แสงไฟในมหาวิทยาลัยสาดส่องไปทั่ว ในขณะที่นักศึกษาเดินขวักไขว่ เอก หนุ่มนักศึกษาปีสองยืนมองไปยังท้องฟ้า ที่เต็มไปด้วยดาวนับร้อย เขารอคอยคืนที่ดาวตกใกล้เข้ามา ทุกคนในห้องเรียนต่างกระตือรือร้นกับการเตรียมกิจกรรมคืนดาวตกที่จะจัดขึ้นที่หอประชุมในวันเสาร์นี้
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“เฮ้ เอก! พวกเราจะได้เจอกับช่วงเวลาที่สำคัญในคืนดาวตก แกต้องเตรียมตัวนะ” น้ำ เสียงสบาย ๆ ของปรัชญาเพื่อนสนิทแทรกขึ้น เมื่อเห็นเอกเหม่อมอง
เอกยิ้มแหย ๆ “อืม ไม่ต้องห่วงหรอก” แต่ใจของเขากลับเต็มไปด้วยความกังวลเกี่ยวกับแม่ มันแปลกที่ความสัมพันธ์ระหว่างเขาและแม่มันแข็งแกร่งในขณะที่เขายังเด็ก กลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเมื่อแม่ของเขาเริ่มทำงานหนักขึ้นเพื่อรักษาฐานะครอบครัว
ในค่ำคืนก่อนกิจกรรม เขานั่งอยู่บนเตียงในอพาร์ตเมนต์เล็ก ๆ ของเขา ภาพของแม่ปรากฏขึ้นในความคิด เขาจำได้ว่าผู้หญิงคนนี้เคยเป็นแบบไหนในวันเวลาเก่าๆ ความรักและความอบอุ่นที่เคยมีตอนเด็กตอนนี้กลับถูกแทนที่ด้วยความเย็นชา
เสียงเคาะประตูดังขึ้น เอกลุกขึ้นเพื่อเปิดประตูพบมีนาหญิงสาวที่เข้ามาตีสนิท เธอมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในการสวมเสื้อผ้าสีสันสดใส ทำให้ทุกคนรอบตัวรู้สึกสบายใจ
“พรุ่งนี้นะ เราต้องทำให้มันพิเศษที่สุด!” มีนากล่าวด้วยรอยยิ้มกว้าง มันเหมือนกับเธอเป็นดั่งแสงในความมืดที่ว่างเปล่าของเขา
ในคืนกิจกรรม ดาวตกเริ่มจับตา ขณะที่มีนาและเอกเดินไปด้วยกันในโรงอาหารตกแต่งสีสัน มีเสียงหัวเราะ เสียงพูดคุย และเสียงเพลงคลอเบา ๆ ทุกคนรวมตัวกันอย่างมีความสุข
“ดาวตกที่สวยงาม มันเหมือนกับความฝันของเราใช่ไหม” เอกพูดออกไป มีนาเหลือบมองเขาด้วยดวงตาที่เหมือนจะอ่านความรู้สึก
“ใช่! มันเหมือนกับว่เราทุกคนกำลังส่งผ่านความหวังไปผ่านแสงดาว” เธอตอบด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น
แต่ท่ามกลางความสุขนั้น เอกได้รับข้อความจากแม่ว่าเธอต้องการคุยกับเขาในเร็ว ๆ นี้ จิตใจของเอกสับสนระหว่างความสุขในช่วงเวลาและการตัดสินใจที่ต้องทำต่อไป
ค่ำคืนแห่งดาวตกมาถึง ทุกคนยกมือขึ้นเพื่อขอพรและส่งเสียงกรีดกราด ณ จุดนี้ เอกรู้สึกได้ถึงความสัมพันธ์ที่ไม่เพียงแต่ระหว่างเขากับมีนา แต่ยังก้าวเข้ามาแก้ไขความสัมพันธ์กับแม่ของเขา
ในช่วงเวลาที่คนอื่นต่างมองดูดาว เขาตัดสินใจโทรหาคุณแม่ แต่กลับพบว่าสายถูกตัดไป ด้วยความตื่นตระหนก เขารีบออกไปข้างนอก ข้ามกลุ่มผู้คนที่กำลังมีความสุข
การพบแม่ในเขตบ้านเก่าของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้าและความเครียด ทั้งสองคนเริ่มพูดคุยอย่างซื่อสัตย์ และรอยยิ้มเริ่มเกิดขึ้นบนใบหน้าทั้งคู่ ในที่สุดบนพื้นหญ้าเขาแหงนหน้ามองแสงดาวพร้อม ๆ กัน อีกครั้ง
“เราจะกลับไปเริ่มต้นใหม่” เอกพูดเบา ๆ เสียงสั่นไหว มันเป็นคำสัญญาที่ดีในคืนที่เต็มไปด้วยความหวัง
ขณะที่ดวงดาวเริ่มเลือนหายไป แต่เอกก็รู้ว่าความสัมพันธ์ในครอบครัวของเขาเริ่มต้นใหม่เหมือนกัน
ท่ามกลางความมืดของคืนดาวตกนี้ เขาตัดสินใจจะใช้ชีวิตด้วยความเข้มแข็ง เพื่อคนที่เขารักในทุกช่วงเวลาต่อไป และตระหนักว่าความรักนั้นมีค่ามากกว่าความเจ็บปวด”}}]}riority_cards.move_to_humans_full_username=
