คำสาปแห่งสีจาง
ในเวลาเช้าสายของวันอาทิตย์ หมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่กลางหุบเขาเริ่มตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงนกร้องที่ดังอยู่ทั่วไป ทุกบ้านมีชีวิตชีวา แต่ลึก ๆ แล้วมีความรู้สึกแปลก ๆ ตอนไหนที่ทุกคนเริ่มเงียบเสียงมากขึ้น สีสันของชีวิตเริ่มจางหาย สาวน้อยชื่อมะลิยืนอยู่ที่ขอบทะเลสาบขนาดใหญ่ในหมู่บ้านของเธอ พื้นน้ำเรียบใสเหมือนกระจกสะท้อนแสงแดดที่ยามทอแสงทอง แต่อากาศรอบตัวกลับเย็นยะเยือก รสรักที่เคยหวานละมุนมักจะชั่งตามหายนะในใจเธอ มะลิมีความรู้สึกเหมือนว่าทุก ๆ อย่างน่าจะต่างไปจากนี้ แต่มันยากที่จะบอกออกมา
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!สองสามวันต่อมา เพื่อน ๆ ของมะลิ ได้แก่ วิทย์ และแก้มได้มาที่ทะเลสาบเพื่อเล่นน้ำ สิ่งมีชีวจักรในน้ำเริ่มมีสีจาง ๆ พวกเขาหัวเราะกัน มีเสียงหัวเราะที่ลอยอยู่ในอากาศ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความสนุกเริ่มเปลี่ยนเป็นความรำคาญใจ มะลิรู้สึกถึงการหายไปของสีสันในทุก ๆ ย่างก้าว เมื่อใดที่เธอพยายามจะพูดคุยกับเพื่อน เพื่อน ๆ ของเธอก็อาจจะตอบว่า “อืม” แต่กลับมีเสียงหวานของความรู้สึกที่เคยปกคลุมอยู่
กลางคืนวันนั้น เมื่อนอนอยู่บ้านในท่ามกลางการครอบงำของความเงียบ มะลิได้ยินเสียงกระซิบจากทะเลสาบดังว่า ‘กลับมาเมื่อไหร่ ฉันจะให้ทุกอย่างกลับคืนมา’ เธอลุกขึ้น ขาสั่นเล็กน้อย แต่อยากรู้ว่าเหตุการณ์นี้เกิดจากอะไร มือของเธอกำแน่น อย่างไรก็ตามความสงสัยผลักดันเธอให้ต้องสำรวจทะเลสาบในคืนที่มืดมิด
วันถัดมา มะลิชวนเพื่อน ๆ ไปที่ทะเลสาบและเล่าให้พวกเขาฟังถึงเสียงที่เธอได้ยิน ทุกคนตั้งแต่แรกไม่เชื่อ แต่หลังจากนั้น ขณะยืนอยู่บนขอบทะเลสาบ ทุกคนเริ่มรู้สึกว่าอากาศอุ่นขึ้น และความมืดของน้ำเริ่มกลายเป็นสีดำมัวคุม แต่แล้ว เสียงที่เคยจางหายเริ่มกลับมา เมื่อเพื่อนทุกคนเชื่อขอให้มะลิโดดลงไปในนี้ แต่ทุกคนชัดเจนว่ามันไม่ปลอดภัย
ในส่วนลึกของทะเลสาบ มะลีพบกับสิ่งที่ไม่น่าเชื่อ ซากศพที่จมอยู่เมื่อหลายสิบปีก่อนและโดยการเอาชนะความกลัว ทุกคนในหมู่บ้านพยายามค้นพบความจริงอันเจ็บปวดเกี่ยวกับคำสาปที่ทำให้พวกเขามีชีวิตที่ขาดสีสันและความรู้สึก
เมื่อตรวจสอบซากศพ มะลิถึงกับได้รับรู้ถึงสาเหตุที่ทำให้คนในหมู่บ้านถูกคำสาป สถานที่นี้เคยเป็นที่ระลึกถึงทะเบียนของผู้ที่ได้รับความรักที่ไม่สมควร ทะเลสาบที่สวยงามนี้ได้กลายเป็นแหล่งรวมของความทุกข์
เกิดทะเลาะหนักระหว่างกลุ่มวัยรุ่นและผู้ใหญ่ที่เน้นความดันให้ ตัวละครเริ่มแตกเป็นสองฝ่ายในหมู่บ้าน การดึงตัวเองออกจากความหวังที่ตัวเองสร้างขึ้น ในพ้อยที่เติบโตขึ้น การเข้าหาจุดที่สำคัญยิ่ง ทุกคนพยายามฟื้นฟูความรักในบ้าน เพื่อนร่วมทีมของมะลิต่อสู้กับความสามารถที่ยังมีอยู่ในคำสาปเพื่อแลกกับสีสันที่เคยขาวล้วน
พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่เรียกว่ารักที่ห้าม ไม่มีความรู้สึกที่จะห้ามไม่ให้ในบ้าน ฐานความรักที่ต้องการ การตอบสนองต่อคำสาปของพวกเขาทำให้ดึงเอาความรู้ของพวกเขามาให้คิดถึง ท้ายที่สุด การเอาตัวรอดแห่งความสุขก็มาแนวทางฟื้นรักษา สิ่งนี้ทำให้มะลิแล้วเรียนรู้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างมีสีสันอีกครั้งเมื่อเราเปิดใจและประนีประนอมกัน”}}]} مم