แสงแดดยามเช้าซึ่งสาดส่องผ่านต้นมะขามใหญ่ของชุมชนริมคลอง ทำให้บรรยากาศรอบ ๆ มีสีสันสดใส น้องพี เด็กสาวอายุ 17 ปีนั่งอยู่ที่ระเบียงบ้านไม้เก่าแก่ของเธอ มือถือหนังสือนิยายโบราณในมือตาอ่อนโยนของแม่ เธอเปิดหน้าหนังสือที่มีร่องรอยของการอ่านที่ผ่านมาหลายครั้ง ขณะที่กลิ่นของข้าวต้มที่แม่ทำส่งกลิ่นหอมอบอวลเข้ามาในจมูกของเธอ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“แม่ครับ ทำไมพ่อไม่กลับบ้านสักที” น้องพีถามเสียงเบา ขณะที่สายตายังคงจดจ้องที่ภาพถ่ายครอบครัวบนตู้โชว์ที่ถูกฝุ่นจับ
มารดาของเธอเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่แฝงด้วยความเศร้า “พ่อมีเรื่องที่ต้องจัดการ น้องพีต้องเข้าใจนะ”
คำตอบของแม่ทำให้น้องพีรู้สึกเหมือนว่ามีอะไรก็ตามที่ถูกซ่อนไว้เบื้องหลัง ทำให้เธอเริ่มตั้งคำถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนของคนในครอบครัวเธอ
วันถัดมาเธอเดินทางไปที่ตลาดเก่าเพื่อหาหนังสือเพิ่มเติมเกี่ยวกับประวัติครอบครัว และบังเอิญพบกับลุงจำลอง ชายวัยกลางคนที่เป็นเพื่อนของพ่อเธอ ลุงจำลองชวนเธอไปนั่งที่มุมเงียบของตลาดเล็ก ๆ
“รู้ไหม น้องพี พ่อของแกเคยมีความฝันใหญ่” ลุงจำลองเริ่มเล่า ขณะที่น้องพีฟังด้วยความสนใจ “เขาอยากเป็นนักเขียน”
คำพูดนี้ทำให้หัวใจของน้องพีเต้นแรง เธอไม่เคยรู้ว่าพ่อของเธอเคยมีความฝันที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ และการค้นหาความจริงเกี่ยวกับพ่อของเธอกลายเป็นภารกิจที่เธอไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
หลายวันต่อมา ขณะที่เธออ่านนวนิยายโบราณในห้องนอน บทหนึ่งของมันทำให้เธอตระหนักถึงความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างผู้เขียนกับแม่ของเขา ซึ่งทำให้เธอรู้สึกว่าเธออาจมีความเกี่ยวข้องกับพ่อในทางที่เธอไม่เคยคาดคิด
“แม่!” เธอเรียกเสียงดังขณะวิ่งไปที่ครัว “ทำไมพ่อถึงไม่เคยพูดถึงความฝันของเขา”
แม่ก็หันมามองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยน้ำตา “เพราะเขากลัวจะทำให้เธอผิดหวัง”
ความรู้สึกที่ถูกเก็บซ่อนไว้เริ่มแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ น้องพีพบว่าผู้ใหญ่ในชีวิตของเธอมักจะเก็บความรู้สึก และความกลัวที่จะถูกเข้าใจผิดนั้นทำให้พวกเขาห่างเหินกัน
เมื่อถึงวันเกิดของน้องพี เธอตัดสินใจทำอะไรบางอย่างที่แตกต่างจากทุกปี โดยการจัดงานเลี้ยงที่มีธีมว่าด้วยความฝันของพ่อ
ในขณะที่เพื่อน ๆ มารวมตัวกัน รอยยิ้มและเสียงหัวเราะเริ่มบังเกิด แต่ความรู้สึกกดดันก็เข้ามาแทนที่เมื่อพ่อของเธอปรากฏตัวขึ้นอย่างไม่คาดคิด
พ่อของเธอมีสีหน้าเคร่งเครียดและลังเล ก่อนที่จะเริ่มพูด “น้องพี ฉัน… ฉันเคยมาที่นี่เพื่อบอกว่า ฉันขอโทษ”
เสียงของพ่อทำให้บรรยากาศเงียบลง เขาพยายามเปิดเผยความจริงที่ซ่อนอยู่ในใจ และน้องพีก็พบว่าความรักระหว่างพ่อและแม่ของเธอมีความสลับซับซ้อนและมีเหตุผลอันลึกซึ้ง
เมื่อถึงตอนจบของกิจกรรม ความรู้สึกของน้องพีเริ่มเปลี่ยนแปลง เธอเริ่มเข้าใจว่าความสัมพันธ์ในครอบครัวมีทั้งความซับซ้อนและความรักที่ถูกซ่อนอยู่
“พอแล้วครับพ่อ” น้องพีพูดขึ้น น้ำตาเริ่มไหล “ฉันรู้แล้วว่าความรักคืออะไร”
เรื่องราวในวันนั้นได้สร้างสายสัมพันธ์ใหม่ในครอบครัวของเธอ ทำให้ความรักและความเข้าใจค่อย ๆ ฟื้นคืนกลับมา และในที่สุดน้องพีก็ได้พบกับแสงสว่างแห่งความหวังที่รออยู่ในอนาคต
ระหว่างที่น้องพีเดินออกจากตลาดเก่าในท้ายที่สุด เธอรู้ว่าอนาคตของเธอจะเต็มไปด้วยความฝันและความรักที่ถูกเปิดเผยในที่สุด
