สายลมร้อนของเดือนเมษายนพัดเข้ามาในหมู่บ้านเล็ก ๆ ท่ามกลางเทศกาลสงกรานต์ ประชาชนกำลังคึกคักกับการเล่นน้ำและโหยหาตำนานที่มีมานาน เมื่อเสียงดนตรีลอยมาจากบ้านประมุขที่ตั้งอยู่กลางหมู่บ้าน เสียงหัวเราะและเสียงปืนฉีดน้ำผสมกันอย่างมีชีวิตชีวา
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ปรีชา นายตำรวจหนุ่มที่เพิ่งกลับจากเมืองใหญ่ มองดูความมีชีวิตชีวาของเทศกาลที่เขาไม่เคยมีประสบการณ์อย่างนี้ในเมืองใหญ่ เขาสูดอากาศบริสุทธิ์ที่มีบรรยากาศของความสนุกสนาน แต่นัยน์ตาของเขายังคงมีความหนักอึ้งอยู่
“ปรีชา! มาช่วยกันซ้อมกระบี่น้ำที!” แดน เพื่อนสนิทของเขาร้องเรียกอย่างมีความสุข ขณะที่มือที่เปียกโชกจากการเล่นน้ำทำให้เขายิ้มอย่างจริงใจ
“ได้สิ!” ปรีชาตอบรับ ด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนจะเตรียมพร้อมตลอดเวลา แต่จริง ๆ แล้วเขากำลังคิดถึงพิธีการในคืนหมดสัญญาของครอบครัวเขา ที่เขาไม่อยากกลับบ้านในคืนนี้
เมื่อถึงช่วงเย็น พวกเขาได้มีโอกาสร่วมกันเล่นน้ำในลานวัด โดยมีเพื่อน ๆ ในหมู่บ้านร่วมเป็นสักขีพยาน ปรีชาหลงใหลในบรรยากาศ เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่
ท่ามกลางความสนุกสนาน ปรีชาสะดุดตากับหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงขอบน้ำ หญิงสาวคนนั้นคือ พิมพ์ นักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ที่กลับบ้านเหมือนเขา
พิมพ์เป็นคนที่อ่อนโยนและมีความคิดสร้างสรรค์ เธอคอยช่วยเหลือเด็ก ๆ ในหมู่บ้านเล่นน้ำในช่วงเทศกาล ทั้งสองได้เริ่มสนทนากันในขณะที่เสียงเพลงดังขึ้น เสียงหัวเราะและการเล่นน้ำล้อมรอบพวกเขา
“คุณคิดว่าเทศกาลนี้จะช่วยให้ทุกคนมีความสุขได้ไหม?” เธอถาม ขณะที่น้ำจากปืนฉีดน้ำนองกองอยู่ที่เท้า
“ใช่ แต่อาจจะไม่สำหรับทุกคน” ปรีชาตอบด้วยน้ำเสียงเศร้า
พิมพ์เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะสังเกตเห็นความกังวลในแววตาของเขา จึงพยายามเปลี่ยนหัวข้อคุย
“วันนี้ฉันรู้สึกมีความสุขมากเลย” เธอยิ้มและทำท่าจะฉีดน้ำเล่นกับเขา แต่กลับเป็นเขาที่ส่งน้ำกลับไป
กลิ่นของน้ำหอมจากดอกไม้ประดิษฐ์ทำให้บรรยากาศดูสดชื่น นักเรียนมัธยมและคนหนุ่มสาวจากหน่วงอื่นมารวมตัวกันในงานนี้ ความสุขสบเข้ากับความเศร้าที่หลบซ่อนอยู่
แต่ความสุขนี้ไม่ได้ยืนยาว เพราะในคืนวันที่สิบหก แสงไฟจากไฟฉายถูกเปิดในหมู่บ้าน
เสียงปืนที่แรกที่เขาได้ยินทำให้ปรีชาตกใจ หัวใจของเขาแทบจะหยุดเต้น ขณะที่เสียงกรีดร้องและการต่อสู้เกิดขึ้นในหมู่บ้าน ความลึกลับก่อตัวขึ้น ทุกคนต้องกลับบ้านอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะปรีชาที่ไม่มีโอกาสบอกความในใจให้พิมพ์ได้ยิน
“พรุ่งนี้เป็นวันสำคัญสำหรับเรานะ” เขาพูดเสียงสั่น ขณะที่หญิงสาวพยักหน้าแต่ไม่ได้ตอบ
ในคืนที่มืดมิด ปรีชาเห็นชัดเจนว่าชีวิตเขาจะเปลี่ยนไปแบบไหน เขาต้องกลับไปสู่โลกที่มนุษย์ต้องเลือกฝ่าย และเมื่อความรักต้องถูกซ่อนเร้น ภารกิจที่จะรักษาครอบครัวและความรักที่เขามีจะเป็นไปได้หรือไม่
เช้าวันต่อมา เสียงทองอยู่รวมของหมู่บ้านส่งเสียงประกาศอย่างชัดเจนว่าเทศกาลสงกรานต์กำลังมา และเมืองนี้จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
เมื่อปรีชาเข้าไปในบ้านเก่าแก่ที่เต็มไปด้วยความทรงจำ เขาต้องเผชิญหน้ากับความจริงอันโหดร้ายของครอบครัว รวมถึงความรู้สึกผิดที่เขาซ่อนอยู่ตลอดเวลา
“ลูกเอ้ย พ่อต้องการให้แกเลือกอย่างระมัดระวังระหว่างสองครอบครัว” เสียงของพ่อดังกึกก้องเมื่อเขาเดินขึ้นบันได
เป็นเวลาที่เราไม่สามารถออกจากตรงนี้ได้ ความรักและการตัดสินใจที่สำคัญกำลังจะมาถึงในชั่วโมงแห่งการเลือกช่องทางที่มีอันตรายซ่อนอยู่
ในวันที่เทศกาลสงกรานต์เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง เขาและพิมพ์ต้องเผชิญหน้ากับความจริงและเลือกว่าจะต่อสู้เพื่อความรักที่ซ่อนอยู่ หรือจะยอมแพ้ให้กับประเพณีที่อาจทำลายชีวิตทั้งของพวกเขา
เวลาทำให้ทุกอย่างมีความหมายจริง ๆ หรือไม่? หรือมันจะเป็นแค่ช่วงเวลาที่ผ่านมาแล้วลืมเลือน เมื่อปรีชาและพิมพ์ต้องเผชิญหน้ากับบททดสอบที่ทุกคนต่างหวังจะหลีกเลี่ยง ท่ามกลางความสนุกในเทศกาลที่หลงเหลืออยู่ เขาต้องทำการเลือกครั้งสำคัญในชีวิตและแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นในครอบครัว
เมื่อแสงสุดท้ายของเทศกาลสงกรานต์เริ่มพิสูจน์ถึงความรักและการยืนอยู่ด้วยกัน ความทรงจำจะยังคงอยู่ในใจ ทั้งสองคนจะค้นพบความรักที่แท้จริงในที่ที่พวกเขาคิดไม่ถึง
ไฟแห่งเทศกาลได้ลุกไหม้ขึ้นมาในใจของคนสองคน เมื่อพวกเขาจับมือกันและก้าวต่อไปข้างหน้าอย่างมั่นใจ ในประเทศที่ความรักยังต้องถูกปกปิด แต่ไม่หยุดยั้งเป็นอย่างแน่นอน
