ในเมืองที่ไม่มีเวลาหยุดพัก รมณ์ร้อนของวันฝนตกกระทบกับถนนยามค่ำคืนเสียงแตรของรถยนต์และเสียงคนเดินผ่านคละเคล้ากันไปมา ม่านฟ้า นักศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ สวมเสื้อยืดสบายๆ และกางเกงยีนส์ สีหน้าเธอแสดงถึงความวุ่นวายที่อยู่ในใจ ขณะยืนรอเพื่อนที่หน้ามหาวิทยาลัย เธอไม่ค่อยปลื้มใจกับการรับรู้ว่าเส้นทางชีวิตเธออาจจะไม่ง่ายเหมือนเพื่อนๆ ธรรมดา
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เมื่อเลยเวลาไปประมาณสิบห้านาที เพื่อนของเธอที่มักมาโรงเรียนสายก็ปรากฎตัวมากับกลิ่นน้ำหอมที่ฉุนเฉียว อันเป็นเอกลักษณ์ของเธอ ว่าที่อาจารย์สาวท่าทางนำมาด้วยรองเท้าส้นสูงที่ดังคาด ว่าขณะนี้เธออาจกำลังไปไหนสักที่ที่มีความ glamour
“ม่านฟ้า เธอจะไม่ตามไปช่วยสักหน่อยหรอ?” เพื่อนของเธอเสียงสูงถาม ม่านฟ้าสบตาเพื่อนสาวแล้วพยักหน้าอย่างอิดโรย
ขณะย้อนทบทวนเหตุการณ์ในห้องเรียนที่ผ่านมานี้ ม่านฟ้ารู้สึกตัวว่าอนาคตกำลังรอเธอ ถ้าเธอยังไม่สามารถยอมรับหรือเปิดใจให้ใครสักคน
ภายใต้แสงไฟในร้านกาแฟเล็กๆ ราชบุรี ตั้งอยู่ตรงมุมหนึ่งของมหาวิทยาลัย อากาศเย็นสบาย บรรยากาศสบายๆ เพื่อนๆ ของม่านฟ้ายังคุยเล่นสนุกสนานรอบโต๊ะ ขณะที่เธอนั่งฟังพวกเขาด้วยดวงตาว่างเปล่า
“ทำไมถึงนั่งเงียบล่ะ?” สักคนในกลุ่มถาม และเธอยิ้มแหยๆ เพื่อไม่ให้ผิดฟีล แม้ในใจจะรู้สึกว่าไม่มีใครเข้าใจเธอ
วันหนึ่ง ความสมบูรณ์แบบของชีวิตของม่านฟ้าถูกทำลายเมื่อเธอพบกึก นักศึกษาช่างประปา ที่มีรอยสักซึ่งบอกเล่าเรื่องราวในอดีตของเขา การพบกันของพวกเขาเกิดขึ้นอย่างไม่คาดฝัน เมื่อม่านฟ้าเดินไปพบเขาในร้านกาแฟที่เธอนั่งเป็นประจำ รอยยิ้มของกึกเจิดจ้าอย่างไม่มีที่สิ้นสุด และมันทำให้ม่านฟ้ารู้สึกสดใสขึ้นเมื่ออยู่ใกล้เขา
“ทำไมถึงกลับมาที่นี่?” ม่านฟ้าเอ่ยถามเมื่อรู้สึกว่าใต้สายตาของเขามีความสดใสที่หายไป
“รอตัดท่อค่ะ” เขาตอบอย่างไม่ลังเล ม่านฟ้ารู้สึกว่าเขาเป็นคนที่ซับซ้อนและลึกซึ้งอย่างที่เธอไม่เคยพบใครมาก่อน
ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากการทำหน้าที่คู่กันในโครงการทำความสะอาดมหาวิทยาลัยนำไปสู่การเป็นเพื่อนที่เหนียวแน่น เคยเป็นเพื่อนที่เห็นหน้ากันเพียงเสี้ยววินาที แต่ตอนนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของกันและกัน
กึกพาม่านฟ้าเดินเล่นตามชุมชนในเวลาทอง ของช่วงค่ำที่แสงไฟฟ้าเริ่มกระพริบในบ้านไร่เล็กๆ สะท้อนการใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายในย่านนี้ ถึงแม้ปัญหาภายในครอบครัวของทั้งสองคนจะทำให้พวกเขารู้สึกหนักใจ
