วันแรกของการเรียนที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ท้องฟ้าสว่างสดใส สายลมพัดผ่านต้นไม้ให้ใบไม้ร่วงหล่นอย่างช้า ๆ เสียงหัวเราะของนักเรียนดังออกมาจากลานกลางโรงเรียน ขณะเดียวกันที่มุมหนึ่งของลาน มีเด็กหนุ่มชื่อ ‘มิน’ ยืนเช็คเวลาในโทรศัพท์ ข้าง ๆ เขาเป็นกลุ่มเพื่อนที่กำลังนินทารูปแบบการแต่งตัวของรุ่นพี่
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“แกเห็นไหม? คนที่เขาเรียกว่า ‘เทียร์’ อ่ะ หัวเขียวซะ ขนาดวันรุ่งขึ้นยังไงก็ทำให้ห้องเราดังแน่นอน” น้ำเสียงตลกของ ‘คิว’ สหายที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ดังขึ้น
มินเลิกจ้องโทรศัพท์ขึ้นมอง ก่อนจะหัวเราะรับไปด้วย “ใช่เลย! เทียร์นี่ยังไงก็ไม่ธรรมดาอยู่แล้ว” เหตุการณ์ปกติที่ดูสบายใจถูกสะดุดลงเมื่อมีเสียงแปลก ๆ ลอยมา สิ่งนี้ทำให้เขาหันไปมองทั่วบริเวณ ใจเต้นรัว สิ่งที่ทำให้เขาตกใจคือการมองเห็นประตูประหลาดที่ลอยอยู่กลางอากาศ
ประตูนั้นทำจากโลหะสีเงินเงากำลังส่องประกายไปรอบ ๆ มินลืมความกังวลในใจ เขาค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้และมือของเขาค่อย ๆ เอื้อมไปสัมผัสที่มันแต่ก่อนที่เขาจะได้ทำอะไรเกิดมีลมหอบใหญ่พัดผ่านเข้ามาพร้อมเสียงคำรามปริศนา
มินรู้สึกเหมือนลอยอยู่ในช่องว่างที่เต็มไปด้วยแสงไฟหลากสี เขาสูญเสียสติและตกอยู่ในโลกที่ไม่รู้ว่าจะอยู่ที่ไหน
ทันทีที่เขามีสติ เขาพบว่าตัวเองยืนอยู่ในป่าที่มีต้นไม้สูงเสียดฟ้าและอากาศเย็นเฉียบ บรรยากาศแปลกประหลาดมีแต่มุมน้ำแข็งเต็มไปหมด ‘ที่นี่คือที่ไหน?’ มินคิดในใจ ขณะสำรวจรอบ ๆ หัวใจของเขาเริ่มเต้นเร็วขึ้นเมื่อเห็นว่าเขาไม่อยู่คนเดียว
สาวน้อยผมยาวในชุดสีฟ้าเดินเข้ามาใกล้ ทุกสิ่งรอบตัวเธอเงียบสงัดเมื่อเธอมองมาตาที่เขา “คุณมาจากมิติไหน?” แววตาของเธอเต็มไปด้วยความสงสัย
“ผม… ผมไม่รู้ ผมเพียงแค่เดินเข้าไปในประตูนั้น” มินชี้ไปที่ประตูที่เขาไม่เห็นแล้ว
“ประตูนั้นเป็นทางเข้าสู่โลกของเรา คุณไม่ได้มาที่นี่โดยบังเอิญ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่น แต่ที่ท่าทางหยุดนิ่งกลับมีอะไรที่ซ่อนอยู่
ชื่อของเธอคือ ‘ซัน’ เธออธิบายว่าโลกนี้เต็มไปด้วยเผ่าพันธุ์และความหลากหลาย แต่ภายใต้ความสวยงามนั้นมีสงครามและความขัดแย้ง นั่นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวการผจญภัยที่มีความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง ทั้งสองพยายามหาทางกลับบ้านแต่กลับพบว่าตนเองมีความผูกพันกันมากกว่าที่คิด
วันแล้ววันเล่าที่ต้องผจญภัยในอาณาจักรแปลกๆ มินเริ่มที่จะเข้าใจกฎของโลกนี้ซึ่งแตกต่างจากโลกเดิมและซันเสมอมาช่วยแนะนำเขา ทั้งสองร่วมต่อสู้เพื่อเอาชนะอุปสรรค แต่จะมีช่วงเวลาที่ทั้งต้องเลือกระหว่างความรักและความปลอดภัย
เมื่อมีการแตกแยกภายในกลุ่มของซัน จากการไม่เห็นด้วยของแนวทางการต่อสู้เพื่อคืนน้ำใจให้แก่ชุมชน มินตกหลุมรักซันมากขึ้นทุกวัน แต่เขากลับรู้ว่าความรักนี้อาจจะไม่อาจเป็นจริงได้เมื่อมิติของเขาเรียกร้องให้เขากลับไป
จนในที่สุดซันได้จับมือมินขึ้นและยืนอยู่ตรงกลางของศึกครั้งใหญ่ “เราต้องต่อสู้! ไม่เพียงเพื่อเรา แต่เพื่ออนาคตที่ดีของทุกผู้คน”
แสงจากไฟมลายสะท้อนในดวงตาของมินเมื่อเขาหันมามองความมุ่งมั่นของซัน หลังจากนั้นความรักเผชิญหน้ากับการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ เมื่อความจริงเปิดเผยว่ามีใครบางคนวางแผนการทรยศ และในวินาทีสุดท้าย มินต้องเลือกระหว่างการกลับบ้านหรือการปกป้องซันและเพื่อน ๆ ของเธอ
เมื่อการต่อสู้สิ้นสุดลง เสียงของซันที่ร่ำไห้อยู่ด้านข้างได้สร้างความเจ็บปวดในหัวใจของเขา ความรักบริสุทธิ์ที่ประคับประคองอยู่กับเขา แต่การกลับไปยังโลกของตัวเองคือสิ่งเดียวที่เขาต้องทำ
สุดท้าย มินเลือกที่จะกลับไปด้วยทั้งน้ำตาและความหวัง โดยเขาได้ยืมพลังจากความรักของซันด้วยการปิดประตูของมิติแห่งการต่อสู้ อย่างไรก็ตาม เมื่อมินกลับมา โลกของเขากลับเปลี่ยนไปไม่มีใครจำเขาได้
แต่ในใจของเขามีภาพของซันเป็นแสงนำทาง พร้อมกับเสียงเต็มไปด้วยความหวัง “ครั้งหน้ามาเจอกัน” เป็นความรักที่ไม่มีวันสิ้นสุดอยู่ในใจเขาและเป็นการเริ่มต้นใหม่ที่เต็มไปด้วยโอกาส”
