บรรยากาศในห้องเรียนกลับมาสีสันเมื่อต้นเทอมใหม่มาเยือน เมื่อเสียงดังของการตั้งทีมเพื่อแข่งขันการเลือกตั้งหัวหน้าห้องเริ่มขึ้น ทุกคนส่งเสียงหัวเราะและความตื่นเต้น เหล่านักเรียน ม.6/2 จึงจัดแจงเตรียมความพร้อมกันอย่างเร่งรีบ เมื่อมองไปยังด้านหน้าห้อง ต๋อง นักเรียนหนุ่มหน้าตาดีและนิสัยเฉียบขาด ยืนประจันหน้ากับคู่แข่งอันได้แก่ แบงค์ นักเรียนที่มีเสน่ห์ แต่ทว่าเข้ากับทุกคนยากเสมอ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“ใครลงสมัครแล้วบ้าง” ต๋องเอ่ยเสียงดังให้ทุกคนได้ยิน ขณะทีเขาดึงตัวเองให้ไปยืนที่กลางห้อง “ผมก็จะลงสมัคร!” เขายิ้มอวดมั่นใจ ทำให้หลายๆ คนปรบมือส่งเสียงเชียร์
ในขณะที่เสียงเกรียวกราวอื้ออึงตรงกลางห้อง น้องพิม หญิงสาวที่นั่งเงียบอยู่หลังสุดก็ลอบยิ้มให้กับความมีออร่าและความมุ่งมั่นของต๋อง เธอเป็นเพื่อนสนิทที่รู้จักเขามาตั้งแต่เด็ก ๆ และบางครั้งก็รู้สึกได้ถึงความน่าสนใจในตัวเขา แต่การมีอาการแบบนั้นเนื้อหานี้กลับขัดขวางความคิดในการเป็นเพื่อนที่ดีของตน
“ต๋อง กลัวเหรอที่จะแพ้?” แบงค์ถามด้วยน้ำเสียงยียวนขณะเดินผ่าน ตอนนี้ต๋องแค่นึกไม่ออกว่าจะตอบอย่างไร ดีหรือเสียก็ไม่รู้
หลังจากวันเลือกตั้งผ่านไป ต๋องได้เป็นหัวหน้าห้องอย่างที่เขต้องการ น้องพิมรู้สึกยินดีที่เพื่อนรักของเธอประสบผลสำเร็จ แต่เหมือนความไปกันได้ถอยหลังเมื่อแบงค์บังคับให้น้องพิมเข้ามามีบทบาทช่วยประกวดไม่ให้กลายเป็นสาวแตก ก้าวเข้ามาอยู่บนเวทีที่เธอไม่ได้ตั้งใจจะอยู่เลย
“น้องพิม คุณต้องช่วยเราแน่นอน” แบงค์บอกอย่างมีเสน่ห์ เหมือนว่าสิ่งนี้เกิดขึ้นตามจังหวะ
ในที่สุดการแข่งขันระหว่างต๋องและแบงค์ก็เข้มข้นยิ่งขึ้น การทะเลาะกันในเรื่องคะแนนเสียงระหว่างทั้งสองกลายเป็นข่าวซุบซิบในโรงเรียน ทำให้บรรยากาศในห้องเรียนเต็มไปด้วยความหน้าใจจดใจจ่อ และน้องพิมยังคงอยู่ในกลางเหวแห่งความรักและการเมืองสมาคม
เมื่อน้องพิมตัดสินใจแยกตัวออกจากสิงหาคมนั้น ต๋องและแบงค์พยายามแย่งชิงความรักจากเธอในรูปแบบที่แตกต่าง และความรู้สึกที่พวกเขารู้สึกอาจจะส่งต่อถึงกันไม่ได้ แม้ว่าต๋องจะใช้ความกล้าหาญในความรัก แต่กลับรู้สึกถึงความกดดันที่ทำให้เขาต้องยอมแพ้ให้กับแบงค์อีกครั้ง
วันสุดท้ายของการเลือกตั้งพวกเขาได้จัดงานใหญ่ โดยบทสรุปจะถูกประกาศที่เวทีใหญ่ ทุกคนตั้งใจฟัง รอคอยลมหายใจจากเหตุการณ์ดังต่อไปนี้ รินเสียงนอกลู่ออกมาเสียงกร่าว
“ผลคะแนนออกแล้ว!” เสียงอันนิ่งหยุดชะงักลงบนเวทีพร้อมกับเสียงอึกทึก
“ตำแหน่งหัวหน้าห้องปีนี้คือ…” สิ้นเสียง เสียงโหวตก็ดังขึ้นเหมือนเสียงตบมือ แบงค์ก็ยิ้มอย่างสุขใจ เช่นเดียวกับทีมที่คอยสนับสนุนเขา แต่ลึกๆ แล้วต๋องรู้ว่าเขาหายไปอยู่ไหน และจะไม่ยอมแพ้
ทั้งความรักและความสำเร็จอยู่ในมือของต๋อง อยู่ในช่วงเวลาที่เขาเลือกที่จะยืนด้วยกัน กระซิบบอกว่าทุกอย่างสามารถเปลี่ยนไปได้ หวังว่าความสุขจะไม่ถูกกีดกันและเขาจะมีทางเลือกใหม่อย่างที่ใจใฝ่ฝัน
ในที่สุด แสงไฟหยุดเหลือบส่องผ่านให้ทุกคนจดจำเหตุการณ์นี้ไปตลอดและสร้างความดีงามแก่ต๋องและน้องพิม พบรักเป็นไปในทิศทางที่แปลกใหม่ เป็นประสบการณ์ของหัวใจที่เชื่อมสัมพันธภาพ เหมือนเสียงเพลงที่ดังจากลำโพงภายในโรงเรียนในวันนั้น และส่งเสียงกึกก้องไปเกือบทั่วทั้งสังคมของพวกเขา
