รอยจูบจากฟากฟ้า
เงียบสงัดในห้องเรียนเป็นกฎที่ทุกคนรู้จักกันดี ทว่าความเงียบนี้กลับถูกทำลายเมื่อเสียงหัวเราะดังขึ้นจากมุมห้องที่เด็กสาวสองคน นนท์ สาวน้อยที่เหมือนจะมีความมั่นใจอัดแน่นในตัว กับ ฟ้า ที่เพิ่งย้ายมาใหม่ภายใต้ใบหน้ากลมจัดที่เปล่งประกายความสดใส วินาทีแรกที่ทิพย์พบฟ้าในห้องเรียน มันเหมือนพายุที่เปิดฉากให้ชีวิตเธอกลับมาซุกซนอีกครั้ง
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ในช่วงพักการเรียน เด็กๆ วิ่งไปที่สนามฟุตบอล เสียงระเบิดจากลูกบอลทำให้บรรยากาศสดใสขึ้น ทิพย์มองไปที่ฟ้า ปรารถนาจะเข้าไปพูดคุยแต่ก็ทำได้เพียงยิ้มขณะที่ฟ้าพูดคุยกับเพื่อนใหม่อย่างสนุกสนาน ทิพย์รู้สึกใกล้ชิดกับการยิ้มของฟ้า แต่สังคมที่มันเป็นอยู่ทำให้เธอรู้ว่าเธอจะต้องซ่อนความรู้สึกนี้ให้ไกลห่าง
ฟ้าเองก็รู้สึกถึงบางอย่างเมื่ออยู่ใกล้ทิพย์ ครูสอนดนตรีพาเด็กๆ ไปนั่งวงดนตรีกลางสนาม ฟ้าได้มีโอกาสชวนทิพย์ไปนั่งเล่นด้วยกัน สายตาของพวกเธอมองกันในห้วงเวลาอันงดงามใกล้ชิด ไม่รู้ว่ารักที่เกิดขึ้นจะนำพาไปสู่โศกนาฏกรรม
ทิพย์พบว่าการรักฟ้าเป็นสิ่งที่เธอไม่สามารถหลีกหนี เมื่อเวลาผ่านไป ทั้งสองแอบสลับการส่งโน้ตข้อความในห้องเรียน จนกระทั่งวันหนึ่ง ฟ้าได้รับความนิยมจากเพื่อนร่วมชั้น ขณะที่ทิพย์ต้องเผชิญหน้ากับการเพิกเฉยจากคนรอบข้าง หนึ่งในนั้นคือพ่อแม่ที่ไม่เห็นด้วยกับการรักเพื่อนหญิง ทิพย์ทำใจรับมือเบื้องหน้าให้เข้มแข็ง ทั้งๆ ที่หัวใจมันสั่นคลอน
กลับบ้าน เธอถูกแม่ดุเรื่องเวลาที่เธอใช้ไปกับฟ้า ไม่ว่าเรื่องของใครที่มารบกวนความรู้สึกanisทิพย์ ในใจของทิพย์มีเสียงตะโกนที่บอกว่าเธอต้องห่างไกลจากฟ้า แต่เธอก็ไม่ได้ทำตามใจนั้น เธอได้ทำเพียงแค่หลบหน้า วันนี้เธอจะพยายามลาดพฤติกรรมเหมือนพ่อที่เธอภาคภูมิใจ
วันต่อมา ทิพย์จึงตกลงเดินไปที่หอพักของฟ้า แม้จะรู้สึกในใจว่าอาจจะต้องพบความเจ็บปวด แต่สิ่งที่ดึงดูดใจเธอกลับใหญ่หลวงมาก เธอยืนมองหน้าเพื่อนรักด้วยความกลัว แต่ก็พบว่าเธอชอบที่ได้พบและรู้จักกันในแบบนี้
ขณะที่แม่ของฟ้ากัดฟ้าถามหน่อยว่าเรียนเป็นยังไง ฟ้าหลุดปากออกไปว่าเธอรักทิพย์ ความปรารถนาที่เกิดขึ้นในใจระหว่างการตั้งใจไม่บอกให้ทิพย์รู้กลับเป็นการทำให้ฟ้ารู้ว่าความรักไม่สามารถปิดบังได้
ครูวิทยาศาสตร์ใช้เวลาในห้องชี้แจงให้ทั้งห้องฟัง เธอบอกเกี่ยวกับความหลากหลายและการเปิดเผยเสรีภาพ เรื่องนี้ทำให้ทิพย์เริ่มคิดถึงศักดิ์ศรีของตนเอง โดยไม่ต้องอ้างตัวให้ใครพิสูจน์ ทิพย์สามารถรักฟ้าได้ แต่ในฐานะที่พวกเขาหัวเราะในห้องค้านนี้ ขณะนั้นมันคือจุดเริ่มแรกของการเลือกเส้นทางของการเติบโตในชีวิต
ทั้งสองคนทีมนี้ไม่สามารถหลุดพ้นจากความสัมพันธ์ข้อมูลนั้นไปได้ พวกเธอมีการเผชิญหน้ากับบรรพบุรุษของการเสียสละ ไม่มีใครคาดคิดว่าในช่วงเวลาที่มีความสุข นั่นคือวันที่ความรักของเธอสั่นคลอน ห้องเรียนถูกล้อมด้วยเสียงหัวเราะ และฟ้าก็ได้รับโชคดีจากโลกที่รักกัน
