เสียงทุ้มของดนตรีแจ๊ซดังขึ้นในบาร์มุมหนึ่งของกรุงเทพฯ แสงไฟสีส้มสลัวสะท้อนใบหน้าของหญิงสาวผู้หนึ่งที่นั่งอยู่ที่มุมห้อง เธอชื่อว่า “ลินดา” อายุยี่สิบเก้า ปี เธอจิบไวน์แดงในขณะที่มองจ้องไปที่การแสดงบนเวที ไม่ไกลจากเธอมีชายหนุ่มชื่อ “อาชิต” ที่กำลังนั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อน เขายิ้มให้กับการแสดง แต่ความรู้สึกภายในกลับเต็มไปด้วยความวิตกกังวล
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ภาพความทรงจำของลินดาเกี่ยวกับการสูญเสียแม่เมื่อหลายปีก่อนยังคงติดอยู่ในใจของเธอ แม่ของเธอเป็นคนที่ทำให้เธอรู้จักความรักและความมีชีวิตชีวา แต่หลังจากที่แม่จากไป ชีวิตของเธอก็เหมือนจะมืดมนไร้จุดหมาย
อาชิตซึ่งมีพื้นฐานมาจากครอบครัวที่มีฐานะ เขาเองก็มีปัญหาในครอบครัวที่ไม่คู่ควรกับภาพลักษณ์ที่เขาแสดงออก เมื่อพ่อของเขาเข้ามาเกี่ยวข้องกับธุรกิจที่ผิดกฎหมาย เขาจึงต้องเลือกหนีจากบ้านและมาหาโชคในกรุงเทพฯ
คืนหนึ่งขณะที่ลินดานั่งอยู่ที่บาร์ ดนตรีหยุดลงและเสียงแสดงสดก็ดังขึ้น เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งที่ร้องเพลงทำให้เธอนึกถึงแม่ของเธอ เธอรู้สึกว่าน้ำตาเริ่มไหล
อาชิตได้ยินเสียงร้องที่มีอารมณ์และเดินเข้าไปหาเขา เขายิ้มให้เธอและพูดว่า “คุณร้องเพลงได้ดีมาก ทำให้ผมคิดถึงการเริ่มต้นใหม่”
ลินดาหันไปมองเขาอย่างงุนงง โดยไม่รู้ว่านี่จะเป็นจุดเริ่มต้นของความรักระหว่างพวกเขา การสนทนาเริ่มต้นขึ้นผ่านบทเพลงและความทรงจำของแต่ละคน
ความรักของพวกเขาเริ่มก่อตัวขึ้นท่ามกลางความมืดมนของชีวิต ในขณะที่อาชิตพยายามจะเผชิญกับความจริงเกี่ยวกับครอบครัวอีกครั้ง และลินดากำลังพยายามหาทางเยียวยาแผลในหัวใจ
เมื่อความลับเกี่ยวกับอาชิตถูกเปิดเผยว่าเขาเป็นลูกชายของหัวหน้าแก๊งค์ที่กำลังตามล่าตัวเขา ลินดาจึงต้องเลือกว่าจะอยู่เคียงข้างเขาหรือจะหนีไปกับความกลัวและอดีตที่ไม่เคยหายไป
ในที่สุดพวกเขาก็ต้องต่อสู้กับความรู้สึกที่แท้จริงและยอมรับความจริงที่มืดมนในความรัก นั่นก็คือการเสียสละและการเผชิญหน้ากับความเจ็บปวดเพื่อที่จะมีอนาคตที่ดีขึ้น
ภาพสุดท้ายของเรื่องคือการที่ทั้งคู่ยืนอยู่ท่ามกลางแสงแดดที่สาดส่องลงมา แม้ว่าจะมีอุปสรรคมากมาย แต่ความรักของพวกเขาจะทำให้พวกเขาก้าวข้ามทุกสิ่งไปได้
