ความรักเต็มร่มไม้

แดดแสงส่องลอดผ่านกิ่งก้านของต้นไม้ใหญ่ที่ตั้งอยู่ใจกลางหมู่บ้านชนบท เมย์นั่งอยู่บนม้านั่งไม้เก่า แผนระบายอารมณ์ลงบนกระดาษ MDF ที่เธอพกมาด้วยในวันนี้ ขณะที่เสียงนกร้องเป็นเสียงดนตรีพื้นหลังที่ช่วยทำให้บรรยากาศคึกคักขึ้น แค่แอบมองใบไม้ขยับไปมา ทำให้เธอรู้สึกมีชีวิตชีวาในทุก ๆ วัน

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

“ธรรมชาติช่างสวยงาม” เธอพูดกับตัวเอง ก่อนจะหยิบพู่กันและเริ่มปัดสีลงไป

แต่ไม่ทันไร อั๋น หนุ่มเจ้าของร้านขายของข้าง ๆ ก็มานั่งลงข้างกายเธอ สีหน้าเต็มไปด้วยความสับสน “เธอขลังเหนือสิ่งใด” อั๋นพูด โดยไม่ได้มองตาเมย์

เมย์เงยหน้าขึ้น สีหน้าแปลกใจ “ทำไมพูดแบบนั้น?”

“แค่รู้สึกแบบนั้น” เขาตอบแหลมๆ และหลบตา ก่อนที่จะจ้องมองใบไม้สีเขียวอ่อนที่ขยับไปมา

ทั้งสองมีเวลาที่น่าอัศจรรย์อยู่ใต้ร่มไม้ ทุกครั้งที่พวกเขาพบกัน เมย์มักจะถามถึงความฝันของอั๋น และอั๋น ก็เริ่มบอกเล่าเรื่องราวของครอบครัวที่แอบซ่อนความลับอันดำมืดที่เขาต้องแบกรับ

เมื่อเวลาผ่านไป เมย์ได้รู้ความลับนั้น ความรักอันบริสุทธิ์เริ่มถูกทดสอบเมื่อมีความจริงว่าอั๋นต้องเลือกที่จะตามเส้นทางของครอบครัว หรือจะตามเสียงหัวใจของเขา

“ถ้าฉันเลือกเธอ ความลับนี้คงทำให้เราทนทุกข์” อั๋นบอกเสียงสั่น

“แล้วถ้าเราไม่เลือกกันละ?” เมย์ตอบพร้อมดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตา

ข้อบังคับที่คลี่คลายแก่ใจของพวกเขา ทำให้เกิดการค้นหาคำตอบ ทั้งคู่ต้องพบกับความจริงที่มืดมนและแสดงให้เห็นถึงความเข้มแข็งของความรักที่ถูกซ่อนไว้ ระหว่างที่ทั้งสองต้องพยายามค้นหาความสุขที่อยู่ใต้ร่มไม้นั้น

ในตอนท้าย ทั้งสองเลือกที่จะเปิดเผยความจริงและยอมรับความรักของกัน โดยใช้กลิ่นอายของธรรมชาติเป็นเกราะป้องกัน ทั้งคู่จับมือกันเดินหายไปในสายลมพัดของวันใหม่ ที่ไม่เพียงแค่รออยู่ในอดีต แต่ยังเปิดรับอนาคตที่เต็มไปด้วยความหวังและความสุข