ลมหายใจระหว่างเรา

เสียงดนตรีเบาๆ ดังคลอออกมาจากมุมหนึ่งของโรงอาหารขนาดใหญ่ในมหาวิทยาลัย ชั้นวางอาหารเต็มไปด้วยข้าวผัดและของหวาน นักศึกษากว่าครึ่งหมื่นกำลังนั่งกินอาหารและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ท่ามกลางเสียงรบกวน ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่ผู้ชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงกลางโต๊ะยาว แซม นักศึกษาชั้นปีที่สองที่มาอย่างเต็มรูปแบบ เขาไม่เพียงแค่ดูดี แต่ยังมีเสน่ห์ที่จับใจ ทั้งรูปร่างที่สูงใหญ่และรอยยิ้มที่ทำให้สาวๆ ต้องละลาย

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

ขณะเดียวกัน สาวน้อยคนหนึ่งชื่อ ออม สาวนักศึกษาที่มาจากจังหวัดเล็กๆ ทางภาคเหนือ กำลังทำมือปิดเสียงโทรศัพท์ด้วยความรู้สึกตื่นเต้น เธอพยายามแอบมองแซมจากมุมโต๊ะของตัวเอง แต่ความรู้สึกตื่นเต้นนั้นชาไปทันทีที่เธอเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาเหยียบเท้าของเขา

“สวัสดีค่ะ แซม นี่คือข้อสอบที่นายลืมไว้นะ” เสียงหวานของไอริสที่เข้าสูงขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มเต็มไปด้วยเสน่ห์ น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความมั่นใจทำให้เด็กปีหนึ่งหลายคนรู้สึกหายใจไม่ออก

ออมรู้สึกพ่ายแพ้ เธอแทบอยากจะเดินออกจากโต๊ะที่มีเพื่อนๆ ของเธอนั่งอยู่ แต่กลับเก็บอารมณ์ไว้ ท่าทางเหมือนเธออดทนได้แต่ในใจกลับร้อนรุ่ม

เวลาล่วงเลยไป และบางครั้งแซมก็หันมายิ้มให้กับออม เขามักส่งสัญญาณว่าอยากพูดคุย แต่ความกล้าในตัวของออมกลับต้านทาน และเธอก็พยายามอยู่กับเพื่อนๆ ไม่ให้ตัวเองหลุดออกจากความกลัว

“ไปเดินเล่นบ้างไหมออม แล้วช่วงพักนี้คิดว่าจะได้ทำโปรเจกต์ที่ค้างกันอยู่หรือเปล่า” เพื่อนสาวถามขึ้น ท่าทางมีไฟในแววตา

“ก็น่าจะดีนะ” ออมตอบเสียงเบาๆ และฟังดูไม่ค่อยมั่นใจ

การเดินไปตามถนนที่มีการเคลื่อนไหวของนักศึกษาทำให้ทั้งสองเผชิญหน้ากันบ่อยครั้ง แม้จะไม่เคยพูดคุยกันมากนัก แต่บรรยากาศอบอุ่นนั้นก็พาให้สดใสขึ้น

คืนหนึ่ง ในงานเลี้ยงของมหาวิทยาลัย สองคนได้มีโอกาสได้อยู่ใกล้กันมากขึ้น แซมชวนออมไปเต้นรำ เสน่ห์ของดนตรีอย่างหนักหน่วงทำให้ไม่สามารถต้านทานได้ แซมจับมือออมให้ขึ้นไปเต้น หน้าทั้งสองติดใกล้กันมากขึ้น

“ไม่คิดหรอว่านี่อาจเป็นครั้งเดียวที่เรามีโอกาสได้ทำแบบนี้” แซมถามอย่างนุ่มนวล

“ทำไมถึงพูดอย่างนั้น?” ออมถามกลับไป พร้อมกับความสงสัยในแววตา

“บางทีเราอาจจะต้องแยกกันมากกว่านี้” แซมพูดเสียงเบา แต่กลับทำให้เกิดบรรยากาศวุ่นวายภายในใจออม

พวกเขามีความรักที่งดงาม แต่ก็ต้องเผชิญกับแรงกดดันและความหวาดหวั่น รู้ทั้งรู้ว่าวันหนึ่งเมื่อสิ้นสุดเทอม พวกเขาอาจต้องแยกจากกัน

ออมตัดสินใจที่จะไม่ปล่อยมือแซมไป ยังตกอยู่ในความรักกลางวังวนของคำถาม และความรู้สึกที่ไม่รู้ว่าจะหายไปตลอดกาลหรือไม่

เมื่อเวลาผ่านไป ความรู้สึกยิ่งฝังลึก ทุกครั้งที่พวกเขาเดินไปบนถนนหรือดูดาวคืนหนึ่ง เธอหลงรักเขามากขึ้นเรื่อยๆ

แต่เมื่อเข้าสู่ดับเบิลเซมที่ผ่านมา การทะเลาะกันและความคิดเห็นที่แตกต่างก็เริ่มโยนระเบิดใส่ความรักของพวกเขา ความจริงที่ต้องเผชิญภายในจิตใจทำให้ทั้งคู่รู้ว่าพวกเขาควรมีความฝันส่วนตัว

จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ที่ตราตรึงซึ่งแซมต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงในชีวิต เขาขอให้ออมให้กำลังใจเขาเพื่อก้าวเดินไปข้างหน้า

ระหว่างการเดินทางที่เต็มไปด้วยความท้าทาย พวกเขาต่างมีโอกาสที่จะเรียนรู้ความหมายของความรักที่แท้จริง พวกเขาต้องแบ่งปันความฝันและหาข้อสรุปว่าอะไรเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต

ซึ่งในวันสุดท้ายของการเรียน พวกเขายืนอยู่ด้วยกัน ณ จุดที่พวกเขาได้พบกันครั้งแรก หัวใจพวกเขาตัดสินใจร่วมกันในความรัก แม้ว่าจะมีอุปสรรคมาขวางกั้น

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต ฉันจะไม่มีวันลืมเธอ” แซมบอกด้วยเสียงสั่นเครือ

ทั้งคู่รู้ดีว่าความรักของพวกเขาเป็นสิ่งที่บริสุทธิ์และมีค่ามากกว่าทุกอย่าง

เมื่อเริ่มต้นเดินลงจากเวทีของมหาวิทยาลัยในวันสุดท้ายที่พวกเขาจะต้องแยกจากกัน อย่างน้อยในช่วงที่พวกเขารู้สึกคือการเรียนรู้ที่จะรักและมีความหวัง “”