คำนำรักจากวันวาน

ในวันหนึ่งที่แสงแดดสาดส่องลงมาในสนามฟุตบอลที่กรุงเทพฯ สองหนุ่มสาวจากสองโลกที่แตกต่างกันได้พบกันโดยบังเอิญ อาทิตย์ หนุ่มนักฟุตบอลดาวรุ่ง ซึ่งกลายเป็นที่นิยมในสังคมชั้นกลาง ขณะกำลังเตะฟุตบอลกับเพื่อนอยู่ที่สนามเล็ก ๆ ในช่วงบ่าย เขาจับตามองแสงสะท้อนจากตาแห่งความฝันของมีน สาวน้อยจากหมู่บ้านชนบทที่มาที่นี่เพื่อหาประสบการณ์ชีวิตใหม่ที่กรุงเทพฯ

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

เสียงหัวเราะจากกลุ่มเพื่อนของอาทิตย์แทรกกลางระหว่างการจดจ่อมองมีน ขณะที่มีนฝ่ายตรงข้ามกลับสวมใส่เสื้อผ้าธรรมดา เมื่อต้องเข้าไปคลุกคลีในวงของนักกีฬาดาวรุ่ง อาทิตย์ยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ขยับไปพร้อมกับเพื่อนอย่างสนุกสนาน พูดคุยเกี่ยวกับการแข่งขันฟุตบอลเมื่อเช้าไปเรื่อย ๆ ดูเหมือนชีวิตสุขสบายเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

แต่แล้วสายตาของอาทิตย์ยังคงติดอยู่ที่มีน กับท่าทางสนุกสนานเมื่อเธอทำงอคอหันหลังให้ไปยังวงเพื่อนที่นั่งอยู่ ในสมองช่วงนั้นอาทิตย์ไม่ได้คิดถึงเพื่อนรอบข้างเลย เขาปรารถนาอยากพูดคุยกับเธอ เสียงในใจเริ่มเกิดความรู้สึกใหม่

มีนยิ้มกลับไป ขณะหาอาหารกินในตลาดนัดข้างสนามฟุตบอล เธอกำลังเลือกซื้อส้มตำจากแม่ค้าใจดี ชี้นิ้วหลังจากเห็นอาทิตย์ในบรรดากลุ่มเพื่อน หนุ่มสาวทั้งสองเริ่มพูดคุยกันตลอดค่ำคืนในสลัม โดยไม่หลงลืมกันระหว่างที่ละเมียดละไม

ตรวจสอบชีวิตของตนเอง อาทิตย์โยนทิ้งความกลัว แอบเข้าไปหามีนที่ตลาดนัด อ้อมไปตรงประตูเหนือรถส่งของเพื่อดักรอ เมื่อมากขึ้นมีนถามว่า “ชอบบอลไหม” อาทิตย์ทำดาร์ก “ชอบว่ะ” ตอบเพื่อเข้าถึงเธอยิ่งขึ้น

วันเวลาผ่านไป ความรักของสองหนุ่มสาวเริ่มมีสีสันแต่ก็ไม่สวยงามเช่นกัน ความเป็นจริงแผ่กระจายเข้ามาอย่างฉับพลัน ครอบครัวของอาทิตย์เริ่มกดดันเขาเรื่องอนาคต และมีนก็เริ่มรู้สึกถึงช่องว่างระหว่างพวกเขาที่เกิดจากสถานะทางสังคม

ในคืนฤดูหนาวเดือนธันวาคม อาทิตย์ ซึ่งไม่เคยเล่าถึงความกดดันต่อใคร กลับมานั่งอยู่ที่สนามฟุตบอลแห่งเดิม เขาเห็นมีนซึ่งเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ความเศร้าที่มีผลต่อตนเองทำให้เขาไม่สามารถพูดออกไปได้ มีนมีน้ำตาที่รอคอยคำบอกลา อาทิตย์โยนบอลเข้าใส่ช่องทิ้งในใจ

แรงกดดันเริ่มรุนแรงขึ้น เมือครอบครัวของมีนบังคับให้เธอกลับบ้าน อาทิตย์พยายามเข้าใกล้แต่กลับถูกปิดกั้นโดยคำสั่งการ มีนต้องเลือก เมื่อตราบใดที่พวกเขาคนหนึ่งต้องมีการเลือกในชีวิต กับความปรารถนาที่อยู่ใกล้

ความเงียบตรึงบังคับในค่ำคืนแห่งเสียงกริ่งที่ไม่อาจลืมเลือน ความอ่อนเยาว์ส่งเสียงสะอื้นโดยไม่มีคำพูด พวกเขาต้องแบ่งทางหรือจะทำให้เกิดสิ่งใหม่ในโอกาสครั้งสุดท้าย

ปีต่อมาเมื่อฟ้าเริ่มอุ่นอีกครั้ง อาทิตย์ได้รู้จักชีวิตคอมพิวเตอร์ จนอาจกลับมาเจอมีนอีกครั้งในมหาวิทยาลัย วิถีชีวิตที่ห่างไกลกันไม่สามารถส่งผลถึงความรู้สึกในอดีตได้ ตอนพบคนนั้น รอยยิ้มและน้ำตาเริ่มส่งเสริมให้กลับมาสนทนาอย่างอาจมองในใจอีกครั้ง

ทำให้พวกเขาฝ่าฟันความขัดแย้งในจิตใจ ขณะที่มีนยังจำได้ถึงวันเก่าที่ผ่านมา เมื่อทำให้ไฟแห่งความจำฟื้นฟูตื่นขึ้น ไม่มีวันจะทะเลาะกันอีก

ในที่สุด อาทิตย์ได้ออกเดินทางข้ามเวลาสู่ช่วงชีวิตใหม่ที่เปิดโลกให้เข้ามา อีกทั้งการเป็นตัวของตัวเองที่ตื่นขึ้น รอสายตาจากนั้นคือการต่อสู้เพื่อความรักทั้งหมดในอดีตและอนาคตที่รออยู่