แสงสลัวส่องเข้ามาผ่านหน้าต่างกำแพงอิฐของร้านกาแฟเล็ก ๆ ในมุมหนึ่งของเมืองเชียงใหม่ กลิ่นของกาแฟสดที่คั่วใหม่ลอยฟุ้งไปทั่ว ร้านนี้เต็มไปด้วยสีสันของภาพวาดและบรรยากาศที่อบอุ่นปนเสน่ห์ของอิสระ นีน่าหญิงสาวอายุยี่สิบต้น ๆ นั่งอยู่ที่มุมโต๊ะไม้เก่า ขณะที่เธอจิบกาแฟร้อน ๆ ด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่นสมัครสู้ชีวิต เพื่อนของเธอคุยกันเสียงดัง เพียงชั่วครู่เธอเหลือบมองออกไปนอกหน้าต่างและเห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ข้างทาง เขาดูเหมือนฝันของเธอมากกว่าเป็นจริง
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!นีน่ายิ้มให้กับการที่เขากดโทรศัพท์มือถือลงแล้วมองออกไปเงียบ ๆ ในมือเขาถือกล้องถ่ายรูปทำให้เธอรู้สึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงยังไม่เข้ามาในร้าน การถูกหลงเสน่ห์ในชั่วโมงที่ยากจะลืม บางครั้งคนที่เรารออาจไม่ใช่สิ่งที่เราอยากเจอ แต่นีน่ากลับรู้สึกถึงดึงดูด เธอหายใจเข้าลึกแล้วตั้งใจที่จะเดินเข้าไปทักทายเขาแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเขาหันกลับมายิ้มให้ เธอไม่สามารถขยับตัวได้
“อ้า! สวัสดีครับ” เขาแนะนำตัวเป็นกฤต ชายหนุ่มที่ทำให้เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นในวันที่ฝนไม่ตก
“ฉันชื่อมนีน่า ยินดีที่ได้รู้จัก” นีน่าส่งยิ้มให้และกลับสู่การพูดคุยกำลังเต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งอิสระ ขอแค่ว่าทั้งสองสามารถพูดคุยเกี่ยวกับชีวิต และความฝันได้อย่างเปิดเผย
แต่ทว่า ความรักช่างซับซ้อน ผ่านไปไม่นานเขามักหลบหลีกการพูดคุยถึงชีวิตของเขา ยิ่งกฤตเปิดเผยความเป็นตัวตนด้วยการยิ้มทุกครั้งที่เธอถามถึงอดีตของเขา แค่ไม่พูดถึงสิ่งที่มีปัญหา อาจเพราะการที่เขาเกิดในครอบครัวที่มีความลับมากมายอยู่ในใจ เขาจึงเกิดความกลัวที่จะเปิดเผยตัวตน กลัวให้ใครรู้ว่าปีนี้เป็นปีที่เขาต้องหันหลังให้กับพ่อที่เคยทิ้งเขาไปเมื่อตอนเด็ก
วันแล้ววันเล่า พวกเขาค่อย ๆ รู้จักกันมากขึ้น และนีน่าก็เรียนรู้ที่จะให้อภัยในสิ่งที่ทับซ้อน แต่ในความเป็นจริงที่ทำให้เธอรู้สึกไม่แน่ใจก็คือความลับในใจของกฤต ไอ้ความลับนั้นกลับมากวนใจในเวลาที่ทั้งคู่มีความสุขด้วยกัน
กฤตพบว่าเขาจะต้องเลือกระหว่างความรักที่มีต่อชายสาวผู้มีความเป็นตัวของตัวเอง แต่แล้วเขาก็เลือกที่จะหลีกเลี่ยง โดยหวังว่าวันหนึ่งเขาจะสามารถเปิดเผยความจริงที่เกิดขึ้นในชีวิตแก่เธอได้ แต่อะไรจะเกิดขึ้นหากเขาสูญเสียเธอไปโดยไม่สามารถพิสูจน์คุณค่าให้เธอเห็น
