แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องลงบนหน้าต่างบ้านไม้หลังเก่า กลิ่นอาหารที่ถูกปรุงรสอย่างดีลอยมา แต่ในขณะที่บ้านนี้ดูอบอุ่น ดูเหมือนสิ่งที่อยู่ภายในกำลังจะพังทลาย อรัญญา นักเรียนวัยรุ่นในชั้นมัธยมปลายกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารกับพ่อแม่ที่เย็นชา เธอสามารถรับรู้ถึงความตึงเครียดในอากาศได้อย่างชัดเจนแม้ว่าเสียงอาจจะดังจากการมีครอบครัวมากมายของเธออยู่ด้วย
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“พ่อแม่เอาฉันไปอยู่ที่ไหน?” เธอคิดในใจ ขณะมองเว็บลิสต์ของเพื่อนในโซเชียลมีเดียที่เรียงรายแสดงถึงชีวิตที่สดใสและมีสุข แต่กลับไม่มีเธอในนั้น ทุกคนดูเหมือนจะเคยมีชีวิตที่จัดระเบียบและปราศจากปัญหา แต่คำพูดที่พูดคุยกันในวันนี้กลับเต็มไปด้วยความไม่พอใจและการวิพากษ์วิจารณ์
“ลดเสียงของเจ้าหญิงเราให้มันหน่อยเถอะ เจอกันแล้วที่ไหน” คำพูดของพ่อทำให้เธอต้องรู้สึกถึงจุดยืนตรงนี้ เธอก้มหน้าและมองลงที่จานข้าวที่เหลืออย่างไม่ตั้งใจ
การวิวาทกันระหว่างพ่อแม่ของเธอนั้นเกิดขึ้นเป็นประจำ ความเครียดเอ่อล้น พวกเขาไม่เคยหยุดที่จะคิดว่าการตัดสินใจจะส่งผลอย่างไรต่อเธอ พ่อเคยพูดเรื่องหย่าร้างในวันเหมันต์ที่ฝนตกเมื่อปีที่แล้ว แต่แม่พูดว่าไม่ นั่นทำให้ทุกอย่างดูเป็นเหมือนทะเลาะกันเท่านั้น
ทุกคืนที่เธอนอนอยู่ในห้องเล็กๆ ของเธอ มีความคิดวนเวียนซ้ำๆ ที่ควบคุมเธออยู่ “ทำไมพ่อแม่ไม่รักกัน?” และ “ทำไมฉันถึงรู้สึกอย่างนี้?” เธอไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าเธอต้องการความอบอุ่นและการยอมรับจากทั้งสอง
ต่อมาจึงเกิดขึ้นครั้งแรกเมื่อคืนนั้น อรัญญาได้พบกับตัวเองในกลุ่มเพื่อนที่ซึ่งให้ความสนใจและความรักที่เธอปรารถนา เพื่อนใหม่ชื่อเดือนเป็นคนที่เชื่อฟัง เธอไม่เหมือนคนทั่วไปที่พยายามจะพาอรัญญาออกจากความเศร้า
“มาเถอะ อ๊ะ! มาทำขนมกัน!” เดือนไม่ได้พูดเพียงแค่คำเหล่านั้น แต่ยังใช้น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยพลังเชียร์ เชิญชวนให้อรัญญาออกจากภาวะที่เป็นไปได้
คำเชิญนั้นทำให้อารมณ์ของเธอพลิกผันอย่างไม่คาดคิด อรัญญายิ้มออกมาได้ แม้ภาพของพ่อและแม่ยังคงวนเวียนในหัว แต่การทำขนมได้ทำให้เธอรู้สึกสดชื่นขึ้น
ระหว่างการทำขนม อรัญญาและเดือนเริ่มพูดคุยถึงความหดหู่ของคนในครอบครัว ความรักที่ทุกคนมีต่อกัน ตลอดจนการเจอเจ็บปวดในความสัมพันธ์ เดือนเล่าให้ฟังถึงพ่อแม่ของเธอที่คอยอยู่ด้วยกัน ทั้งสองเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น
ความสัมพันธ์นี้กำลังจะเปลี่ยนแปลงชีวิตของอรัญญา แต่ในขณะเดียวกัน พ่อแม่ของเธอก็เริ่มตัดสินใจเกี่ยวกับอนาคตของครอบครัว พ่อจะย้ายออกไปอยู่กับที่ทำงาน และความกลัวการถูกทอดทิ้งเริ่มรบกวนจิตใจของอรัญญา
สุดท้ายเมื่อมาอยู่ในบรรยากาศที่เงียบสงบ มาหยุดอยู่กลางจัตุรัสกลางหมู่บ้าน เธอพบว่าตนเองต้องตั้งคำถามเกี่ยวกับการตัดสินใจของตัวเอง “ถ้าฉันเลือก เดือนมากกว่าพ่อหรือแม่ ฉันจะรู้สึกดีขึ้นไหม?”
การตัดสินใจที่อรัญญาจะต้องทำเป็นเรื่องที่หนักแน่น มันควรเป็นตัวเลือกเพื่อรักษาสิ่งที่เธอรัก แต่ก็มีความกังวลเรื่องอนาคต อาจจะเป็นไปได้ที่เธอจะไม่สามารถอยู่กับทั้งสองคนได้
ในฉากนี้อาจมีปัญหาต่อเนื่องกันระหว่างเธอ กับเดือน ระหว่างการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างกัน แล้วบรรยากาศของการอยู่กับพ่อแม่ที่เก่าแก่หรือความความสำเร็จของตัวเอง จากบรรยากาศที่มีชีวิตชีวาสุดขั้วในขณะที่ต้องเผชิญกับความเป็นจริง
เวลาผ่านไป ความมืดมิดเริ่มแผ่ขยายอาณาเขตเข้ามา ขณะที่เดือนเริ่มหายตัวไป การกลับบ้านจะนำเธอไปสู่สิ่งที่เธอไม่คุ้นเคยเหรอ? เมื่ออรัญญาเริ่มเครียดมากขึ้น จะมีความสำคัญอะไรที่ต้องกางออกมาในโลกแห่งความเป็นจริง? และเธอจะทำการตัดสินใจว่าเธอจะนำทางไปยังชีวิตที่ตัวเองต้องการอย่างไร
การจบเรื่องนี้จะนำไปสู่บทเรียนอันล้ำค่าเกี่ยวกับความสัมพันธ์ ครอบครัว แรงสนับสนุน และการไม่ลืมตัวเองในช่วงเวลาที่สับสน ทุกอย่างยังคงอยู่ในหัวใจของอรัญญา การตัดสินใจจะนำเธอไปสู่หนทางใหม่ที่ดีกว่า
