แขนของวารี
อากาศร้อนระอุในค่ำคืนของกรุงเทพฯ สายลมที่พัดผ่านมามีแต่กลิ่นของน้ำมันและเสียงรถยนต์ที่บรรทุกผู้คนกลับบ้าน วารีเดินไปตามถนนที่เต็มไปด้วยแสงไฟนีออน เธอเป็นหญิงสาวในวัยยี่สิบปลาย ๆ ที่มีชีวิตที่ธรรมดาในฐานะนักศึกษามหาวิทยาลัย แต่คืนนี้มีบางอย่างที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นเร็วผิดปกติ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เมื่อเดินไปจนถึงโซนตลาดกลางคืน วารีตกใจเมื่อเห็นภาพของผู้ชายคนหนึ่งที่เธอไม่คุ้นเคย ยืนอยู่ที่มุมถนน ชายหนุ่มที่ชื่อพีทมีแววตาที่ซับซ้อนและน่าสงสัย ราวกับเขามีชีวิตที่ถูกมองไม่เห็นอยู่เบื้องหลัง ใจของวารีอดที่จะรู้สึกท้าทายและสนใจในตัวเขาไม่ได้
“พี่มีอะไรขายหรือเปล่าครับ?” วารีถามทันที เมื่อถึงตัวเขา
พีทหันมามอง แววตาของเขาดูสดใสเป็นบางอย่าง แต่ก็ซ่อนความลึกลับไว้เต็มที่ “มีแต่ของเก่า สภาพไม่ดีนัก” เขาตอบด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น แต่ในนั้นก็มีความอบอุ่นที่ทำให้วารีรู้สึกว่าตัวเองรู้จักเขามานาน
วันเวลาผ่านไป ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มพัฒนา พีทจึงเปิดเผยเรื่องราวในอดีตของเขา เขาเคยเป็นคนนอกกฎหมายที่พยายามทำทุกอย่างให้ครอบครัวอยู่รอด ทำให้วารีลังเล ไม่แน่ใจว่าจะยอมรับความรักนี้หรือไม่
อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้า วารีค้นพบความลับเพิ่มเติมเกี่ยวกับพีทที่เปิดเผยอันตรายที่ซ่อนอยู่ พ่อของเขาคือผู้นำของกลุ่มอาชญากรรมที่มีชื่อเสียงในกรุงเทพฯ ความรักของเธออาจจะต้องสูญเสียหรือพังทลายถ้าหากหาทางออกไม่ถูก
เมื่อต้องเผชิญกับการตัดสินใจที่จะต้องเลือก วารีรู้สึกเครียดและกดดันอย่างหนัก เธอพยายามทำทุกอย่างเพื่อรักษาความรักนี้ไว้ แต่เหตุการณ์ในครอบครัวของพีทเริ่มใกล้เข้ามาและข่มขู่เธอ
เมื่อถึงจุดที่กดดันที่สุด วารีพบว่าการที่เธอมอบความไว้วางใจให้กับพีทก็เหมือนกับการที่เธอกำลังจะฝากชีวิตของเธอไว้ในมือเขา ในค่ำคืนที่วุ่นวาย วารีหาทางหลบหนีจากสถานการณ์ที่ดูเหมือนจะย่ำแย่ที่สุด
“ถ้าเกิดอะไรขึ้น ฉันก็จะอยู่ข้างเธอ” พีทเอ่ยคำนี้ขณะกลุ่มคนอันตรายเข้ามาใกล้ แต่พอความรู้สึกกลัวและหวั่นวิตกเริ่มล้อมรอบเธอ วารีต้องเลือกระหว่างการหลบหนีหรือยืนหยัด
เวลาผ่านไปตลอดคืน ทำให้พวกเขาเผชิญหน้ากับความเป็นจริงที่โหดร้ายที่ทำให้พวกเขาต้องแยกจากกัน ในค่ำคืนที่มืดมิด วารีเดินหนี พีทยืนอยู่ข้างหลัง แค่เสียงลมหายใจของเขาที่ตามเธอไปในเงารายล้อม จากวันนั้นความรักของพวกเขาอยู่ในสถานการณ์ที่อันตราย
ในที่สุด ความรักที่พวกเขามีต้องพิสูจน์ในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด ทั้งสองคนต้องตัดสินใจที่จะยืนหยัดหรือจะยอมแพ้ต่ออภัยและอดีตอันเร่าร้อนนี้
เสียงฝีเท้าที่ก้าวเข้าสู่อนาคตไม่สามารถย้อนกลับได้ แต่ในใจของทั้งคู่ คำว่า “จริงใจ” ยังคงกึกก้อง เกิดเป็นความหวังที่อาจจะยังมีวิธีในการหาทางกลับมาอยู่ด้วยกัน