ในวันหนึ่ง ขณะที่ทั้งคู่กำลังอยู่ในอารมณ์ขัน สนุกสนานกันอยู่ที่ร้านกาแฟ เขากลับไม่สามารถปิดบังทุก อย่างได้อีกต่อไป เมื่อใบเรียกเก็บเงินถูกส่งมาให้กฤต เขาเห็นว่ามีใบหน้าเก่า ๆ ของใครคนหนึ่งในทางกลับของใบเรียกเก็บเงิน ใครคนนั้นคือพ่อที่เขาหนีไป การปรากฏตัวที่ไม่มีวันลืม การเผชิญหน้ากับอดีตนี้กลับทำให้กฤตเริ่มรู้สึกถึงความกลัวที่จะสูญเสียคนที่รัก
“กฤต เธอเป็นอะไรไป?” นีน่าถามเมื่อเห็นสีหน้าเขาไม่ค่อยดี เธอยื่นมือไปสัมผัสเข้าที่แขนของเขา สัมผัสเย็นเฉียบเข้าใจได้ในความรู้สึกของเขา
“ขอโทษ…” กฤตพูดเสียงต่ำ ชั่ววูบได้แต่เก็บซ่อนสีหน้าอันซับซ้อนเอาไว้ ความลังเลขึ้นมา อาการใจเต้นเร็วกว่าปกติ กลัวว่าวันนี้อาจจะเสมือนซับซ้อนอีกหนึ่งวันในชีวิตของเขา ที่จะทิ้งเธอไปตลอดกาล
ในค่ำคืนนั้น เมื่อลมหนาวพัดผ่านพวกเขาบริเวณสดของสนามบินแห่งหนึ่งในเชียงใหม่ ทั้งสองนำกระเป๋ากรอกเข้ามาถึงไกลจากจุดเริ่มต้นที่เคยทำให้พวกเขาต้องกลับคืนมา เพื่อทบทวนถึงอดีต แต่บังเอิญไม่ได้ตั้งใจให้เกิดเหตุการณ์นี้ นีน่าผจญความจริงบางประการออกมา
“เธอรู้ไหม ธรรมชาติไม่เคยผิดพลาด ไม่ลงโทษใคร ทั้งที่เธอเป็นคนดีและร้าย” นีน่ายืนอยู่กลางเบาะของสนามบิน ขณะที่หลายสายตาจ้องมองมายังเธอ
กฤตยิ่งได้ยินกำลังร้อนในใจ ลุกขึ้นยิ้มให้กับเสียงที่เหมือนเคลิบเคลิ้ม “ทำให้ฉันรู้สึกมีค่ากว่านี้ได้ไหม? ฉันต้องการให้เรามีอนาคตที่ดีขึ้น”
เสียงหัวใจที่เต้นรัว และแน่นอนว่าต้องการให้เขาเปิดเผยใจ นั่นคือสิ่งที่นีน่าต้องการ ความเป็นจริงคือเขาต้องการปิดความลับ
และแล้วในคืนที่มืดมิด ถูกแสงสว่างที่ไกลห่างใช้ประโยชน์จากการทำให้มันมืดมน เข้าถึงกันกลับเปิดเผยเรื่องราวของพวกเขา หลังจากคืนที่ทิ้งความเฉยชา กฤตล่ำเสียงตอบกลับ “ทำไมเราไม่ลองพิสูจน์กันดูว่าความรักจะอยู่ต่อไป”
นีน่ารู้แล้วว่าเย้ยหยันนี้อาจทำให้เขาออกไปออกไปจากชีวิต แต่ถ้าหากไม่มีความเสี่ยง จะยังไม่มีการเติบโตเกิดขึ้น สุดท้ายเธอเลือกที่จะเชื่อใจเขา
การเดินออกมาในช่วงเวลาแห่งความรู้สึกที่หนักอึ้ง ทั้งสองเดินมือในมือ ผูกพันด้วยกันหน้าเป็นนี้เพื่อพบกับแสงสว่างในอนาคต
ความรักอาจไม่ง่ายดายแต่มันก็มีเสน่ห์ในตัวของมัน สุดท้ายนี้ทั้งสองยืนอยู่ที่มมมุมง่วงนอนของธรรมชาติผ่านค่ำคืนที่เปล่งเต็มไปด้วยความทรงจำและจะไม่มีวันลืม ไม่มีอะไรจะมีค่ามากไปกว่าการรักและได้รักในชีวิต
