มฤตยูแห่งความรัก

เช้าของวันที่สดใสราวกับภาพวาด เด็กหญิงชื่อ “ลินดา” กำลังนั่งอยู่บนม้านั่งในสวนสาธารณะ ธนะ หนุ่มนักเรียนจากโรงเรียนเตรียมอุดมฯ เดินผ่านมาเห็นเธอ จึงเสนอตัวเข้ามาทักทาย ด้วยท่าทีที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและหล่อเหลา ลินดาไม่ได้ตั้งใจจะมองเขา แต่เมื่อเขานั่งข้าง ๆ และเริ่มพูดคุย ความรู้สึกประหลาดเข้าโจมตีจิตใจของเธอ

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

“เธอสนใจไหม วันเสาร์นี้มีคอนเสิร์ตที่จัดในสวนหลังโรงเรียน” ธนะว่า พร้อมกับส่งยิ้มที่ทำให้หัวใจของลินดาเต้นแรงกว่าเดิม

“อืม…น่าสน” ลินดาตอบสั้นๆ แต่มองลึกเข้าไปในดวงตาของเขา ดวงตาที่เธอแทบไม่เคยพบในผู้ชายคนอื่น ๆ ซึ่งเป็นสัญญาณว่าเธอตกหลุมรักเข้าแล้ว

เวลาเดินไปอย่างรวดเร็ว สองเดือนผ่านไป ลินดากับธนะเริ่มมีโอกาสได้ใช้เวลาร่วมกันมากขึ้น แต่ตามความรักนั้นกลับมีปัญหาที่ประดังเข้ามา ลินดาเป็นลูกสาวคนเดียวของครอบครัวที่มีฐานะปานกลาง ในขณะที่ธนะคือทายาทของตระกูลที่ร่ำรวย

ทุกครั้งที่พวกเขาพบกัน ความรู้สึกที่ดีนั้นต้องถูกปกคลุมไปด้วยความกดดันจากสังคมและความคาดหวังจากครอบครัวของธนะ โดยเฉพาะจากแม่ของเขาผู้มีชื่อเสียงในสังคม

“ธนะ เธอแน่ใจเหรอว่าเธออยากคบกับเด็กแบบนี้?” แม่ของธนะซักไซ้เขาเมื่อเขากลับมาบ้านในคืนหนึ่ง แสงไฟจากโคมไฟทำให้เห็นถึงสีหน้าที่อ่อนล้าและหันหามุมฟ้า

“แม่ ผมรักเธอ” ธนะกัดฟันตอบ แต่ในใจเขาผสมผสานไปด้วยความกดดันและการต่อต้านจากทุกด้าน

ลินดานั่งอยู่ที่บ้าน เหม่อมองไปนอกหน้าต่างขณะพระอาทิตย์ตก ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา ความรักที่เคยดูสดใสกลับกลายเป็นแรงกดดันที่เธอไม่สามารถรับได้ การตัดสินใจที่ยากลำบากกำลังมาถึงแล้ว

“ทำไมฉันต้องรักคนที่ไม่สามารถเป็นของเราได้” เธอถามตัวเองในความเงียบของค่ำคืน

ฤดูร้อนเริ่มเข้ามาพร้อมกับแรงกดดันจากสังคมและความลำบากใจจากครอบครัว ธนะได้ตัดสินใจเข้าไปพูดคุยกับลินดาในขณะที่อยู่ในสถานที่ที่ทั้งสองเคยมีความสุขเมื่อครั้งก่อน

“ลินดา ฉันคิดว่าการพบกันของเราคือโชคชะตา แต่แม่ของฉัน…” ธนะไม่รู้จะพูดอะไร เขาลังเล โรงเรียนเตรียมอุดมฯ ที่เคยเป็นช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยความสนุกราวกับช่วงวัยเยาว์ของเขา กลับกลายเป็นสวนร้างที่เปล่าประโยชน์

“ฉันเข้าใจแล้ว” ลินดาตอบ แต่เธอไม่สามารถซ่อนความเจ็บปวดได้ ดวงตาของเธอเริ่มมีน้ำตาไหลออกมา

จนกระทั่งถึงคืนที่พวกเขาต้องตัดสินใจครั้งสำคัญ ธนะได้นัดหมายให้ลินดามาเจอที่ริมทะเล เมื่อลมทะเลพัดเย็น กรดของน้ำทะเลก็รุนแรงขึ้นทั้งคู่ ผลัดกันสู้กับความรู้สึกของตัวเอง

“ถ้าฉันเลือกเธอ พ่อแม่ฉันจะส่งฉันไปต่างประเทศ” ธนะพูด น้ำเสียงเขาสั่นเครือ ยามนี้ดูเหมือนเขากำลังต่อสู้กับความรู้สึกของตัวเอง ความรู้สึกที่เขาไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้

“เลือกตนเองเถอะ” ลินดาบอกเสียงเบา แต่มีอารมณ์แน่นขนัด ความ รักต้องห้ามทำให้ทุกอย่างยุ่งเหยิง

ในคืนสุดท้ายแห่งฤดูร้อน ทุกอย่างต้องเปลี่ยนเสียงคุยกันหมด แสงดีนิกส์เริ่มตีกลับ ลินดาเดินออกจากชีวิตของธนะอย่างที่เขาไม่เคยคาดคิด

โพสต์สุดท้ายที่ทยอยน้ำตาไหลออกมาอย่างสุดแรง ทำให้พวกเขารู้ว่า แม้จะมีความรักที่ไม่มีวันได้เป็นไปตามที่หวัง รักที่เกิดจากอิทธิพลของครอบครัวและสังคมก็ทำให้หัวใจแตกสลาย

สุดท้าย ธนะต้องเรียนต่างประเทศตามที่ครอบครัวต้องการ และลินดายังต้องกลับไปเรียนต่อ แต่ด้านในหัวใจของพวกเขายังคงฝังรอยรักที่ไม่เคยตายตลอดไป

แต่เมื่อเวลาผ่านไป ทนทุกข์ แม้ในความต่างก็ยังคงรักพวกเขาอยู่ในใจ ไม่อาจลบเลือน ปล่อยให้มฤตยูแห่งความรักนี้อยู่ตลอดไป