ในยามค่ำคืนท่ามกลางแสงสลัวของกรุงเทพฯ เสียงรถยนต์กรีดผ่านไปมา เสียงพูดคุยของผู้คนในตลาดรถไฟฟ้าผสมผสานกับเสียงดนตรีที่ดังกระหึ่มสะท้อนไม่ออกจากใจ คิม ชายหนุ่มนักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ ออกไปเดินเล่นเพื่อปลดปล่อยความเครียด จากการสอบที่คับเครียด เขาเห็นหญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เล็ก ๆ ข้างฟุตบาธ ขอโทษที่หยุดสายตามองเธอ พะวงกับเสียงเพลงที่เล่นอยู่ในหูฟังของเธอ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เสียงเพลงจากมือถือของเธอส่งเสียงขับกล่อมไปทั่วบริเวณ และเป็นเสียงที่แปลกพอที่จะทำให้เขาหยุดฟัง และคิมก็ไม่สามารถควบคุมใจตัวเองได้ เขาเดินไปที่เธอโดยไม่รอช้า “เพลงอะไรหรือครับ?” สาวเจ้าหันไปมองและยิ้มให้กับเขา
“อ๋อ เป็นเพลงของอากุ๊ต ลีลาศ คืนนี้” เธอตอบยิ้ม ๆ สายตาของเธอเต็มไปด้วยความสดใส ชั้นในของคิมสัมผัสถึงแรงดึงดูดที่แสนอ่อนหวานนั้น แค่การพูดคุยเล็กน้อยก็เหมือนเปิดประตูสู่แก่นแท้ของความเป็นมนุษย์
สาวนั้นชื่อ โบว์ เธอเป็นนักศึกษาภาพยนตร์ที่เพิ่งเข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ เรื่องราวในครอบครัวเธอไม่เรียบง่ายพอ เธอรู้สึกว่าตัวเองถูกบีบคั้นอยู่ตลอดเวลา ไม่มีเสียงหัวใจ ใจมันตรงตีบตันไม่สามารถปลดปล่อยได้ ก็เลยตั้งใจดั้นด้นเข้ามาค้นหาตัวเองที่นี่
คิมและโบว์เริ่มพูดคุยเกี่ยวกับเพลงและความฝัน จนเวลาไม่ยอมยุติเลย ด้วยความไม่ประมาทที่จะผลักดันกันเองผ่านการแชร์ปัญหาและความรู้สึก เขาเล่าเกี่ยวกับครอบครัวที่ต้องการให้เขามีชีวิตแบบที่พวกเขาหมายมั่น ความคาดหวังที่สูงส่งทำให้เขาเร่งรีบกับการเรียน
“คุณดูเหมือนมีภาระเยอะนะ” โบว์กล่าว รอยยิ้มของเธอเริ่มเลือนลาง ตอนนี้ เสียงเพลงวงดนตรีของเธอก็เงียบลง
“ใช่… สำหรับคนอื่น ฉันอาจจะดูโชคดี แต่สำหรับฉัน มันคือความเครียด” คิมเอ่ย น้ำเสียงของเขากรีดแทงไปถึงใจโบว์
ความสัมพันธ์ที่ค่อย ๆ เติบโตขึ้นระหว่างพวกเขาเริ่มได้รับอิทธิพลจากความคาดหวังของครอบครัว ความจริงที่ว่า คิมมักจะถูกกดดันให้ทำตามความฝันของพ่อ และโบว์ที่เริ่มพบว่าผู้คนไม่ยอมรับว่าตัวเองรักการทำหนังเพราะเพื่อนครอบครัว
เมื่อความรักเริ่มขยายตัว อุปสรรคที่เกิดขึ้นก็เริ่มหนักหน่วงขึ้น ทั้งคู่ต้องเจอกับเหตุการณ์ที่ทำให้พวกเขาได้สอบถามกับตัวเองมากขึ้น เช่น คิมที่ต้องตัดสินใจระหว่างการสอบเข้าทำงานในบริษัทขนาดใหญ่ที่ครอบครัวหวังไว้ และการตามหาความฝันในวงการภาพยนตร์กับโบว์ที่ติดอยู่ในข้อพิพาทในครอบครัว ทุกอย่างของความรักของพวกเขาค่อย ๆ ตกอยู่ในภาวะอึดอัดที่ซับซ้อน
กลางเรื่องเข้ามาพร้อมกับละครที่จริงจังมากที่สุด เมื่อโบว์โดนพ่อของเธอตักเตือนอย่างรุนแรง เพื่อไม่ให้เป็นเหมือนเธอ ซ้ำกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเธอเป็นเด็กหญิงหวาดกลัวต่อความรัก กับคำกล่าวของคิม ที่ทำให้เธอต้องหันไปบนเส้นทางเดิมในครอบครัว
