เสียงกีตาร์จากมุมหอประชุมดังไม่ค่อยเพราะ ทำให้การประชุมชมรมภาพยนตร์ในวันอังคารเช้านั้นเริ่มด้วยความสั่นคลอนของจังหวะและความจริงจังของใครบางคน
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“สุดยอดไอเดียเลย ภาม แต่เราต้องมีใครสักคนเป็นตัวเล่าเรื่อง——” มีนา กล่าวพลางยกคิ้วให้ เขาสองคนยืนซ้อนกันหน้ากระดานที่เต็มไปด้วยสเก็ตช์และคำว่า ‘โปรเจกต์ฟิล์ม สัปดาห์หนัง ม.ช.’
“ผมรู้ ผมรู้” ภามยิ้มจนตาปิดเกือบมิด “ผมจะเล่าเรื่องที่ให้ความรู้สึกเหมือนสารคดี แต่จริง ๆ เป็นแผนหลอกหน้าหลัง ให้คนฟังหัวเราะ แล้วอยากช่วยบ้านหนังเก่าในมหา’ลัย เราจะได้ทุนการผลิต”
“แล้วคณบดีล่ะ?” ปลื้ม คนเทคนิคยกมือ “ชื่อเขาออกในแบบสำรวจ ‘บุคคลตัวอย่าง’ นะ ถ้าเราใช้ชื่อหรือรูปที่คล้าย ๆ อาจเจอปัญหา”
ภามหัวเราะแล้วกวาดสายตามองเพื่อน ๆ “ไม่เอาจริง ๆ หรอก แค่จะใช้สไตล์สารคดีเพื่อบอกว่า ‘คนที่เราไม่ค่อยรู้จัก บางทีมีก้าวตลกในอดีต’ แบบนั้นไง”
มีนามองเขาเฉียบ “ภาม เธอมักพูด ‘แค่’ แล้วทุกอย่างก็กลายเป็นตั้งแต่การยืมพร็อพยันโกหกสามชั้น จำได้ไหมตอนงานเปิดเทอมปีที่แล้ว”
ภามเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะทำหน้าจริงจัง “ฉันโตขึ้นแล้ว มีนา ฉันไม่ได้ตั้งใจให้ใครลำบาก ฉันแค่…อยากให้ชมรมได้พื้นที่”
สวนทางกับคำพูดเช่นเดิม คือความจริงที่เขาไม่กล้าพูดออกมา: เขารู้สึกว่าถ้าไม่ชนะ จะไม่มีใครมองเห็นความพยายามของเขาและบทกวีสั้น ๆ ที่เขาถ่ายในค่ำคืนที่ไม่มีใครเห็น
คนในชมรมโหวตและตกลงกันว่าจะทำสารคดีสไตล์ม็อกคูเมนทารี ตัวเล่าเรื่องไม่ได้เป็นบุคคลดัง แต่เป็น
📖 อ่านเรื่องสั้น นิยาย และการ์ตูนฟรี
https://taleplotter.com
🌐 ติดตามผลงานและเว็บไซต์ในเครือ
📖 นิยายและการ์ตูน
https://taleplotter.com
🛒 ไอเดียสินค้าและรีวิว
https://theideaofproducts.com
🍳 สูตรอาหาร
https://dinnerstudio.net
📚 บทเรียนคณิตศาสตร์
https://infinitytutor.org
🎨 สินค้า POD และงานออกแบบ
🛍️ Redbubble
https://grafititee.redbubble.com
👕 TeePublic
https://tee.pub/lic/Grafititee
✨ ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนผลงานครับ
Tags: มหาวิทยาลัย, ชมรมภาพยนตร์, ความเข้าใจผิด, คอมเมดี้, โรแมนติกเบาๆ, Coming of Age
