เสียงรถยนต์จากถนนเมืองใหญ่ต้านสายลม หญิงสาวผมยาวในเสื้อยืดสีสดใสยืนอยู่หน้าตึกสูงลิบ มองดูผู้คนเดินผ่านไปมาท่ามกลางแสงแดดแรงกล้า เธอรู้ว่าต้องการงาน ต้องการสร้างชีวิตใหม่ในเมืองแห่งความฝัน แต่ความกดดันจากเสียงร้องที่บ้านทำให้หัวใจเธอหนักอึ้ง
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!หนึ่งสัปดาห์หลังจากนั้นจึงมีงานเลี้ยงในสำนักงาน เธอยิ้มออกมาเมื่อเห็นผู้จัดการหนุ่มในชุดสูท นิรันด์ เขาดูดีมีเสน่ห์จนทำให้ใจเธอสั่นน้อยๆ เมื่อเขาเดินมาหาเธอ “สนใจร่วมงานเลี้ยงกับพวกเราไหม?”
ความหวังใหม่เริ่มก่อตัว แต่เมื่อเธอเข้าร่วมงาน กลับถึงชะตากรรมที่ไม่คาดคิด เมื่อพบว่าตนเองต้องต้องรับผิดชอบดูแลพ่อที่ป่วยหนักที่เพิ่งรู้ข่าวเมื่อไม่กี่วันก่อน
เสียงฟ้าฝ่าดังไปทั่วเมื่อเธอตัดสินใจส่งข่าวดีให้ที่บ้าน แต่ความผิดหวังกลับทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังลากติดอยู่กับอารมณ์ที่ไม่สามารถไปไหนได้ “พ่อไม่ใช่แค่พ่อ แต่คือเพื่อนของฉัน” เธอบอกนาย นิรันด์ที่ดูตกใจ
ในเวลาต่อมาเมื่อเธอกับนิรันด์นั่งพูดคุยกันที่ร้านกาแฟ ในนั้นมีความเคียดแค้นเล็ดลอดออกมา เมื่อเธอพยายามผ่อนคลาย แต่เสียงระดับสูงจากกลุ่มผู้คนกลับสร้างความเหงาเงียบ
นิรันด์พยายามเข้าถึงเธอ “ลองบอกสิ ถามพวกเขาว่าชีวิตนี้คืออะไรกันแน่” เขาพูดเสียใจขณะที่หน้าดูอ่อนล้า
“ชีวิตที่ต้องเลือก” เธอตอบกลับ ก่อนจะไม่สามารถซ่อนน้ำตาไว้ได้
ฉากถูกทั้งสองคนขับเคลื่อน แต่มันกลับติดอยู่ด้วยความไม่แน่นอน ในที่สุดความสัมพันธ์ระหว่างนิรันด์และเธอก็ต้องเจอการเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิดเมื่อเส้นแบ่งระหว่างหน้าที่การงานและความรักขยายออกไปหาแต่ละคน
เมื่อเรื่องราวกดดันกรอบของคนทุกคนในเมืองนี้ ความรักต้องพบกับเลือกยากในการที่จะอยู่ต่อหรือกลับบ้าน
จุดพีคเกิดขึ้นในคืนที่ต้องตัดสินใจสำคัญ ทุกๆ เสียงในที่นั้นส่งผลให้เธอต้องเลือก เบื้องหน้าเป็นอนาคตที่สดใสหรืออดีตที่เธอไม่สามารถละทิ้งได้
การเลือกอย่างกล้าหาญมักมีผลลัพธ์ที่ไม่สมหวัง และทันทีที่เธอเลือกเทียนแห่งความหวังในเธอเริ่มลุกไหม้ กลายเป็นความอ้างว้างในคืนที่ผ่านมา
สุดท้าย สิ่งที่เธอเรียนรู้จากทั้งสองทางเดินไม่ใช่แค่เรื่องรัก แต่คือความสัมพันธ์ที่แท้จริงกับชีวิต มันเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งในตัวเธอเหมือนไฟที่ร้อนแรงในกลางเมือง
เพื่อนๆ ในเมืองร่วมกลุ่มกันเพื่อเข้าร่วมการช่วยเตรียมงานเลี้ยงอีกครั้ง ถึงแม้ว่าทุกสิ่งต่างไม่เหมือนเดิม แต่แรงใจที่เขาให้ เธอรู้ว่าอนาคตที่สดใสยังรออยู่ข้างหน้า
