ในเช้าวันเสาร์ที่หนึ่งของเดือนกันยายน เสียงรถบัสดังก้องอยู่ในอากาศเมื่ออุลิซ่าตื่นขึ้นมาในบ้านที่หลากหลายด้วยเสียงนกและกลิ่นของกาแฟ นางฟ้าแม่ของเธอกำลังเตรียมอาหารเช้าให้อย่างเต็มที่ ทั้งสองมักจะมีเรื่องราวให้พูดคุยกันอย่างไม่รู้จบ เป็นวันที่น่ารื่นรมย์ แต่บรรยากาศกลับแฝงไปด้วยความรู้สึกอึดอัดในใจของอุลิซ่าเธอรู้สึกว่ามีบางอย่างขาดหายไป
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ขณะที่นั่งทานอาหารเช้า แม่บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับความฝันในวัยสาวของเธอ อุลิซ่าเฝ้าฟังอย่างสนใจ บางทีความคิดถึงมนุษย์ธรรมดาที่เคยเป็นทำให้โอกาสของแม่เธอถูกฉีกขาดเกินกว่าที่จะย้อนกลับไปได้ “แม่เคยอยากเป็นนักร้องนะ” แม่บอกด้วยรอยยิ้มที่สดใส แต่สายตาของอุลิซ่ากลับเห็นความเศร้าซ่อนอยู่ในท่าทีขอเธอ
วันที่ผ่านไป อุลิซ่ากลับไปที่ห้องเรียน เธอต้องพบกับเพื่อนร่วมชั้นที่เพิ่งสอบได้คะแนนสูง เธอรู้สึกเหมือนเป็นเงาอยู่ในห้องเรียนที่สดใสรอบตัว ในช่วงบ่าย อุลิซ่าตัดสินใจไปหามิ้นต์ เพื่อนสนิทที่สนับสนุนให้เธอเรียนต่อมหาวิทยาลัยในเมืองใหญ่ “ทำไมแกไม่ลองเข้าทางดนตรี” มิ้นต์ถามด้วยความรักและนึกถึงบรรยากาศที่ดีขึ้นเรื่อยๆ
อุลิซ่าปฏิเสธ เพราะเธอรู้ดีว่าความรักของแม่ที่ยากลำบากยังคงอยู่ในใจเธอ คำว่า ‘นักร้อง’ กลายเป็นเรื่องห่างไกลในหัวใจเธอ เมื่อเลิกเรียน อุลิซ่าขับรถกลับบ้านภายใต้แสงแดดอ่อนๆ และเสียงดนตรีที่ดังขึ้นในลำโพงก็ทำให้เธอคิดถึงโลกใบใหม่
คืนหนึ่ง ขณะที่ภายในบ้านยังมีเสียงเงียบหาย อุลิซ่าเปิดค้นโฟลเดอร์เก่าๆ ของแม่ พบว่ามีภาพถ่ายรวมกันในเวลาที่สุข คนที่อิ่มเอมในความรัก ได้เห็นแม่ในชุดการแสดงที่ดูสดใส ทำไมวันนี้ถึงต้องเก็บซ่อนเรื่องราวเหล่านั้นไว้ อย่างไรก็ตาม คำตอบที่แท้จริงกลับกลายเป็นการถามของเธอจนสุดท้าย เธอบังคับให้หาตำแหน่งในพื้นที่ที่ถูกลืมไปในครอบครัว
อุลิซ่าเปิดใจให้กับแม่ เธอไม่อยากให้แม่เหนื่อยกับการสวมบทบาทที่รักษาไว้ตลอด แต่พบว่าแม่กลับปิดกั้นความรู้สึกและความฝันของตัวเองมาอย่างยาวนาน คำพูดที่เหมือนจะร่วมมือกันกลับกลายเป็นเกราะป้องกันความประทับใจในกลายเป็นกลายเป็นการตีพิมพ์ความอ่อนแอในตัวลูกสาว
เมื่ออุลิซ่าเติบโตขึ้น เธอตัดสินใจเข้าร่วมการประกวดร้องเพลงที่มหาวิทยาลัยในเดือนถัดไป แต่เธอไม่สามารถทำได้ หากไม่มีการสนับสนุนและการให้อภัยจากแม่ และการสะสมความรู้สึกที่ทำให้ทั้งสองคนห่างเหินกันมานาน แม้ว่าเธอจะร่ำเรียนก็ตาม
ในคืนวันประกวด อุลิซ่าตื่นเต้นและกังวล เธอรู้ดีว่าถ้าแม่ไม่มา เชื่อว่าจะต้องทำทุกอย่างเพื่อให้แม่ภูมิใจ โดยมีมิ้นต์เป็นกำลังใจให้ ตรงกันข้ามกับแรงกดดันในหัวใจ
ในขณะที่เสียงเพลงบรรเลง อุลิซ่ายืนตรงกลางเวที สุดท้ายสัมผัสพลังและความรักที่เธอมีต่อแม่ โชคดีที่แม่เข้ามาพร้อมกับภาพที่เลือนลางเมื่อวันหนึ่งที่เคยเป็นนักร้อง และน้ำตาของเธอเบาๆ ไหลออกมา ณ จุดนั้น สิ่งที่พวกเขาหายไปก็กลับมาเชื่อมโยงกันอีกครั้ง
หลังจบการแข่งขัน อุลิซ่าได้รู้ว่าความรักและการยอมรับจากแม่มีค่าทางใจมากกว่าการชนะ มีการพูดคุยถึงความฝันและเป้าหมายที่ทั้งสองต้องการให้เกิดขึ้นจากอีกด้านหนึ่ง
การค้นพบความเชื่อมโยงระหว่างรักและฝันทำให้พวกเขาได้กลับมามั่นคงอีกครั้ง และเข้าใจว่าหัวใจที่สูญหายจริงๆ นั้นไม่ใช่แค่ความฝันหายไป แต่มันคือการเข้าใจและรักกันซึ่งกันและกันในทุกช่วงระยะทางของชีวิต
