ในวันเสาร์ที่สดใสของเดือนกรกฎาคม วีรภัทรกำลังนั่งอยู่ในห้องเรียนที่ดูเก่า คาบประวัติศาสตร์สิ้นสุดลง เขาตัดสินใจตั้งใจทำการบ้านให้เสร็จแต่ดันสะดุดตากับกล่องเก่าๆ ใต้โต๊ะนักเรียนของเขา เขาหยิบขึ้นมาอย่างระมัดระวังและเปิดดู สิ่งที่เขาเห็นคือบันทึกเล่มเล็กๆ ที่แลดูเก่าคร่ำคร่า แต่เมื่อเปิดเข้าไปกลับพบเรื่องราวเกี่ยวกับพ่อของเขาที่ตายไปแล้วเมื่อหลายปีที่ผ่านมา
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!บันทึกบอกเล่าถึงความรักของพ่อกับหญิงสาวคนหนึ่งชื่อ นภัสสร ที่วีรภัทรไม่เคยได้ยินมาก่อน ด้วยแรงดลใจจากข้อมูลในบันทึก เขาจึงตัดสินใจว่าเขาต้องการเดินทางกลับไปยังปี 1994 เพื่อหาความจริงของนภัสสร เขาวิ่งไปที่ห้องสมุดในเวลากลางคืน เขาจุดเทียนและอ่านบันทึกต่อไป
เมื่อเขาหลับไป ภารกิจนี้ก็เริ่มขึ้นอย่างไม่คาดฝัน ในตอนเช้า เขาตื่นขึ้นในห้องนอนของชายหนุ่มที่ไม่มีชื่อในปี 1994 เสียงนกกรูดร้องเรียกทำให้เขาตระหนักว่าเขาได้ย้อนเวลากลับไปจริงๆ เขาสวมวิญญาณของชายหนุ่มสมมติในสมัยนั้น และเมื่อบอกกับนภัสสรว่าเขาคือวีรภัทรจากอนาคต หล่อนกลับจ้องมองเขาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย
“นายพูดอะไรออกมา? ย้อนเวลามาได้ยังไง?” นภัสสรถามด้วยน้ำเสียงกังวล
“ฉันแค่… ต้องการช่วยให้พ่อมีความสุข” เขาตอบเสียงเครียด แต่ใจภายในกลับรู้สึกบีบรัด
วีรภัทรมีการต้องเผชิญหน้ากับการเติบโตของความรักและความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน เขาเริ่มชอบนภัสสรเป็นอย่างมาก แต่ในใจเขากลับมีเสียงกระซิบว่าเขาควรกลับไป ณ ที่ที่เขามาจริงๆ
เวลาผ่านไปแต่เขายังเลือกที่จะอยู่และพยายามเปลี่ยนแปลงอนาคต เขาได้สร้างความสัมพันธ์ที่ก่อตัวขึ้นกับนภัสสร และการเดินทางเพื่อช่วยให้พ่อพบรักกันครั้งสุดท้ายเริ่มมีความท้าทายมากขึ้นทุกที รวมถึงเขาต้องเผชิญกับการตัดสินใจที่ยากลำบากว่าจะทำอย่างไรเพื่อไม่ให้เส้นทางชีวิตของเขาชนกับเส้นทางของคนที่เขารัก
ในที่สุด วันที่วีรภัทรจะต้องกลับเข้าสู่อนาคตก็มาถึง เขาสามารถสร้างความสุขร่วมกับนภัสสรได้โดยการยอมรับความรักนี้ ยอมตัดใจจากการเปลี่ยนแปลงอนาคตที่จะมาถึง เขาเล่าเรื่องราวของความรักให้พ่อฟังเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่จะกลับไปยังโลกของเขา
เมื่อกลับมายังยุคของเขา เขาพบว่าทุกสิ่งทุกอย่างได้เปลี่ยนเป็นไปในทางที่ดีขึ้น แต่เขาไม่ได้ลืมความรักที่เขามีให้กับนภัสสร และการเดินทางอันยิ่งใหญ่ของเขาอยู่ในใจตลอดไป
