ระหว่างเรา

ลูกสาววัยรุ่นชื่อ “ฟ้า” เดินทางกลับมายังหมู่บ้านชนบทที่เธอเติบโตขึ้นในวันที่อากาศสดใส เสียงนกร้องเพลงกล่อมบรรยากาศให้มีความสดชื่น แต่ภายในจิตใจของเธอกลับรู้สึกท่วมท้นไปด้วยความวิตกกังวล การกลับมาครั้งนี้มีสาเหตุมาจากการสูญเสียแม่ที่เธอรัก แม่จากไปโดยไม่ทันได้บอกลา ในขณะที่ฟ้ากำลังหาคำตอบถึงชีวิตของเธอเอง

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

เมื่อเธอถึงบ้านเก่าซึ่งตั้งอยู่ริมคลอง เสียงน้ำไหลและกลิ่นดินชื้นๆ ทำให้เธอรู้สึกถึงความทรงจำที่ไม่อาจลืมได้ แขนขาเธอกระตุกเล็กน้อยขณะที่เธอเปิดประตูบ้าน แสงแดดสาดส่องเข้ามาผ่านหน้าต่าง เช่นเดียวกับความหวังเล็กๆ ที่เธออยากจะค้นหาความรักที่สูญหาย

ครอบครัวของเธอถูกปกคลุมไปด้วยความลับหลายชั้น ตั้งแต่ตารายซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านที่มีความรู้สึกผิดอยู่ลึกๆ ไปจนถึงน้องชายแสนประหลาด “บิว” ที่ดูเหมือนจะรู้จักทุกอย่างเกี่ยวกับแม่ เลือดและน้ำตาของพวกเขาไหลรวมกันในบ้านนี้

ค่ำวันนั้น ฟ้าจัดงานพิธีเผาศพแม่แบบเรียบง่าย มีเพียงคนในครอบครัวร่วมไว้อาลัย น้องบิวซึ่งมักจะเงียบขรึม ลอบมองฟ้าด้วยแววตาที่ไม่อาจเข้าใจได้ ฟ้าสังเกตเห็นความผิดปกติในตัวเขาเหมือนมีอะไรบางอย่างที่เขาปกปิดไว้

ระหว่างที่อาหารเย็นดำเนินไป บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยที่ขาดความอบอุ่น พวกเขาทั้งหมดนั่งกินข้าวในความเงียบ ฟ้าจึงตัดสินใจเปิดปาก “พี่บิว ทำไมเราถึงไม่พูดอะไรสักอย่าง?”

บิวหันหน้ามาที่เธอ ขมวดคิ้วเหมือนจะบอกว่าเขาไม่รู้ แต่ในใจเขามีคำตอบที่ซ่อนอยู่

ค่ำคืนนี้ฟ้าจึงใช้เวลาคิดถึงแม่และสิ่งที่แม่เคยบอกเธอเรื่องการที่ต้องก้าวต่อไปในชีวิต ความรู้สึกนั้นเหมือนกับว่ามีเสียงจากในใจบอกให้เธอค้นหาความจริงที่ถูกซ่อนอยู่

ในขณะเดียวกัน ฟ้าตัดสินใจออกมาทำกิจกรรมในหมู่บ้าน มีการจัดงานการแสดงละครท้องถิ่น ซึ่งเธอรู้จักกับ “แดน” หนุ่มคนหนึ่งซึ่งมีงานอดิเรกในการเล่นกีตาร์ เขานั่งอยู่หน้าบ้านไม้เก่าพร้อมกับเสียงเพลงไพเราะที่ทอแสงในค่ำคืน เขาช่วยให้ฟ้ารู้สึกดีขึ้นผ่านสายตาและดนตรีที่เขาเล่น แม้จะมีรอยยิ้ม แต่ฟ้ากลับสัมผัสได้ถึงความเศร้าที่อยู่ในสายตาของเขา

คืนหนึ่งขณะที่แดนเปิดเพลง ฟ้าขอให้เขาหยุดเล่น ช่วงเวลานั้นเหมือนกับโลกกลับกลายเป็นสีดำ ฟ้าสบตากับแดนแล้วพูดเบาๆ ว่า “ถ้าความรักที่แท้จริงอยู่แค่ห่างออกไป บางครั้งเราก็ต้องเสี่ยง” แดนมองเธอด้วยแววตาเบิกบานและเห็นใจ กลิ่นของดอกไม้ในสวนรอบบ้านทำให้บรรยากาศรู้สึกมีชีวิตชีวา