ในช่วงปิดเทอมนั้น ฟ้าตั้งใจที่จะพาทิพย์ไปเที่ยวทะเล ครอบครัวมีกระดาษเชิญชวนให้พาเพื่อนไปเอง เพื่อช่วยให้เธอหายหวั่นใจเมื่อพวกเขาบอกว่าให้กลับมานั่งหัวเราะกันหน้าโรงเรียน เสียงของทิพย์เองได้กังวานและเล่าถึงเรื่องราวในทะเล หูฟังทำให้ร่างกายเขินจนรู้สึกผิด
ทิพย์หักล้างตัวเองเพื่อจะได้บรรเลงให้ผู้หญิงแบบที่ควรเป็น หัวใจทำหน้าที่ของมันในเชิงบวก โดยมองล่วงหน้าเหมือนเป็นการรู้สึกว่าเป็นการเติบโต และการต้องฝึกปรับปรุงตัวเองอยู่เสมอ ก็ทำให้ทิพย์อยากเดินทอดน่องไปกับฟ้าที่สมบูรณ์แบบ
ภาพสามารถชวนให้รู้สึกเก่ากลับมาได้แม้ว่ามันจะไม่ง่ายที่จะได้รับการยอมรับ ทิพย์กระทบกับความรู้สึกขึ้นมาระหว่างที่ลูกคลื่นบรรจบ จุดๆ หนึ่งนี้พาเธอเข้าไปอยู่ใกล้ๆ จนไม่สามารถปฏิเสธรักของพวกเขาได้
ในช่วงคืนวันหนึ่ง หนึ่งในฟ้าตกลงไปในระหว่างการเต้นจังหวะเมื่อทิพย์ตกหลุมรักฟ้าจอย่างไม่มีเงื่อนไข สหายรอบข้างถามว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไปหรือไม่ หลังจากที่ฟ้ายิ้มอายรงไหทยามบ่าย คำตอบของเธอก็ดังผ่านเสียงที่นับว่าฝืนตัวเองได้
ทุกอย่างดำเนินต่อไปจนจุดหนึ่งผ่านไปหลังจากเกิดเรื่องที่พวกเขาไม่ตั้งใจ สายตาของทิพย์และฟ้าจับตามองทางที่พวกเขาพามายืนอยู่ด้วยกัน ฟ้าตั้งใจที่จะตั้งชื่อความรักของตัวเองในห้วงเวลานี้
ทิพย์เชื่อมั่นว่าพวกเขาทำให้ใจของฟ้าเจ็บแปลบขึ้นมาได้ ทำให้พวกเขาไม่สามารถอยู่เพียงแค่ในความสัมพันธ์ด้วยกันได้เมื่อชีวิตกำลังดีและฝูงฟ้าผ่าตัดตามหลัง ส่วนทิพย์พบว่าเธอยังไม่ได้บอกฟ้าเกี่ยวกับอดีตที่ตัวเองเธอเผชิญเรื่องที่มีการเร่งรัด การตีความใจก็เพิ่มเติมรอบแน่นอน
ฟ้าต้องการคำตอบก่อนที่จะชอบรักที่ยอดเยี่ยม เป็นการเดินทางด้วยสัญญาประกันความรัก เมื่อวันเวลาผ่านไปเวลา อยู่ดีๆ ทุกๆ คนก็ไม่สนใจ charisma, romance, and revelation ทำให้ทิพย์ก็ได้เงินเป็นความลับลึกถึง ณ ช่วงที่เกิดปัญหา
ในที่สุดเธอระเบิดโอกาสอันสุดท้ายที่เธอพยายามรักษาเอาไว้ด้วยตัวเองกับคนที่ซ่อนอยู่ภายใต้แสงไฟในห้องมืด ทุกสลอตวันให้โอกาสของทุกจุดหมายกลายเป็นไปตามวัฏจักรการเติบโตอย่างใจจดใจจ่อ
ในวันจบการศึกษา ทิพย์ยืนท่ามกลางกลุ่มเพื่อน พร้อมน้ำตาที่ไหลอาบแก้มจองรับฟ้าที่ยิ้มกว้าง มันคือรอยจูบที่ฝากไว้ระหว่างเชื้อชาติและรักซึ่งผ่านมา แต่ทางที่ไปเทศกาลกางใบหน้าและการเดินต่อสิ่งเหล่านั้นยังคงเป็นสิ่งที่ต้องก้าวเดินไปข้างหน้าของพวกเขา
แม้จะมีอารมณ์ที่สูงขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป ทั้งคู่เกิดประสบการณ์รักที่มากกว่าความรู้สึกของคนทุกคนร่วมกัน การรับฟังกันและกันในช่วงเวลาสำคัญและการไม่ยอมรับมัน ขอให้รักกับกันนี้เอง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นมันก็จะเป็นความลับที่พวกเขาไม่สามารถเลิกได้
ทิพย์ก้มหน้า แต่ด้วยความมั่นใจ เริ่มออกเดินไปต่อให้ชีวิต เพราะเธอรู้ว่าทิพย์และฟ้าจะเดินไปในทิศทางเดียวกัน จะมีความรักที่ไม่มีวันหายไปในแน่.