ความรักหลังมรสุม

เสียงบรรยากาศยามเย็นในหมู่บ้านชนบท มีการสวดมนต์จากวัดใกล้เคียงดังลอดเข้ามาในห้องนอนของสายฝน หญิงสาวอายุยี่สิบปลายๆ นั่งอยู่หน้าโต๊ะทำการบ้าน มีแสงไฟจากโคมไฟวางอยู่ข้างๆ ขณะที่หัวใจของเธอกำลังเต้นแรงไปพร้อมกับเสียงแมลงที่ส่งเสียงดังในความมืด

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

“สายฝน แกอยากไปไหม?” เสียงจากเพื่อนสนิทดังมาจากด้านหลัง สายฝนหันไปมองและเห็นกระต่าย เพื่อนที่มักจะเชียร์ให้เธอลองเปิดใจเข้าหาใครสักคน

“ไปไหน?” เธอถามพลางขยับกองหนังสือที่อยู่บนโต๊ะ เธออารมณ์ดีจนได้แต่หัวเราะเบาๆ ในใจ

“ไปจัดงานที่หอประชุมที่นั่นน่ะ แล้วจะมีการแสดงดนตรีด้วยทีมจากกรุงเทพฯ” กระต่ายพูดด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความอยากรู้

สายฝนลังเลอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจ อันที่จริงเธอไม่คิดออกไปไหนเลยตั้งแต่ที่เดือนใจ แฟนหนุ่มของเธอเดือดร้อนกับการย้ายไปเมืองใหม่

“ดูสิ ฉันเองก็อยากไปนะ” สายฝนพูดและการตัดสินใจของเธอเริ่มคืบคลานเข้ามาในจิตใจ

คืนวันนั้น สายฝนสวมเสื้อยืดสีขาวและกางเกงยีนส์ เมื่อลงจากรถกระบะที่ส่งเธอมาถึงงาน แสงจากดวงจันทร์ส่องไปทั่วบริเวณ ทำให้ใจเธอเต้นรัวขึ้นอีกครั้ง

ทันทีที่เธอเดินเข้าไปในหอประชุม เสียงเพลงและเสียงคนสนุกสนานดังก้องในหู หญิงสาวรู้สึกถึงความคับแน่นและความหวานวัยรุ่นที่ต้านทานไม่ได้

เมื่อได้ยินเสียงกลองและเสียงร้องสดจากเครื่องดนตรี เธอเผลอเดินเข้าไปใกล้เวที เท้าของเธอเหยียบต่อเนื่องไปข้างหน้าในขณะที่แรงดึงดูดจากเสียงที่ถ่ายทอดอารมณ์บีบหัวใจเธอ

บนเวทีมีชายหนุ่มคนหนึ่ง กายท่าทางมั่นใจพร้อมกับเสียงร้องที่ดึงดูด ดูเหมือนเขาเป็นนักร้องที่มีแรงดึงดูดมาก นี่คือบีม หนุ่มจากกรุงเทพฯ เป็นที่ต้องการในงานนี้

เมื่อประมาณไม่ถึงนาที เมื่อสายฝนมองเขา แววตาของเขาชวนเธอไปผจญภัยรอบใหม่ ในหัวของเธอกลับแวบขึ้นว่าการเรียนรู้การรักใหม่อีกครั้งเป็นเรื่องที่น่ากลัว แต่หัวใจเธอเรียกร้อง“ลองเถอะ”

แต่เมื่อเวลาอยู่ครบกิจกรรม เดินไปที่โต๊ะน้ำชา สายฝนพบว่าจะกลายเป็นนัดแรกกับบีมอย่างไม่คาดคิด เขาเดินเข้ามาทักเธอด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น

“สนุกไหม?” เขาถาม ไหล่ของเขาอยู่ใกล้ๆ เธอรู้สึกได้ถึงความสบายและเข้มแข็งตรงนั้น

“สนุกมากค่ะ” สายฝนตอบด้วยเสียงอ่อนโยน บีมยิ้มให้เธอมากกว่าเดิม สายฝนว่าทะลึ่งไปว่าจะลองพุ่งเข้าทางนี้

คืนวันนั้นมีพลังที่แตกต่างออกไป หลังจากแยกย้ายแล้ว สายฝนรู้สึกว่าความรู้สึกดีๆ ค่อยๆ คลี่คลายประสบการณ์ที่ผ่านมา

ในอีกไม่กี่วันต่อมา สายฝนเริ่มเห็นบีมในมุมต่างๆ ที่โรงเรียน ในห้องจัดการศึกษาที่พวกเขาได้เข้าร่วมกันเวลาเรียนด้วยกัน