ฟ้าตัดสินใจเล่าเรื่องแม่ของเธอที่เคยยอมแพ้ในชีวิต เพราะความรักครั้งหนึ่งของแม่ทำให้ชีวิตครอบครัวเธอแหลกสลาย ฟ้าเริ่มเข้าใจความเศร้าของแดนที่มีเบื้องหลังคล้ายกัน หลังจากเสียงดนตรีนั้นเงียบลง ความรู้สึกส่วนตัวเริ่มเผยออกมา ฟ้าเริ่มมีความรู้สึกที่ลึกซึ้งต่อแดน และการบอกเล่าเรื่องราวแม่ทำให้พวกเขาใกล้ชิดกันมากขึ้น

แต่ไม่ทันได้ค่อย ๆ ผูกพัน ฟ้ากลับรู้จักอีกด้านของบิวที่ต้องการรักษาครอบครัวในแบบของเขาเอง บิวเข้าใจไข่มุกพิษในความรักและพยายามแยกฟ้าออกจากความสัมพันธ์นี้ ฟ้ามองเห็นความสมดุลที่เขาอยากจะสร้างขึ้น แต่แล้วทุกอย่างกลับเริ่มผิดพลาดเมื่อฟ้ารู้ว่ามีความลับที่บิวเก็บซ่อนอยู่

ช่วงเวลาที่เธอได้ยินบิวไปคุยกับคนแปลกหน้าในค่ำคืนหนึ่ง ความลับเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมกับการทำธุรกิจที่ไม่ถูกต้อง เลือดและเลือดบวกกันด้วยการทรยศ ฟ้าออกนอกบ้านตอนเที่ยงคืน หายใจเข้าแล้วเดินห่างออกไปได้ยินเสียงบิวดังภูเขาออกมาเสียเวลา

ช่วงเวลานั้นเป็นการเปลี่ยนแปลงชีวิต ฟ้ารู้ว่าการคบกับแดนอาจจะทำให้เธอสูญเสียความรัก และเธออาจเป็นคนเดียวที่ต้องแก้ปัญหาทั้งหมด

ตลอดเวลาที่ฟ้าหาทางแก้ไขความขัดแย้งในครอบครัว เขานึกถึงความรักที่ไม่อาจพบได้ หากไม่มีการต่อต้าน จากความทรงจำที่ผ่านมาและสิ่งที่ต้องเผชิญในอนาคต เมื่อทุกอย่างดำเนินไป เต็มไปด้วยความตึงเครียดที่กัดกร่อนใจ ฟ้าเริ่มรู้ว่าการเติบโตขึ้นนั้นเป็นการค้นหาตัวตนในท่ามกลางความยุ่งเหยิง

กลางคืนที่พระจันทร์เต็มดวง ฟ้าได้ตัดสินใจจะเผชิญหน้ากับบิวและเปิดเผยความจริง อยากรู้ว่าผ่านไปเรื่อยๆ ชีวิตของแม่เกิดอะไรขึ้น เธอและแดนต้องร่วมมือกันเข้าสู้โลกของความเป็นจริงที่แอบอ้างในช่วงเวลาหนึ่ง

เหตุการณ์จึงกลายเป็นการเผชิญหน้าที่คาดไม่ถึงสายฟ้าฟาด เปรียบเหมือนผลกระทบที่ทำให้โลกเปลี่ยนแปลงอย่างปฏิเสธไม่ได้ ฟ้าจึงต้องพยายามคืนสู่เส้นทางที่เธอเคยรู้จัก

ในที่สุด ฟ้าได้ค้นพบเรื่องราวของความรักที่ไม่เพียงแค่เกี่ยวกับการให้และการรับ แต่ยังเป็นการเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับความเจ็บปวด เพื่อยอมรับความจริงและก้าวต่อไปอย่างเข้มแข็ง แม้ในที่สุด เมื่อฟ้ากลับไปเล่นกีตาร์กับแดน ความรู้สึกนั้นก็เปลี่ยนไป เมื่อเธอได้แต่กระซิบบอกว่า “การเดินหน้าคือการครอบครองความกล้าหาญ และต้องพร้อมรับผลที่ตามมา”