เสียงฟ้ามืดครึ้มจ่อมอบสายฝนตอนหัวค่ำที่หอพักฝันดี ชั้นสามคือเขตสงครามที่ไม่เคยหลับ นักเรียนหลายคนต่างหอบหนังสือ ใบสมัคร และอาหารกล่องไปมา แต่คืนนี้ห้อง 312 มีเสียงหัวเราะสูงกว่าปกติ เพราะมีงานเลี้ยงฉลองครบรอบการย้ายเข้าของพวกเขา
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!พัทธเลื่อนตัวออกจากโซฟา ผมยุ่ง เสื้อยับ มือหนึ่งถือแก้วโซดา มือหนึ่งคอยตอบข้อความคนที่เพิ่งจะชวนให้คุมการแสดงของหอ เขายิ้มกว้างแบบที่ไม่จริงใจนัก เพราะนิสัยชอบตอบตกลงเป็นอาวุธประจำตัว
มิน เพื่อนร่วมห้อง ยืนถือถุงมันฝรั่งทอด ทำหน้าเหมือนจะบ่น
มิน: “พัท ทำไมรู้สึกว่าพวกนายไปตอบรับงานใหญ่โดยไม่คิดอะไรเลย?”
พัทธ: “ฉันแค่… โอเค ไว้ก่อน เดี๋ยวคิดอีกที”
มินมองเขาอย่างรู้ทัน
มิน: “คำว่า ‘คิดอีกที’ ของนายมันหมายถึง ‘ทำให้คนอื่นตาม’ นะ รู้ตัวไหม”
พัทธหัวเราะผิวเผิน พยายามกอดความกลัวไว้
พัทธ: “ไม่หรอก มิน ครั้งนี้มันแค่ ‘โชว์เล็ก ๆ’ เท่านั้นเอง ใครจะคิดว่าประธานศิษย์เก่าจะมา”
จริง ๆ แล้วสิ่งที่พัทธตกลงคือการเป็นผู้จัดการการแสดงสำหรับการต้อนรับคณะศิษย์เก่าที่จะมาดูหอพัก ฝันดีได้ข่าวมาว่าจะมีผู้ใหญ่ใจดีมามองหาสนับสนุนงบประมาณปรับปรุงหอ หากหอแสดงความสามารถและความเป็นหนึ่งเดียวได้ดี ก็อาจได้งบประมาณและตู้เย็นใบใหม่สำหรับชั้นสาม
พัทธมีเป้าหมายชัดเจน เขาอยากเอาตู้เย็นเพื่อแลกกับการเป็นที่รักของคนในหอ เขาอยากถูกจดจำว่าเป็นคนที่ทำให้หออบอุ่นขึ้น แต่ข้อเสียคือเขาไม่เคยจัดงานใหญ่ ไม่รู้วิธีควบคุมอีโก้ของเพื่อน และมัก
📖 อ่านเรื่องสั้น นิยาย และการ์ตูนฟรี
https://taleplotter.com
🌐 ติดตามผลงานและเว็บไซต์ในเครือ
📖 นิยายและการ์ตูน
https://taleplotter.com
🛒 ไอเดียสินค้าและรีวิว
https://theideaofproducts.com
🍳 สูตรอาหาร
https://dinnerstudio.net
📚 บทเรียนคณิตศาสตร์
https://infinitytutor.org
🎨 สินค้า POD และงานออกแบบ
🛍️ Redbubble
https://grafititee.redbubble.com
👕 TeePublic
https://tee.pub/lic/Grafititee
✨ ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนผลงานครับ
Tags: มหาวิทยาลัย, หอพัก, มิตรภาพ, ความซวย, การเติบโต
