู้สึกของเธอตื่นเต้น ทั้งเสียงคลื่น เสียงลม และรอยยิ้มของเพื่อนทำให้เธอเริ่มเห็นความมีชีวิตชีวาในมุมมืด
ในขณะที่ขิงเริ่มที่จะสัมผัสกับความตั้งใจของตัวเอง ในการเดินทางพวกเธอได้พบกับหนุ่มนักเซิร์ฟชื่อ ‘กร’ ที่สอนให้ขิงกล้าลงไปในน้ำแม้ว่าจะกลัว ความวามันหลายนี้ทำให้ขิงค่อย ๆ เรียนรู้ที่จะเชื่อใจอีกครั้ง แม้จะเป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งในชีวิตเท่านั้น แต่การที่เธอเปิด心เพื่อคนที่เข้ามาในชีวิตได้ช่วยยกระดับลมหายใจที่หนักอึ้งในอกของเธอ
ขิงเริ่มต้นมีความรู้สึกว่าการมีกรอยู่ด้วย ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น การตั้งคำถามที่เคยหลอกหลอนเธอดูเหมือนจะคลี่คลายเมื่อมีเขาอยู่เคียงข้าง ขิงเริ่มเปิดใจและค่อย ๆ เสริมการสนทนา แต่ในใจเธอกลับมีความกลัวที่กลั้นอยู่ ความรักระหว่างพวกเขาค่อย ๆ เกิดขึ้น อย่างไรก็ตาม ขิงรู้ว่าความรักนั้นเหมือนกับสงครามที่ต้องต่อสู้
เมื่อกรสารภาพรักกับขิงในระดับความรักที่ลึกซึ้ง สิ่งที่เธอคิดได้เพียงคือคำว่า ไม่…. ทำไมเขาจะรักเธอในเมื่อเธอไม่สามารถให้ความรักที่แท้จริงได้ ยังไงความรู้สึกผิดครอบงำใจเธอทุกวันราวกับมีอุปสรรคที่เธอไม่สามารถข้ามไปได้ ขิงพบว่าตัวเองต้องต่อสู้กับความรู้สึกนี้และต้องจัดการกับความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน
ช่วงเวลาที่พ่อของเธอเสียชีวิต ขิงกลับไปที่บ้านและพบกับความทรงจำที่ว่างเปล่า ขิงเปิดประตูห้องเก่า ๆ ที่เขาเคยใช้ ห้องที่เคยเจริญรุ่งเรืองกลับกลายเป็นที่แห่งความเศร้า คนที่เคยนั่งอยู่ที่นั่นบัดนี้กลับไม่มี
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง ขิงรู้ว่านี่คือการโทรจากกรเพื่อจะถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของพวกเขา ระหว่างที่เปิดใจออกไป เธอพลั้งปากพูดบางสิ่งที่ฝังลึกอยู่ในใจ “ยังมีคนอื่นอยู่” ทำให้ความรักของพวกเขาจ่อลึกลงไปอีก
กรรู้สึกเจ็บปวด แต่ตัดสินใจที่จะไม่ยอมแพ้ ขิงได้แต่หันหลังกลับมนขมูกและร้องยิ้มให้กับความรักที่ไม่อาจเข้าใจ
การเดินทางเข้ามาของกรเกิดขึ้นในเวลาที่ขิงเริ่มต้นจัดการกับความเศร้า แต่อย่างไรก็ตามสิ่งนี้ยังไม่ทำให้หัวใจเธอแข็งแรงได้และความรู้สึกผิดที่แอบซ่อน ทำให้ความรักของพวกเขาถูกทดสอบอย่างเหนียวแน่น
เมื่อต้องตัดสินใจในช่วงเวลาที่สำคัญ ขิงรู้สึกอัดอั้นและต้องเผชิญความจริง ขิงจึงเลือกที่จะระบายความรู้สึกออกไป “ฉันไม่สามารถกลับไปเป็นคนเดิมได้” ขิงฉีกห่างจากกร ทำให้ความรักที่ไม่อาจเป็นของได้ และความฝันนี้ดูเหมือนจะจบลง
เมื่อเวลาผ่านไป สิ่งที่ขิงขอนำจดจำได้คือความรักที่กรมอบให้ ซึ่งมันแสดงให้เห็นว่าแม้แต่บนมุมมืดของเพียงคนเดียว ก็ยังมีแสงสว่างที่รออยู่ ขิงได้เรียนรู้ว่าความสุขแท้จริงนั้นเกิดจากการมีตัวตนและยอมรับความจริงของชีวิต และทุก ๆ คนมีสิทธิที่จะค้นพบความรักในมุมที่ดูมืดมน ไม่มีความรักใดที่จะจากไปพร้อมกับความรู้สึกผิดที่ตันใจแม้การเกิดขึ้นจริงของมัน