ความลับหลังมุกปากน้ำ

วิถีการยิงของคลื่นทะเลแปรปรวนในยามค่ำคืน แสงไฟจากเรือประมงกลายเป็นแสงศักดิ์สิทธิ์ต่ำต้อยที่สะท้อนลงมาบนผิวน้ำ เมื่อพิมพ์เปิดหูฟังเพลงที่คุ้นเคย ความเศร้าในเสียงร้องฆ่าเวลา เธอเห็นแม่ที่นอนอยู่บนเตียงในบ้านที่เงียบสงบ ภาพของใบหน้าที่เหนื่อยล้ายาวนาน ดวงตาที่เคยสดใสตอนนี้กลับขุ่นมัว พิมพ์พยายามกอดความเศร้าของแม่เข้าหาตัวในใจของเธอ

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

การค้าอาวุธที่ทำให้หมู่บ้านสงบเงียบกลายเป็นหมู่บ้านที่เต็มไปด้วยข่าวลือ ย้อนไปในอดีตที่พิมพ์ดีใจที่ได้เห็นอาเคน ซึ่งเป็นลุงที่เคยสัตว์ในกองทัพ เมื่อเขากลับมามีรอยยิ้มเสมอ แม้ว่าอาการสั่นของอาคืนจะเป็นสัญญาณของอะไรบางอย่างที่หนักอึ้ง เธอรู้สึกว่าเขามีอะไรทำซ่อนอยู่

การเปิดเผยในงานเลี้ยงต้อนรับอาจเป็นการสร้างขึ้น เพื่อให้น้องหมอเพื่อยอมรับกันไป ในคืนหนึ่งที่บ้านของพิมพ์แห่งหนึ่ง มีเสียงพูดคุยกันอย่างกระตือรือร้น พิมพ์สังเกตเห็นว่าลุงของเธอไม่อยู่ที่บ้าน ขณะที่พนักงานของบ้านถูกวิจารณ์เสียงดัง ถึงถูกนิดหน่อย

จากนั้นถึงเวลาหมดสิ้น พิมพ์เอ่ยออกมา “ลุงอาเคนไปไหนเหรอคะ?” สิ่งที่เธอได้ยินคือเสียงเบา ๆ ของเสียงหัวเราะที่ดังขึ้นพร้อมกับเสียงขี่ควายเก่าที่ข้ามน้ำข้ามดินไปทางไหน

เมื่อมีความกลัวเกิดขึ้นอาจเป็นเพราะรู้ว่าในความมืดมีสิ่งที่เธอไม่สามารถควบคุมได้ พิมพ์จึงต้องค้นหา ความลับที่ซุกซ่อนอยู่ในหมู่บ้านนี้ทั้งหมด เมื่อคำถามมากเกินพอที่จะให้เธอจำเป็นต้องค้นหา บางสิ่งอาจถึงเวลาที่จะเปิดออกเป็นครั้งแรกในชีวิต

ทุกคืนที่ออกไปกลางทะเล พิมพ์พบกับสิ่งย้อนกลับมา มันคือเหตุการณ์ที่จะปลดล็อคความกลัวของเธอ

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นแม่ ฉันจะดูแลและปกป้องแม่” เธอพูดเพิ่มขึ้น ขณะที่เสียงเรือดังขึ้นเบาๆ

แล้วคืนหนึ่ง พิมพ์เจอสัญญาลักษณ์บางอย่างในทะเล ซึ่งส่งผลต่อชีวิตของเธออย่างใหญ่หลวง ระหว่างการค้นหาที่เพิ่งเริ่มขึ้น พิมพ์เริ่มพบว่าแม่ของเธอไม่ได้เป็นเพียงขอบที่นอกเท่านั้น แต่มีปมที่ใหญ่กว่าที่ซุกซ่อน

เธอเริ่มต้นการเดินทางสู่ความจริงว่าทำไมครอบครัวของเธอถึงถูกผลักลงสู่ลิ่มรุนแรงเช่นนี้ วันเวลาผ่านไป เธอเริ่มสืบสวนเรื่องราวเฉลียวฉลาด

