ท่ามกลางแสงแดดจ้าสะท้อนบนป้ายร้านขายของในชุมชนเล็กๆ ที่มีเสียงรถยนต์ผ่านไปมาคอยเพิ่มชีวิตชีวา หนุ่มน้อยชื่อ “อเล็กซ์” กำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะข้างหน้าร้านกาแฟแห่งหนึ่ง สายตาของเขาจับจ้องไปที่ภาพวาดสีน้ำมันที่มีฝีมือเหมือนมืออาชีพซึ่งเขาเพิ่งทำเสร็จ เขารู้สึกว่าเมื่อเขาได้หยิบพู่กันขึ้นมา โลกทั้งหมดหยุดหมุน และเพียงแค่เขากับภาพดึงดูดโลกในจินตนาการของเขา
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“ถ้าผมส่งรูปนี้เข้าประกวด คงดีนะ” เขาแอบคิดในใจ พร้อมกับยิ้มออกมาคล้ายกับคนมีความหวัง แต่ในขณะเดียวกันก็ได้ยินเสียงหนาๆ ของพ่อที่เคยสั่งสอนเขาเอาไว้ให้ทิ้งความฝันซึ่งไม่มีทางหาเงินได้ไปเสีย
“อเล็กซ์!” เสียงของแม่เรียกเขาท่ามกลางเสียงนกกาฝากที่ดังก้อง “มาทานข้าวเร็ว!” เขาต้องถอยกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริง ที่เต็มไปด้วยเสียงวิจารณ์ของผู้เป็นพ่อที่เข้มงวดและความคาดหวัง ที่พ่ออยากให้เขานั้นเป็นนักธุรกิจไม่ใช่ศิลปิน
เมื่อถึงเวลาเย็นหลังจากกลับจากโรงเรียนและช่วยพ่อทำงาน เขายังรู้สึกอยากจะทำให้ตัวเองมีโอกาสได้เดินตามความฝัน อเล็กซ์จึงตัดสินใจลองส่งภาพวาดของเขาเพื่อแข่งขัน แม้ว่าเขาจะรู้ด้วยว่า พ่อไม่ชอบความฝันนี้เลย แต่นี่คือช่วงเวลาที่เขาต้องเลือกแล้ว
ในคืนวันประกาศผล ทุกคนในเมืองต่างตั้งตารอความตื่นเต้น แต่ในส่วนลึกของอเล็กซ์นั้นมีความกลัวซ่อนเร้น เพราะกลัวว่าหากเขาล้มเหลว จะทำให้พ่อผิดหวังไปมากกว่านี้
เมื่อได้ยินชื่อของเขาที่เพิ่งประกาศขึ้นมา เขารู้สึกเหมือนฝันไป และมันเป็นไปตามที่เขาหวัง เงินรางวัลและการเป็นศิลปินนั้นยืนยันว่าเขาเลือกไม่ผิด ตรงกันข้ามกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นในใจพ่อที่กำลังนั่งอยู่ข้างๆ ชายวัยกลางคนที่มองบุตรชายเกิดความหงุดหงิด อเล็กซ์จึงตัดสินใจออกจากบ้านไปพักใจที่สวนในตอนค่ำ
ช่วงเวลาที่อเล็กซ์นั่งอยู่ในสวน เผลอๆ ก็ได้ยินเสียงเพลงอยู่ไกล ๆ และเห็นหญิงสาวที่ชื่อ “มิน” กำลังนั่งเล่นกีตาร์และร้องเพลงในเสียงเบาๆ เขายิ้มอย่างชอบใจและได้พยายามเข้าไปพูดคุย แม้ว่าเขาจะรู้สึกไม่มั่นใจในตัวเอง แต่ไม่นานเขาก็ได้เปิดใจพูดเรื่องราวของเขาให้มินฟัง
ความรักที่เขาไม่เคยคาดคิดเกิดขึ้นระหว่างการพูดคุยและความสัมพันธ์ที่เริ่มขยายขอบเขตของความฝัน เพราะมินก็มีความฝันของเธอเช่นเดียวกัน แต่งานศิลปะทั้งสองกลับเป็นสิ่งที่เข้ากันได้ เรื่องราวได้เข้มข้นขึ้นเมื่อเขาและมินตัดสินใจที่จะร่วมมือกันสร้างสรรค์ผลงานศิลปะในการแสดงครั้งใหญ่
แต่ทุกอย่างไม่ง่ายนัก ขณะที่พ่อของเขาได้รับทราบเรื่องความสัมพันธ์ที่ยังคับคั่งนี้ เขาไม่พอใจและกดดันให้ลูกชายกลับมาเดินตามแนวทางที่เขาวางไว้ อเล็กซ์รู้สึกเหมือนการทำให้พ่อผิดหวังอีกครั้งจะเป็นปัญหาที่เขาหลีกเลี่ยงไม่พ้น การทะเลาะกันในบ้านนั้นเข้มข้นขึ้น อารมณ์ฉุนเฉียวของพ่อทำให้เขาต้องทำการตัดสินใจครั้งสำคัญ
อเล็กซ์ระลึกถึงการที่เขาเลือกความฝันแทนที่จะเป็นสิ่งที่ผู้อื่นต้องการ เขาต้องตัดสินใจในสิ่งที่เขาเชื่อ เกิดเป็นช่วงที่แตกต่าง และดึงดูดความพิเศษในตัวตนขึ้นมา ตอนที่การแข่งขันกำลังใกล้เข้ามา”
วันที่งานแสดงของเขามาถึง อเล็กซ์รู้สึกตื่นเต้นและหวั่นใจในเวลาเดียวกัน ทั้งเสียงเพลงและเสียงโห่ร้องของผู้ชมผสมผสานกันอยู่ในอากาศ ในขณะที่เขายืนอยู่หน้าผลงานของเขา ที่เต็มไปด้วยสีสันและอารมณ์ของความฝัน เจอหน้าเพียงแค่สั้นๆ แต่เขากลับมองเห็นหนทางที่ชัดเจนขึ้น ถึงแม้ว่าจะมีรอยยิ้มที่ดูเหมือนมีบางวันที่พ่อยังคงไม่พอใจ เขากระตุ้นตัวเองให้ยืนหยัดในสิ่งที่ถูกต้อง
หวังว่าการที่มนุษย์สามคนได้ถ่ายทอดความสามารถผ่านศิลปะคือทางออกเมื่อมันทำให้มินและเขาประสบความสำเร็จด้านความฝัน เขาไม่สนใจอีกต่อไปว่าจะมีขีดกำจัดเพียงใด เลือกทำตามเสียงเรียกร้องในใจตน
เมื่อจบงานแสดง ทุกคนลุกขึ้นยืนปรบมือด้วยความยินดี อเล็กซ์เห็นสีหน้าแห่งความทึ่งของพ่อที่แอบยืนอยู่ข้างๆ ตอนนั้นอาจถือว่าเป็นช่วงเวลาที่แตกต่าง ความรู้สึกนาทีที่จะส่งผลต่อความสัมพันธ์ของเขากับพ่อที่อาจกลับมาเข้าที่เข้าทาง ซึ่งส่งผลให้เขาก้าวข้ามความกังวลออกไป และด้วยคำพูดชัดเจนจากมินที่มีความรัก เข้าใจในการทำความฝันให้สำเร็จ ความรักระหว่างเขากับมินจะก้าวล้ำเส้นไปเอง”}}]} ──{
