ในค่ำคืนที่เมืองถูกหุ้มด้วยสีเทา เสียงเพลงในผับเล็ก ๆ ดูเหมือนจะกลบเสียงเรียกของโลกภายนอก ทุกคนที่นั่งอยู่ต่างก็สนุกสนาน แต่ลินดาลอบมองไปยังมุมมืดของห้อง เธอรู้สึกเหมือนเป็นเพียงสีเทาในโลกสีรุ้งนี้ เธอมีปัญหาภายใน ครอบครัวที่แสนลำบาก และความรักที่ไม่มีทางเป็นไปได้
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ลินดามักจะวาดภาพหญิงสาวในจินตนาการของผู้ชายที่เธอชอบ แต่ก็ไม่อาจมีโอกาสพูดคุยกับเขาได้ ทำให้เธอได้แต่เฝ้าดูจากระยะไกล เสียงจากการพูดคุยและหัวเราะกลายเป็นเพลงที่มีแต่รอยยิ้มซ่อนอยู่เบื้องหลัง
ด้วยความมั่นใจที่ไม่พอ วันหนึ่ง เธอพบกับก้อง เพื่อนร่วมแพทย์ที่พยายามเข้ามาหาเธอ เขามักจะทำให้ลินดารู้สึกพิเศษ ด้วยการเข้าใจสีนี้ที่เธอโชว์ให้เขาเห็น
“ที่ผ่านมาเธอคิดว่าตัวเองไม่มีสีไหม?” ก้องถามในขณะที่ทั้งคู่เดินไปมาท่ามกลางแสงสีของเมืองที่ไม่เคยหยุดพัก ลินดามองเขาด้วยความสงสัยและไม่แน่ใจ
