ในคืนที่อากาศเย็นสบาย เสียงดนตรีบรรเลงคลออยู่ที่มุมหนึ่งของมหาวิทยาลัย เสียงหัวเราะและเสียงคุยของนักศึกษาแทรกตัวกันอยู่รอบ ๆ แต่ใครจะรู้ว่าในกลางความสุขนั้นกลับซ่อนความลับที่ทำให้หัวใจสั่นสะเทือน
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!นัดดา นักศึกษาสาวผู้มีความฝันจะเป็นนักดนตรีนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ สายตามองไปยังรุ่นพี่ที่กำลังเล่นกีตาร์อยู่บนเวที เขาคือวิวัฒน์ ชายหนุ่มที่มีชื่อเสียงในวงการดนตรีของมหาวิทยาลัย เสียงดนตรีของเขาทำให้ทุกคนหลงใหล แต่นัดดากลับรู้สึกถึงความไม่แน่นอนในใจเมื่อความทรงจำที่ถูกซ่อนไว้เริ่มกลับมา
“ฉันจะต้องเดินเข้าไปคุยกับเขา” นัดดาพูดกับตัวเองด้วยเสียงแผ่วเบา เธอรู้สึกประหม่า แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกถึงแรงดึงดูดที่ไม่สามารถต้านทานได้
เมื่อเธอเริ่มก้าวเท้าไปข้างหน้า เสียงดนตรีกลับเงียบลง และทุกสายตาหันมามองเธอในอาการประหม่าที่ไม่น่าเชื่อ มันทำให้เธอรู้สึกเหมือนตกอยู่ในโลกที่ทุกคนคอยจับตามอง
“สวัสดีค่ะ วิวัฒน์” เธอพูดด้วยเสียงสั่นเครือ “ฉันเป็นแฟนคลับของคุณค่ะ”
วิวัฒน์หันมามองด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “ขอบคุณครับ” เขาตอบกลับ ด้วยน้ำเสียงที่ทำให้หัวใจเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ
ระหว่างที่ทั้งสองพูดคุยกัน นัดดารู้สึกว่าตัวเองกำลังมีความสุขอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน แต่แล้วเมื่อวิวัฒน์พูดถึงอดีตของเขา ความรู้สึกของเธอกลับสั่นคลอน เมื่อเขาเอ่ยชื่อคนรักเก่าของเขา นัท ที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
“นัทเป็นคนที่สำคัญมากในชีวิตฉัน” วิวัฒน์พูดด้วยสีหน้าที่เศร้า “เธอหายไปเมื่อหลายปีก่อน และฉันยังคงคิดถึงเธอ”
นัดดารู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุน เธอเกือบจะลืมไปว่าเธอมีความรู้สึกกับวิวัฒน์มากแค่ไหน แต่เมื่อความจริงของอดีตถูกเปิดเผย สัมพันธ์ระหว่างเธอกับวิวัฒน์กลับกลายเป็นความรักต้องห้าม
หลายวันผ่านไป นัดดาเริ่มรู้สึกว่าตัวเองกำลังตกหลุมรักวิวัฒน์ แต่เธอกลับลังเลที่จะบอกเขา เพราะเธอไม่รู้ว่าเขายังคิดถึงนัทอยู่หรือไม่ เมื่อคืนหนึ่ง นัดดาตัดสินใจเขียนเพลงเกี่ยวกับความรักและความสูญเสีย
ในขณะที่เธอฝึกซ้อมอยู่ที่หอพัก เสียงกีตาร์ของวิวัฒน์ก็ดังแว่วมา ทำให้เธอหยุดนิ่ง รู้สึกเหมือนมีบางสิ่งที่ดึงดูดให้เธอออกไปข้างนอก
เมื่อเธอเดินไปยังที่มาของเสียง เธอเห็นวิวัฒน์กำลังนั่งเล่นกีตาร์อยู่ใต้แสงไฟสลัว เขายิ้มให้เธอและเชิญให้เธอนั่งร่วมกัน
“เพลงนี้เกี่ยวกับอะไรครับ?” วิวัฒน์ถามด้วยความสนใจ
“มันเกี่ยวกับความรักและการเสียสละ” นัดดาตอบด้วยน้ำเสียงที่ตั้งใจ
ทั้งสองเริ่มเล่นเพลงร่วมกัน และในขณะที่เสียงดนตรีดังขึ้น ความรู้สึกระหว่างพวกเขาเริ่มแน่นแฟ้นมากขึ้น
“คุณรู้ไหม ฉันรู้สึกเหมือนเราเชื่อมโยงกันผ่านเสียงเพลง” วิวัฒน์พูดด้วยรอยยิ้ม
นัดดาพยายามเก็บซ่อนความรู้สึกที่ขัดแย้งในใจ แต่เมื่อเขากำลังจะโน้มตัวเข้ามาหาเธอ ความคิดถึงนัทก็กลับมาอีกครั้ง ทำให้เธอรู้สึกตัดสินใจไม่ถูก
ในคืนเดียวกันนั้นเอง นัดดาได้ยินข่าวที่น่าสะเทือนใจ นัทถูกพบตัวในอาการมึนเมาและถูกพาตัวส่งโรงพยาบาล ทำให้เธอต้องเผชิญกับความจริงที่เธอไม่พร้อมจะรับรู้
