ค่ำคืนหนึ่ง ภายในหมู่บ้านใกล้ป่าไม้ กลิ่นดอกไม้ป่าบางเบาอบอวลในอากาศ แสงจันทร์ส่องสว่างพิศวงคลายความมืดมิด วีรบุรุษหนุ่มชื่อ “ไท” ถือโคมไฟสำรวจป่า เพื่อตามหาน้องสาวที่หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย แต่ในคืนนี้มีบางอย่างต่างไปจากเคย เหมือนมีตาไฟเล็ก ๆ กำลังจ้องมองเขาอยู่ ทันใดนั้น ไทก็ได้ยินเสียงสะอื้นแผ่วเบา…
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“เป็นใครกัน?” ไทเอ่ยขึ้น เขาไม่กล้าถอยหลัง ก่อนจะหันไปมองท่ามกลางความเงียบสงัด เสียงสะอื้นนั้นดึงเขาให้เดินไปยังจุดที่มืดมิดยิ่งขึ้น ภายในพุ่มไม้นั้น เขาเห็นริมฝีปากแดงจัดของหญิงสาวคนหนึ่งที่นอนอยู่ คนที่เขารู้จักในชื่อ “มิน” เธอเคยเป็นเพื่อนที่เข้าเค้าว่ากลัวความมืดและมีไฟในตาอยู่เสมอ
“มิน!” ไทรีบเข้าไปประคองเธอ “เกิดอะไรขึ้น?”
มินหายใจไม่ทั่วท้อง ระยะรอบตัวเต็มไปด้วยมนต์ดำ “เราต้องไปไกล ๆ จากนี่ ไท ที่นี่อันตราย” แต่เสียงของเธอกลับสั่นคลอน เป็นไปได้ไหมว่าคำสาปที่ทำให้เธอต้องอยู่ในป่ากำลังส่งผลกระทบ?
ทั้งสองหนีเข้าป่าลึก เสียงจระเข้เข้ามาใกล้ ๆ ขณะที่ตะเกียงในมือเริ่มดับ มินเล่าเรื่องของครอบครัวของเธอ ที่มีคำสาปแช่แข็งผ่านหลายชั่วอายุคน ล้วนแล้วแต่มีแต่ความอัปมงคล ทว่าเมื่อทั้งคู่เริ่มเห็นด้วยกับเรื่องราว ความรักที่ฝังลึกในใจพวกเขากลับเริ่มงอกงาม
“ถ้าเจอคำตอบ จะมีทางแก้ไขไหม?” ไทซักถาม
“มี แต่จะต้องมีการเสียสละ” มินตอบเสียงเศร้า ความจริงที่ท้าทายหัวใจและความกล้าหาญของพวกเขา
คืนหนึ่ง หนังสือเก่าแก่ถูกค้นพบในห้องเก็บของโบสถ์ เกี่ยวกับลูกหลานที่เคยถูกคำสาปและวิธีการเคลื่อนผ่านมัน “เราต้องพิสูจน์ว่าความรักเราจะชนะคำสาป” ไทและมินตัดสินใจลองที่จะหาหนทาง และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการเดินทางที่ทั้งสองต้องเจอกับตัวตนที่แท้จริงของกันและกัน และต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่น่ากลัวในคืนเดือนเต็มดวง…
“ยิ่งเดินลึกเข้าไป ยิ่งมีเสียง ที่ไม่สามารถหลบหนีได้” ไทพูด ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล ขณะที่มินยิ้มให้ด้วยแววตาที่เศร้าหมอง “ไม่ต้องกลัว ไท เราจะไม่ปล่อยมือกัน” พร้อมทั้งนับถอยหลังสู่อนาคตที่พวกเขายังไม่รู้ว่าอะไรจะรออยู่
กลางคืนยาวนาน ความมืดที่บดบังดาวบนท้องฟ้า ขณะที่หาได้สาปแช่งถูกซ่อนไว้ในใบไม้และแผ่นดิน ทุกอย่างคืบคลาน เมื่อพวกเขาเริ่มเข้าใกล้คำตอบที่ไม่มีทางหลีกหนี คำสาปที่รอจะแจ้งข่าวและเปิดเผยความจริงใหม่ที่เกี่ยวกับตัวตนของพวกเขาเอง…”