“คุณพ่อของผมเคยทำงานในเหมือง เพื่อนในกลุ่มของเขาเป็นคนเทา รวมทั้งครอบครัวที่แตกแยก คุณน่าจะรู้สึกอะไร” กึกพูดขึ้นระหว่างที่พวกเขานั่งอยู่บนยอดเขา ใต้ท้องฟ้าที่มีดาวเรียงรายเต็มไปหมด
ม่านฟ้าฝืนยิ้ม ถึงแม้เธอจะรู้ดีว่าเธอไม่สามารถเปิดเผยความลับที่เจ็บปวดในครอบครัวของเธอได้ แต่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็สร้างกระแสพลังงานที่มองไม่เห็นอยู่ตลอดเวลา
ในช่วงเวลาที่ความสุขเดินทางเข้ามา เธอกลับไม่คำนึงถึงความจริงที่ว่าความลับของตัวเองก็หมายถึงการทำให้เขาผิดหวัง
คืนหนึ่ง ขณะที่พวกเขาอยู่ในห้องนั่งเล่นของกึก ฟาง น้องสาวของกึกกลับมาพร้อมกับน้ำตา เจ้าของรอยสักที่ดูเข้มแข็งก็พาเธอกลับบ้าน เกิดการทะเลาะกันโดยไม่รู้ตัวว่าเขากำลังเป็นผู้เสพย์ติดอะไรบางอย่าง
ในคืนที่มืดมิด ม่านฟ้ารู้สึกถึงบรรยากาศชวนหดหู่ และความรู้สึกของเขาก็ดูแปรปรวนไปตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
ขณะที่เธอพยายามเรียบเรียงต่อไป เรื่องราวอื่น ๆ บีบให้เธอต้องตัดสินใจ เมื่อกึกบอกว่าเขาต้องเลิกทำนั่นนั่น เธอเสริมว่า “เป็นไปไม่ได้” บนใบหน้าเขาแสดงถึงความขัดแย้งอย่างชัดเจน
“เราต้องเลือก เราต้องเลือกกัน” อาการเครียดลอยค่ำลงอย่างสงบ ม่านฟ้ารู้สึกหนักอึ้งกับกรอบความคิดที่ถูกโยนกลับไปและกลับมา
ทั้งสองคนมีอารมณ์ไม่ได้อยู่ในที่เดียวกัน มีระยะห่างที่ค่อยๆ ขยายและเป็นอุปสรรคต่อความสัมพันธ์
จนถึงจุดที่พวกเขาต้องเผชิญกับปัญหาร่วมกัน โดยเฉพาะเมื่อเกิดเหตุการณ์ยิงปืนขึ้นในชุมชน ทำให้ม่านฟ้าต้องตัดสินใจเรื่องอนาคต ทั้งนี้ทั้งนั้นในเวลาที่เข้มข้นและไม่แน่นอน
ผ่านคืนที่มืดมิด ช่วงเวลาที่แก้ปัญหาในช่วงถึงจุดพีคเข้าสู่ความสับสน ทั้งมุมมองของทั้งคู่ที่เริ่มชัดเจนฐานของความสัมพันธ์ไม่ใช่แค่รัก แต่ก้าวไปสู่ความไม่มั่นคงซึ่งกันและกันนั่นเอง
ในที่สุด ทั้งสองต้องค้นหาความจริงผ่านความรักในแง่ที่ทั้งคู่ยังไม่รู้จัก เมื่อเหตุการณ์รุนแรงนำมาเพื่อให้แต่ละคนต้องยอมรับความเจ็บปวดและเคลื่อนไหวแล้วถึงจะเป็นไปได้
บรรยากาศของวันจบการศึกษา เด็กๆ ในมหาวิทยาลัยกลับมารวมตัวพร้อมเสียงหัวเราะอย่างอบอุ่น ขณะที่ม่านฟ้าพบว่าอดีตที่เร่าร้อนทำให้เธอเลือกได้ เพียงแต่เธอจะต้องบอกตนเองว่าทั้งสองจะมีความสุขในวันนี้ ไม่ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น
ภายใต้เสียงปรบมือรอบข้าง ม่านฟ้ารู้ว่าความรักนี้อาจยังไม่สมบูรณ์แบบ แต่เป็นประสบการณ์ที่ทำให้เธอได้เรียนรู้ถึงความหมายของการเป็นคนที่ยอมรับความเจ็บปวด ความรักที่มีเกมของการเปิดเผยความวิตกกังวล แต่แบกรับผลลัพธ์ใดๆ ก็ยังมีความสุขในคืนนี้
ความรักของทั้งคู่จะต้องผ่านไปด้วยกัน หรือจะร่วมกันเติบโต วิถีชีวิตที่ซับซ้อนที่พาพวกเขาทั้งสองไปสู่การเป็นครอบครัวที่แข็งแกร่งขึ้นในวันหน้า