เมื่อเธอไปเยี่ยมโรงพยาบาล นัทบอกกับเธอว่า “ฉันต้องการให้วิวัฒน์ดูแลคุณ” คำพูดนี้ทำให้หัวใจของนัดดาแตกสลาย
นัดดาตัดสินใจกลับไปหารวิวัฒน์ แต่เธอกลับพบว่าเขากำลังนั่งอยู่กับนัทในห้องพักของเขา ทำให้เธอรู้สึกเหมือนความรักที่เธอสร้างขึ้นกำลังจะพังทลาย
“ทำไมเธอถึงกลับมา?” วิวัฒน์ถามด้วยสีหน้าที่ไม่เข้าใจ
“ฉัน… ฉันไม่รู้จะทำยังไง” นัดดาตอบเสียงสั่น
“ไม่เป็นไร นัดดา ฉันก็ยังไม่รู้เลยว่าฉันควรทำอะไร” วิวัฒน์พูดพร้อมกับถอนหายใจ
ในตอนนั้นนัทจึงพูดขึ้น “วิวัฒน์ ฉันอยากให้เราทั้งสองเป็นเพื่อนกัน” คำพูดนี้ทำให้ทั้งคู่รู้สึกถึงความรักที่ซับซ้อนมากขึ้น
ในขณะที่เวลาผ่านไป เรื่องราวความรักของทั้งสามคนกลับมีการเชื่อมโยงที่ซับซ้อนมากขึ้น นัดดาเริ่มรู้สึกว่าเธอไม่สามารถเปิดเผยความรู้สึกของเธอได้อีกต่อไป
อย่างไรก็ตาม ความรักระหว่างนัดดากับวิวัฒน์เริ่มเบ่งบานในขณะที่นัทกลับเข้าสู่วงการดนตรีอีกครั้ง ทำให้พวกเขาต้องเผชิญกับความขัดแย้งระหว่างอดีตและปัจจุบัน
ในคืนหนึ่ง วิวัฒน์ตัดสินใจบอกนัดดาเกี่ยวกับความรู้สึกของเขา “นัดดา ฉันชอบเธอ” เขาพูดด้วยความจริงจัง
นัดดารู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุนอีกครั้งในขณะที่เขาพูดออกมา แต่เธอกลับลังเลที่จะตอบ เพราะเธอไม่แน่ใจว่าเธอควรทำอย่างไร
ในที่สุด วิวัฒน์ตัดสินใจที่จะเปิดเผยความรู้สึกของเขาต่อไป แม้ว่าเขาจะรู้ว่าอดีตของเขาจะกลับมาหลอกหลอนเขา
“ฉันต้องการให้เธอรู้ว่าฉันพร้อมที่จะเริ่มต้นใหม่” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวัง
นัดดารู้สึกเหมือนถูกปลดปล่อยจากความกลัว แต่เธอยังต้องเผชิญกับความจริงเกี่ยวกับนัท
ในคืนที่ดวงดาวเต็มฟ้า นัดดาและวิวัฒน์ได้นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่และเริ่มเล่นดนตรีด้วยกันอีกครั้ง เสียงดนตรีของพวกเขากลับมาเต็มไปด้วยความสุขและความรัก
แต่เมื่อนัทเข้ามาในช่วงเวลานั้น ทุกอย่างกลับกลายเป็นความยุ่งเหยิง เมื่อความรู้สึกของทุกคนเริ่มปะทะกันในบรรยากาศที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้
“ทำไมคุณถึงไม่บอกฉันว่าคุณชอบนัดดา?” นัทถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอารมณ์
วิวัฒน์รู้สึกเหมือนท้องฟ้ากำลังถล่มลงมา เขาจึงต้องตัดสินใจระหว่างรักครั้งใหม่กับความรู้สึกที่ยังคงมีต่ออดีต
ในที่สุด วิวัฒน์เลือกที่จะพูดความจริง “ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทำอย่างไร แต่ฉันรู้ว่าฉันต้องการนัดดา”
นัทต้องเผชิญกับความจริงที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ และในที่สุดเธอตัดสินใจที่จะเดินจากไป เมื่อนัดดาเห็นนัทจากไป เธอกลับรู้สึกเหมือนบางอย่างในใจถูกทำให้แตกสลาย
ทั้งสองคนยืนอยู่ท่ามกลางความเงียบ เสียงดนตรีเริ่มดังขึ้นอีกครั้งในขณะที่ความรักระหว่างพวกเขาเริ่มเติบโตขึ้น
ในช่วงสุดท้ายของเรื่อง นัดดาและวิวัฒน์ได้ตัดสินใจที่จะสร้างความสัมพันธ์ใหม่ด้วยกัน แม้ว่าอดีตจะตามติดพวกเขา แต่พวกเขาเลือกที่จะเดินหน้าสู่อนาคตที่สดใส
และในขณะที่ดนตรีบรรเลงอยู่รอบตัว ความรักที่แท้จริงได้เกิดขึ้นในท่ามกลางแสงดาวที่เต็มไปด้วยความหวัง
