แสงของเมษา

ลมหายใจของเช้าวันจันทร์ถูกเติมด้วยกลิ่นกาแฟและกระดาษใหม่ที่ชั้นหนังสือเล็ก ๆ ในคณะมนุษยศาสตร์ เวลาแสงแดดอ่อนผ่านกระจกบานสูง ทำให้ฝุ่นในอากาศเป็นเส้นทองเมื่อสะท้อนกับโต๊ะไม้เก่า ๆ

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

เมษายืนพิงเคาน์เตอร์ หนังสือในมือเธอยังไม่ถูกวางลง เสียงฝีเท้าจากฮอลล์ใหญ่ค่อย ๆ ลดระดับจนเหลือเพียงเสียงฮีดของพัดลมเก่า ๆ

“หนังสือของนักเขียนท้องถิ่นมาถึงแล้วนะ” เสียงพนักงานร้านเรียก แต่เมษามองออกไปนอกหน้าต่างมากกว่าหนังสือ

ข้างนอกมุมสนามหญ้า นักศึกษาสวมเสื้อคณะที่ต่างกันเดินผ่านกันไปมา เสียงหัวเราะ เสียงโทรศัพท์ เสียงสวดมนต์จากกลุ่มนักศึกษาพุทธวิถี ผสมกลมจนเป็นจังหวะของเช้าวันใหม่

เป้าหมายของฉากนี้: แนะนำเมษา ผ่านการกระทำ เธอคือคนที่ชอบกลิ่นกระดาษใหม่ แต่ก็มีระยะกับคน