ฉาก 1 สถานที่: ลานหน้าตึกวิศวกรรม เวลา: เช้าวันจันทร์ แสง: แสงอ่อนของเช้ากำลังไล่เงายาว เสียง: ล้อจักรยานกับเสียงซ่อมเครื่องช้าๆ กลิ่น: หญ้าใหม่ตัดและควันกาแฟจากรถเข็นบ่ายๆ บรรยากาศ: คับคั่งแต่ไม่วุ่น เหตุการณ์: พีทยืนซ่อมจักรยานอยู่หน้าตึก เป้าหมาย: ไม่ให้เพื่อนช้าชมการซ่อมจนพลาดคาบแรก
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!พีทมือมีรอยจาระบี เขาแตะล้อหน้าเช็กความตึงของสายเบรก มุมปากไม่เคยมีรอยยิ้มกว้าง แต่มีความตั้งใจเป็นเส้นตรง เขาพึมพำกับตัวเองว่า “ฟันเฟืองต้องแน่น…พรุ่งนี้ต้องสั่งชิ้นนั้น” เสียงหัวเราะจากกลุ่มเพื่อนทำให้เขาหันไปมอง เห็นมินกับเพื่อนเดินผ่าน มินกระตุกยิ้มเล็กๆ ให้ใครบางคนที่โบกมือไปไม่ถึง พีทรู้สึกเหมือนไม้ที่ถูกตีด้วยค้อนนุ่ม ๆ — รู้สึกแต่ไม่แสดงออก
ฉาก 2 สถานที่: ทางเดินคณะ วิทยาการสื่อสาร เวลา: เที่ยง แสง: แสงแดดตรงจ้า เสียง: ลูกศิษย์เดินผ่าน เสียงแผ่วของคลื่นเพลงจากหูฟัง กลิ่น: กลิ่นอาหารจานเดียวกับน้ำมันกระทะ บรรยากาศ: เร่งรีบ เป้าหมาย: มินต้องรีบไปส่งโปรเจกต์ให้อาจารย์
มินจับกระเป๋าแน่น ใบหน้าหนักเพราะงานที่ยังไม่เสร็จ เธอพูดกับเพื่อนว่า “เดี๋ยวฉันส่งก่อน แล้วเจอกันหลังคลาส” เพื่อนพยักหน้าแล้วจากไป มินก้าวเร็วจนกระโปรงพริ้ว เสียงรองเท้าบนพื้นซีเมนต์เป็นจังหวะ มุมด้านหนึ่ง พีทกำลังขี่จักรยานช้าๆ เพื่อดูอะไหล่ เขาไม่มีทางจะชนใคร แต่มินหลบไม่ทัน กระเป๋ากระแทกล้อจักรยาน คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กเกือบหล่น
มินสะดุ้ง มือกุมกระเป๋า พูดไม่พอใจออกมา “ระวังหน่อยสิ!” พีทลดจักรยานลงทันที สายตาของเขาเย็นแต่ไม่ทิ่มแทงมากนัก “ขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจ” เขาพูดเสียงเรียบ มินกัดริมฝีปาก “คุณใจเย็นๆ หน่อยก็ได้ ไม่ใช่สนามแข่ง” พวกเขาแลกประโยคสั้นๆ ที่มีความหมายแฝง กลิ่นความตึงเครียดเหมือนควันจากยาสูบอ่อนๆ
ฉาก 3 สถานที่: ร้านกาแฟหน้ามหาวิทยาลัย เวลา: บ่ายแก่ แสง: ทองจากแสงแดดกำลังเย็น เสียง: เครื่องบดกาแฟ เสียงคำสั่งจากบาริสต้า กลิ่น: กาแฟคั่วใหม่ บรรยากาศ: อบอุ่นเปื้อนความเร่งรีบ เป้าหมาย: มินพยายามหาแรงใจทำงานต่อ
มินผลักประตูร้าน เขานั่งลงที่มุมที่มักเป็นที่เงียบ เธอสั่งกาแฟดำอย่างเร็ว บาริสต้าถามว่า “อยากได้หวานหน่อยไหม” เธอทำหน้าเหมือนลังเลก่อนจะส่ายหน้า “ไม่ครับ/ค่ะ ขอบคุณ” มือเธอสั่นน้อยๆ ขณะที่เปิดโน้ตบุ๊ก เสียงบดกาแฟทำหน้าที่เป็นจังหวะคั่นบทสนทนาในห้อง มุมหน้าต่างสะท้อนเงาเธออยู่บนโต๊ะ พีทเข้ามาในร้านมาเพียงเพื่อซื้อถุงซีลเท่านั้น เขามองมินนิดหนึ่งแล้วหันไปสั่งเครื่องดื่ม
พีทยืนรอ รู้สึกว่ามีความคุ้นเคยจากมิน ทั้งที่พวกเขาแทบไม่เคยคุยกันเกินสองประโยค เขาได้ยินมินพูดกับตัวเองเบาๆ “ต้องเสร็จ…ต้องเสร็จ” พีทไม่ตั้งใจฟัง แต่คำพูดนั้นกลับฝังอยู่เหมือนเมล็ดกาแฟที่ตกบนพื้นไม้ เขาซื้อถุงซีลแล้วออกไปโดยไม่แม้แต่จะทิ้งเสียงทักทาย บาริสต้าเห็นท่าทีนิ่งของเขาแล้วเรียก “ขอบคุณนะครับ/ค่ะ” พีทพยักหน้า ก้าวออกไป ทิ้งกลิ่นควันจางจากเสื้อที่เพิ่งผ่านการซัก
ฉาก 4 สถานที่: ห้องสมุดคณะ เวลา: เย็นก่อนปิด แสง: ไฟสว่างประปรายผสมกับแสงอ่อนนอกหน้าต่าง เสียง: หายใจเงียบๆ และหน้าเปิดหนังสือ กลิ่น: กระดาษเก่าและน้ำยาทำความสะอาด บรรยากาศ: เงียบ แต่หนักหน่วง เป้าหมาย: มินต้องหาข้อมูลประกอบโปรเจกต์
มินจมอยู่กับหนังสือหน้าเปิดกว้าง เธอเอนคอพิงเก้าอี้ พยายามให้สมาธิไม่หลุด แต่ความเหนื่อยทำให้เธอเคาะนิ้วไปกับจังหวะบนโต๊ะ เสียงซุบซิบเบาๆ จากโต๊ะข้างๆ ทำให้เธอมองไปเห็นพีทนั่งทำแบบทดสอบ…เหมือนจะเรียนด้านหนึ่งแต่ก็วาดรูปแปลกๆ ลงในสมุด เขาไม่สนใจใคร แต่บางครั้งเงยหน้ามองมินอย่างไม่มีเหตุผล มินรู้สึกเหมือนถูกตรวจสอบและโกรธเล็กๆ