กลางดึกคืนหนึ่ง พิมพ์เปิดเผยความจริงในสภาพแวดล้อมที่มันยอมเอื้อ ในบ้านเกิดอันงดงาม ซึ่งทำให้เธอต้องตัดสินใจที่รุนแรงว่าจะหลบหนีหรือยืนหยัด

ภาพที่เธอสังเกตเห็น จากดูแลแม่ กำลังแบกความหนักในใจยาวนานไปด้วยตัวเธอเอง

งานยิงอาวุธใต้ดินเปิดเผยในบางสิ่งที่ต้องปิดกั้นไว้ มันคือเสียงแผดดังที่ได้ยินจากที่ไกล ยิ่งนานนานความเชื่อมั่นของพวกเขาเริ่มสั่นคลอน

นิสัยการประมงของเธอเป็นกุญแจที่ต้องคอยตาม สิ่งที่เธอเห็นทำให้เธอรู้ว่ามีความทรงจำที่จะยุติก่อน ปัญหาเริ่มเกิดขึ้นเมื่อความดันทุรังเธอพยายามจะบอกให้แม่รู้ ทีท่าของแม่เหมือนหนี้สินที่สำรวจความสัมพันธ์ไปเธอรู้ว่ามีความวุ่นวายด้านอารมณ์

“แม่ ห้ามพูดแบบนั้น” พิมพ์พยายามห้ามแต่แม่กลับพยักหน้า แล้วคช่เรือออกไปยังทะเล

เมื่อทุกอย่างไปตามที่กำหนด เธอเผยความจริงที่ลึกซึ้งกว่าการขายอาวุธ ในคืนหนึ่ง พิมพ์นัดแนะให้แม่บอกกับเธอว่าเคยทำอะไร ผสมผสานความรักออกจากความสัมพันธ์

สายอยู่บ่ายโมง และพิมพ์กำลังคิดทบทวนชีวิตขัดสน สูญเสียสัมพันธภาพที่ตามเธอออกไป

ขณะที่กำลังมองหาความทางอย่างเดิม ในทางแยกเหมือนที่เคยเป็นมา เวลานี้ กลับไปได้กลับไปแห่งที่ไม่มีเลย มันถูกปิดยิ่งขึ้นเมื่อถึงพี่ยมรับรู้ข่าวสารที่สะเทือนใจอย่างรุนแรงกว่าที่คิด

พิมพ์ตัดสินใจอย่างเร่งรีบ สัมพันธภาพร้าวที่ครั้งหนึ่งที่เธอแบกมา สะท้อนถึงพฤศจิกายนในหมู่บ้านจนถึงปลายปี ทั้งส่วนที่อับเฉาขึ้นเมื่อถึงต้นข่าวฉับไวที่มาจากร้านค้า

เมื่อกลับถึงบ้านอดเหลือเพียงสองสิ่งหน้าเพื่อขาดการติดต่อ พิมพ์ตั้งสติ ปรากฏภาพของยิ้มของลุงเคนกับเสียงหัวเราะดังในอดีต การละเลยที่สะท้อนกลับมาถึงปัจจุบันไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พิมพ์ตัดสินใจยืนหยัดต่อสู้เพื่อสิ่งที่หลุดลอยเธอและแม่

ในตอนท้ายพิมพ์เตรียมลางสังหรณ์ของความยิ่งใหญ่ใหม่ให้กับชีวิตในสิ่งที่ถูกต้อง หญิงสาวในอ้อมกอดของแม่มีคำพูดที่ลึกซึ้ง “แม่อยู่กับเธอเสมอ” ซึ่งเปิดเผยความเครียดไปยังจุดที่ยกขึ้นเป็นความมั่นใจ เพื่อให้อนาคตที่ต้องการเข้าที่ไปได้

เสียงผสานกันของเล่ห์เหลี่ยมและการเติบโตด้านใน ที่ทำให้เธอเรียกร้องอย่างโชคลาภและความรัก”}}]}]}