ณ รุ่งเช้าหนึ่งในหุบเขาแห่งดวงดาว ท่ามกลางสายหมอกสีเงินที่ลอยต่ำเหนือพื้นหญ้าเรืองแสง เสียงระฆังจากต้นไม้ผลึกหินกังวานแผ่วเบา กังหันลมแก้วหมุนระยิบระยับรับกับแสงแรกของวัน เหล่านกดารา—สิ่งมีชีวิตหางแหลมขาวที่บินร่อนระหว่างกิ่งไม้—เริ่มร้องประสานรับอรุณใหม่ สะท้อนเสียงกึกก้องของหมื่นดาวเหนือหัว ท่ามกลางความมหัศจรรย์ของหุบเขา แสงเรืองรองทอทะลุผิวหมอกวาดแถบสีเงินไปทั่วทั้งดินแดน
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ที่ใจกลางทุ่งแก้วนั้นเอง ลีณา สาวน้อยวัยสิบเก้า ทอดสายตาไปยังหอคอยหินขาวสูงตระหง่านกลางหมอก ริมหัวใจของเธอเต็มไปด้วยรอยบาดลึกของอดีต อ้อมแขนของเธอแบกกระเป๋าใบเล็ก ใบหน้าคมเศร้าปนมุ่งมั่น เหลือบมองรอยแผลจางบนข้อมือที่เตือนใจถึงการทะเลาะกับลูซ ชายผู้เป็นเหมือนพี่ชายในหัวใจแต่กลับกลายเป็นศัตรู เช้านี้ลีณาตัดสินใจออกเดินทางตามคำร่ำลือเรื่อง ‘หยาดน้ำตาแห่งดวงดาว’ เพื่อขอพรแห่งการให้อภัยให้ใจตัวเองกลับมาเบาอีกครั้ง
สายลมหนาวโอบไหล่ขณะแสงสีเงินเต้นรำอยู่เบื้องหน้า เสียงฝีเท้าประหลาดลอดผ่านแนวต้นดาวแก้ว ลีณาหยุดมอง เห็น
