กระแสลมอันสุนทรีย์
เสียงจากลมพัดผ่านต้นไม้ใหญ่ ส่งเสียงกระทบคลอดเหนียดเล็กน้อยอยู่กลางหมู่บ้านที่โอบล้อมไปด้วยทุ่งนาสีเขียว ถึงแม้แดดยามเช้าจะสาดส่อง แต่บรรยากาศกลับกลับเย็นมีกลิ่นหอมของดิน หลังจากฝนตกเมื่อคืน และทำให้รู้สึกถึงความสดชื่นที่ได้ผ่านมา。
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ณ สวนหลังบ้าน เรน (อาทิตย์ อายุ 18 ปี) นั่งอยู่ที่เฉลียงไม้เก่า ขณะกำลังทำการบ้าน แต่สายตาของเขากลับหันไปทางคลองที่ทอดยาว คิดถึงพื้นที่กว้างขวางของความฝันที่อยากจะไปสู่เมืองใหญ่ ขณะที่เสียงดนตรีพื้นบ้านที่ดังจากตลาดใกล้เคียงชวนให้นึกถึงความสวยงามของงานเทศกาลที่ใกล้เข้ามา
“แกจะไปหรือเปล่า?” เสียงเจมี่ (สาวน้อยอายุ 16 ปี) ว่าเสียงสดใสเธอเดินเข้ามาวางถุงผลไม้บนโต๊ะ
เรนสะดุ้งจึงหันไปมองเธอ “ไปทำไม? เรื่องพวกนี้น่าเบื่อ”
เจมี่ยิ้ม ก่อนจะนั่งลงข้างเขา “น่าสนุกแบบนี้ หรือแกเพียงแค่ไม่อยากไปเจอคนมาก ๆ”
เรนกรอกตามองจนลึก รู้สึกกลัวคนอื่นจะได้ยินเขาพูดและกลัวเมื่อต้องอยู่ในความสนใจของผู้อื่น
เวลาผ่านไป บรรยากาศเริ่มคลายความตึงเครียด และเจมี่เริ่มแสดงให้เรนเห็นถึงวิธีการเล่นดนตรี พวกเขาเริ่มแบ่งปันเรื่องราวและความฝัน ทันใดนั้นเรนรู้สึกถึงแรงดึงดูดที่เขาไม่อาจจะอธิบายได้
เสี้ยวหนึ่งของเวลาที่รู้สึกว่าวันนี้ทุกอย่างจะเป็นไปตามที่หวัง แต่ที่จริงแล้วกลับตรงกันข้าม เมื่อมีช่วงเวลาที่เขาจะต้องเลือก สายสัมพันธ์ดึงดูดให้เขาไปในทิศทางที่ห่างไกลจากความฝันของเขา
ด้วยคำพูดที่เต็มไปด้วยความรัก เจมี่พูดว่า “เรน ชั้นต้องการให้แกอยู่ที่นี่ พวกเราเปลี่ยนบ้านของเราไปด้วยกันได้” เสียงของเธอเต็มไปด้วยความหวัง แต่กลับทำให้เรนอึดอัดเมื่อเขารู้ว่าครอบครัวของเขากำลังแปลกแยก
หลังจากความน่ารักและสนุกสนานนั้น ความยากลำบากก็ตามมาถึงกับโจเซฟ พ่อของเรนซึ่งเป็นคนที่มีชื่อเสียงในหมู่บ้าน แต่กลับมาทำตัวหยิ่งยโส เขาไม่ยอมรับความรักของเรนกับเจมี่ ยืนยันว่าลูกชายของเขาควรที่จะเป็นความหวังของครอบครัว
ความขัดแย้งภายในบ้านเติบโตเป็นแนวความไม่พอใจเรื่อยมา เจมี่รู้สึกเจ็บปวดเพราะเธอเกิดความรักที่มีความฝันต้องถูกละเลย ในขณะที่เรนก็รู้สึกแรงกดดันจากพ่อที่ต้องการให้เขาเดินตามเส้นทางที่หวังให้สำเร็จ และในที่สุดการตัดสินใจที่สำคัญของเขาในแง่ของการหายใจของความสัมพันธ์นี้จะเกิดขึ้น
ในวันงานเทศกาล ทุกคนต่างตื่นเต้นกับบรรยากาศไฟฟ้าฟ้าขาวที่เตรียมกันมา แต่ความรู้สึกของเรนกลับเต็มไปด้วยความกดดัน เมื่อพ่อเขาไขข้อแบกหัวใจของเขาให้เจมี่ ็ได้ลงไปในฝูงชน
การเต้นรำในปีนี้เป็นความหมายแตกต่างจากทุกปี และความกล้าหาญของทุกคนจะเอาชนะความรักที่มีต่อกัน เรนเข้าไปในวงดนตรี และเมื่อเขาบอกเจมี่ว่าเขารักเธอ สิ่งที่ตามมาคือการกอดที่เต็มไปด้วยความรัก………..