หลายครั้งบีมเริ่มสร้างสัมพันธ์กับเธอมากกว่าเพื่อนธรรมดา มิตรภาพกำลังสร้างขึ้นและมันจบด้วยเสียงหัวเราะและใจที่อ่อนเยาว์

วันหนึ่ง สายฝนอยู่ในห้องจัดการศึกษาร่วมกับบีม วุ่นวายและร้อนรุ่ม สายฝนพูดอย่างวิตกกังวล “ฉันไม่รู้จะทำงานนี้ยังไง” เธอเงยหน้าขึ้นไปสบตาด้วยบีม

“ถ้าเราแบ่งกัน ถ้าหากมีอะไรที่ทำไม่ได้” เขาพูดพร้อมรอยยิ้มนั้นก็ทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นในใจ

แต่แล้วทุกอย่างกลับเลวร้ายเมื่อบีมตัดสินใจที่จะย้ายไปเมืองกรุง และงานที่เขาทำมีความจำเป็นต้องแยกทางกัน ทุกอย่างชัดเจนในคืนหนึ่งที่สายฝนอยู่บ้าน

เสียงโทรศัพท์คุณแม่ดังดึงความสนใจ สายฝนเลิกสนใจทำการบ้านเพื่อไปดู เธอรู้ว่าเป็นบีมที่โทรหามา บีมเปิดเผยว่าเขาต้องย้ายไปทำงานที่กรุงเทพฯ

“ทำไม! ทำไมถึงทิ้งฉัน” เธอพูดด้วยเสียงสั่นเหมือนจะร้องไห้

บีมเห็นน้ำตาที่จะไหลอยู่ในตาของสายฝน เขาบอกว่าเขาไม่มีทางเลือกและเขาขอโทษ

ความว่างเปล่าตั้งอยู่ในใจ ให้ความรักและความสัมพันธ์กลายเป็นความทรงจำของอดีตที่ยังตราตรึงอยู่

ระยะเวลาที่แยกทางเกิดขึ้น สายฝนเริ่มหัวใจกับการเรียนรู้ที่จะยอมรับความสูญเสีย แต่เป็นเพียงรอยยิ้มด้วยความมืดในแสงสว่างที่ทำให้เธอยังคงหวัง

ปีถัดมา สายฝนเลื่อนผ่านดวงตานั้นไปยังบีมผ่านกลุ่มนักเรียนที่รวมตัวกันในห้องเรียน และยังข้ามผ่านค่ำคืนที่เคยมีอย่างสุดเสียง

แต่สิ่งที่ไม่เคยสูญหายคือความรักที่เคยมีกัน พบกับการที่ต้องหรือย่างต่อไป เมื่อเหล่ากลุ่มนักศึกษานั่งกันอยู่ในงานโชว์ผลงานที่บีมกลับมาช่วยจัดงาน

เมื่อเห็นเขาจะสังเกตได้ว่าเขาไม่ได้มาคนเดียว สายฝนรู้สึกสับสนและเข้าใจว่า โอกาสกลับมาทำให้เขาตัดสินใจในรักครั้งใหม่เมื่อได้เข้ามายังใจของเธอ

กลุ่มอาจารย์จากกรุงเทพฯ กระตุ้นความรักระลึกใหม่ที่ก่อตัวขึ้นในใจของเธอเมื่อลมโชยก่อนหน้าที่จะมีการเล่าขานในเรื่องที่ทาในเหตุการณ์ที่พวกเขาเคยมีร่วมกัน

สถานการณ์ตึงเครียดอยู่แล้ว เมื่อมีหลายคนเริ่มเชียร์ให้บีมได้คุยกับเด็กสาวใหม่ที่ยืนอยู่ข้างๆ เขา

แต่สายฝนก็มองเลือดในใจตัวเองที่กำลังขมวดดึงเข้าหากัน ในนั้น เธอรู้ว่าเธอต้องทำสิ่งที่ควรทำจริงๆ

เธอเดินตรงไปหาบีม สายฝนบอกเขาว่าต้องทบทวนกัน ถ้าหากว่าเขาไม่ต้องวางชีวิตไว้ในใจ

ความคิดที่เจ้านายบีมต้องได้เลือก เขาหันมารับฟังใจของเธอ ที่อยู่ตรงนั้นได้ยินหัวใจของพวกเขากลับเข้าสู่พื้นที่แห่งความรักอีกครั้ง

และเมื่อการเติบโตเกิดขึ้น สิ่งที่เป็นไปได้คือการยอมรับในความรู้สึกของตนเองและทำให้ความรักที่ซุกซ่อนนั้นกลับอาจจะเกิดขึ้นได้ในเที่ยวบินครั้งนี้”}}]}》《}}}}]}