“ไม่! ฉันไม่อยากแต่ฉันต้องการจะทำมัน” เธอพูด ตาปรอยด้วยน้ำตา
คิมที่เห็นเธอเช่นนั้นทำให้เขารู้สึกว่าสิ่งที่เขาให้ของเขาเป็นการต่อสู้ที่ไม่เคยหยุดอยู่ตลอด
ในขณะเดียวกันความกดดันจากความสัมพันธ์ที่แปรเปลี่ยนไป ความนิ่งเงียบและความสับสนทำให้เกิดความโดดเดี่ยวขึ้นเรื่อย ๆ ทุกอย่างดูน่าเศร้า นำพาทั้งคู่ไปสู่สถานการณ์ชักใยที่พ่อของโบว์เจอในเหตุการณ์สะเทือนชีวิต
เมื่อถึงนาทีสำคัญในชีวิต คิมได้ยินเสียงหนึ่งในอีเมล์ เขาฝังแผนสิ่งที่จะตัดสินใจในชีวิต ตราบที่เขาเห็นโบว์กลับสู่อดีตที่เป็นอันตราย มันคือการทำให้เขาตระหนักถึงความต้องการออกไปจากการควบคุมที่ทำลายชีวิตของเรา
“คุณมีความรักในอะไรคะ” โบว์ถามด้วยเสียงสั่นๆ คิมรู้ว่า ไม่มีคำตอบที่ชัดเจน เป็นเพียงปรารถนาใบละทางเดินในความมืดที่ต้องเดินไปข้างหน้า การถอยห่างเป็นสิ่งที่เขาไม่ต้องการ
คอนเสิร์ตในรอบเกือบเดือน เป็นคืนที่คิมและโบว์ได้ตั้งใจ มาเข้าร่วมที่หอประชุมใหญ่ แสงไฟและเสียงเพลงเต็มไปด้วยอารมณ์ แต่ขณะเดียวกันทั้งคู่พบว่าตนต้องตีความความรักของตัวเองตามบัลลังก์ที่อยู่ในวงจร
“มาร่วมกันหรือเลือกกันนี่อาจเป็นการที่ดี” คิมคิดในใจ แต่เขาเลือกโบว์ไปอยู่ข้างต้องการอย่างเดียว
เหตุการณ์รุนแรงเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อเขาเดินขึ้นไปขณะที่เพลงกำลังดังก้อง สองคนเผชิญหน้ากับข้อเท็จจริงของความรักทั้งสอง; มีอุปสรรคต้องฝ่านเพื่อเปลี่ยนตัวเอง ที่ต้องจำไว้ว่าความรักและการปฏิสัมพันธ์ของพวกเขาไปตรงกัน
ระหว่างเสียงกรีดร้องอันโตนิโอและเสียงดนตรีที่ยังคงใต้ฟ้าในค่ำคืน ทั้งคู่รู้ว่าตัวเองทั้งอันแน่นและรู้สึกในรัก ก็เราต้องสู้ เวลาและความเป็นจริงของเจ้าภาพชีวิตเริ่มตกลงในลมเย็นออกจากที่แนบสนิก
พวกเขาก้มลงในความปรารถนา แสงไฟของเวทีช๊อกทำให้ทุกสิ่งสัตว์ของพวกเขากลับดึงดันชัยชนะรุ่นใหม่ในความคิดต่าง ๆ ที่เขาต้องยอมรับ
“ฉันจะเลือกตามที่ใจรู้” โบว์พูดและยืนหยัดเพื่อตัวเองแสดงถึงบทพิสูจน์ของเธอ บนช่วงเวลานี้เวลาถูกหยุดไว้ที่กรอบแห่งความทรงจำ
ช่วงเวลาผ่านไป บางชีวิตเหมือนจะที่เริ่มกลายเป็นเส้นทางรถตัน แต่ช่วงเวลากลับหายไปอย่างมีรอยยิ้ม สามารถรู้สึกถึงตนเอง มีความยกย่องและคิดซาบซึ้งในความรักเพียงแค่ไปต่อหน้าจริง ๆ
อย่างไรก็ตามหลังจากคืนที่มึนเมานั้น คิมและโบว์เลือกตัวเองในการรับผิดชอบของชีวิต แต่ในวันเดียวกันได้รับข่าวร้ายจากคำบอกลาเสียงหัวใจจากพวกเขาไปสู่อนาคตที่มีบทเรียนความรักที่งดงาม
ความหมายของหัวใจต้องมาจากเสียงหนึ่งที่ทำให้เรารู้สึกถึงมันในคืนที่ต้องฟังเสียงหัวใจในคืนหนึ่งใจ ให้อยู่ต่อไปในความอ่อนโยนของชีวิต ว่าแท้จริงแล้วมีแสงสว่างแห่งการเล่าเรียนที่คุ้มค่า
