เสียงริมคลอง
มะลิเพ่งมองลิ้นชักเก่า มือของเธอสัมผัสฝุ่นที่เกาะแน่น นิ้วหนึ่งดึงกล่องไม้หลุดออกมาและเทปม้วนสีดำม้วนหนึ่งหล่นลงมาพร้อมเสียงดังก๊อกเล็ก ๆ เธาหยุดหายใจ ท้อแท้แต่ก็อยากรู้ว่ากี่ชิ้นของอดีตที่ถูกเก็บอยู่ในร้านนี้ “เจออะไรหรือมะลิ?”…
ธารลับริมคลอง
เสียงไม้กระทบกันดังจนมินตราลุกสะดุ้ง เขาคว่ำกล่องเครื่องมือท้ายร้านแล้วของเก่าไหลกระจายเป็นทาง เศษผ้าเก่าและน็อตกลิ้งไปตามพื้นไม้กลิ่นน้ำมันคละคลุ้ง เธาตั้งเข่า ช้อนของชิ้นหนึ่งขึ้น มันเป็นสมุดเล่มนึง หนังปกกรอบถูกมัดด้วยเชือกฝุ่นทึม…
กุญแจในตลิ่ง
นทีไม่ตั้งใจจะลงน้ำ แต่กระเป๋าหนังสีน้ำตาลดูลอยมาช้า ๆ ตามกระแสน้ำ และกระแสน้ำชวนให้เขาหัวใจเต้นแรง พายหลุดจากมือ เขาต้องย่ำตลิ่งโคลน เขาย่อตัวแล้วจับด้ามกระเป๋าไว้ก่อนที่คลื่นเล็ก ๆ จะพัดมันกลับลงไปอีกครั้ง “เอ่อ…ของใครกันนะ” เสียงของมิราผ่านความมืด…
กล่องไม้ริมคลอง
เสียงประตูไม้เสียดสีกับขอบวงกบแล้วก็ดังแผ่วเมื่อภาวินีผลักเข้ามา เธอปล่อยถุงผ้าลงบนโต๊ะทำงานที่ปกติจะเต็มไปด้วยชิ้นส่วนนาฬิกาและเครื่องมือเรียงเป็นระเบียบ วันนี้กระดาษซับรอยสนิมถูกพับไว้มุมหนึ่ง กล่องกระดาษใบใหญ่ตั้งอยู่กลางร้าน…
แสงในคลองเก่า
ธิดาผลักฝาไม้ที่เกาะอยู่แน่น มือข้างหนึ่งจับด้ามไฟฉายอีกข้างจับชายผ้ากันเปื้อน ความมืดในใต้หลังคาแตกเป็นเสี่ยงเมื่อแสงแคบๆ เลื่อนผ่านซอกไม้ เศษฝุ่นลอยขึ้นมากัดดวงไฟ ก่อนหน้าเธอมีเสียงค้อนเบาๆ ดังมาจากชั้นล่าง คนงานยังไม่เสร็จงาน…
เสียงกล่องดนตรีริมคลอง
เสียงตู้ลิ้นชักไม้ถูกดึงออกดังเอี๊ยด ภาพฝุ่นที่ลอยในแสงแดดยามเช้าพอให้เห็นเป็นละอองเล็กๆ ในอากาศ มินตราลงมือเก็บเศษเหล็กกับของเก่าที่ตาทิ้งไว้ ท่าทางของเธอทื่อไปจากการทำงานประจำวัน แต่มือยังคุ้นกับการจับค้อนและไขควงที่เคยเห็นตั้งแต่เด็ก “ยัยมิน…
แสงฉายบนปลายคลอง
เรือหางยาวสีซีดเลียคลื่นเล็กๆ เข้าเทียบท่าหน้าบ้านยายทอง เสียงเครื่องยนต์ค่อยๆ ดับลง ไฟท้ายสะท้อนในน้ำเป็นเส้นบางๆ อิงดาวจับห่วงเชือกแล้วกระโดดขึ้นฝั่ง ขารู้สึกกระตุกเพราะไม่ชินกับพื้นดินที่ไม่เรียบ…
กล่องเสียงคลองเก่า
เสียงประตูร้านซ่อมของเก่าดังขึ้นเมื่อมินทร์ผลักบานไม้เข้าไป กลิ่นน้ำมันผสมฝุ่นและกลิ่นชื้นของคลองลอยขึ้นมาทักทาย เขายกมือปาดเหงื่อข้างขมับโดยอัตโนมัติ ทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไรนอกจากยืนอยู่ตรงที่ที่เขารู้จักดี แต่ในวันนี้ทุกสิ่งกลับไม่คุ้นเลย…
ไฟประภาคารกับจดหมายที่ไม่มีผู้ลงชื่อ
เสียงค้อนตกกระทบไม้ดังช้าจนมิงดาวหยุดนิ่ง มือเธอยังค้างอยู่ปลายด้าม แต่สิ่งที่ทำให้เธอเดินต่อไม่ใช่เสียงค้อน มันคือกลิ่นเก่าของควันเทียนและไอทะเลที่แทรกเข้ามาจนชัดขึ้นทุกครั้งที่เธอเปิดตู้ไม้ใบเก่า ใต้ผ้าลินินที่ยับอยู่เธอพบตู้ใบเล็ก…
สมุดบัญชีริมคลอง
เสียงประตูไม้ดังเบาจากลมที่พัดเข้าระหว่างช่องหน้าต่าง ฝุ่นในแสงไฟหลอดเดียวของห้องรับแขกลอยเป็นเม็ดเล็กๆ อรยาตั้งมือเปิดกระปุกเหล็กใบเล็กที่วางอยู่ในมุมตู้เสื้อผ้า กลิ่นสมุนไพรแห้งและกลีบชาจางๆ ลอยขึ้นมาพร้อมกับฝุ่น เธอไม่ได้ตั้งใจจะค้นอะไร…