เสียงสั่นของระฆังเมื่อเปิดประตูร้านอาหารเล็กๆ แสงสีส้มอ่อนจากหลอดไฟดวงเล็กส่องลอดมาจากมุมมืด เมื่อเห็นชายหนุ่มนั่งอยู่ที่มุมหนึ่งของร้าน เขา กหนัก สวมเสื้อยืดธรรมดา แต่กลับทำให้การตั้งอยู่ของเขาในร้านดูเด่นชัด เสียงคร่ำครื้นของพ่อครัวที่ทำอาหารอยู่ในครัวช่างมีชีวิตชีวา ขณะที่กลิ่นหอมของซุปกระดูกเล็ดลอดออกมาทำให้ลมหายใจของผู้คนในร้านกลายเป็นความอบอุ่น
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“วันนี้มีหรือเปล่า? ทำให้ฉันชิมหน่อยสิ” เสียงเอื้อมเรียกของหญิงสาวดังขึ้น เขาหันไปพบกับอ้อมที่ยืนอยู่ น้ำเสียงเธอเต็มไปด้วยความคุ้นเคย จนเขายิ้มตอบอย่างไม่มีวี่แววของคำตอบแท้จริง
แต่ที่ไม่รู้ก็คือ คุณยายของเขาที่นั่งอยู่ในมุมสุดของร้าน ลอบมองทั้งสองอย่างเครียด กลัวว่าจะทำให้ความลับที่ครอบครัวเก็บซ่อนไม่ให้เธอรู้นั้นเปิดเผย เธอเริ่มจ้องไปที่ข้อมือของเขา เหรียญทองที่เขาติดอยู่นั้นเป็นสัญลักษณ์ของคำสัญญาที่ไม่ได้พูดออกไป
อ้อมที่นั่งลงข้างเขาด้วยแบบธรรมชาติโดยไม่รู้ตัว จับตามองเขาอย่างระมัดระวัง และเขารู้สึกถึงแรงบีบเล็กน้อยที่ทำให้เขาต้องเปลี่ยนท่าที “ทำไมไม่เข้ามาช่วย?\
