เสียงคุยกันในตลาดปลาริมคลองดังเบาสลับกับเสียงไก่ขันยามเช้า ขณะที่น้ำฝนยืนมองด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ทุกอย่างดูเหมือนจะปกติ แต่ผีของอดีตที่คอยย้ำเตือนเธออยู่ในใจเสมอทำให้เธอไม่อาจหลบหนีได้
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!หลายปีที่เธอเลือกที่จะไม่กลับบ้านเกิด เพื่อหนีจากความทรงจำ ณ บ้านหลังเก่าที่เงียบเหงาและเต็มไปด้วยเรื่องราวที่เจ็บปวด ทุกการก้าวเดินย่ำไปบนถนนที่คุ้นเคยกลับรู้สึกบีบหัวใจของเธอ
“ไม่ใช่เวลาแล้วน้ำฝน!” เสียงของแม่ที่ดังเข้ามาทำให้เธอสะดุ้ง หญิงสาวยิ้มบาง ๆ ตอบว่า “ค่ะแม่ แค่คิดว่ามันอาจจะยาก”
ระหว่างที่น้ำฝนเตรียมตัวเดินทาง มีชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อ ‘บีม’ คนที่เธอเคยรู้จักสมัยเด็กเดินเข้ามาทักทาย ความทรงจำสูบซอยกลับมาอย่างไม่ปะติดปะต่อทำให้เธอรู้สึกยุ่งเหยิง “น้ำฝน จำฉันได้ไหม?” เขาถามพร้อมรอยยิ้มที่เข้มแข็ง แต่แฝงความบีบคั้นไว้ในแววตา
“จำได้ค่ะ… จริง ๆ ฉันน่าจะไปหาคุณนานแล้วนะ” เธอตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและมองไปทางคลองที่สถานที่เคยอบอุ่นในอดีต
เมื่อถึงบ้านน้ำฝนได้พบกับครอบครัวที่กระจัดกระจายกันไป ทั้งปัญหาที่เคยทับถมขัดแย้งกันเกิดขึ้นใหม่อย่างไม่มีที่สิ้นสุด ความยุ่งเหยิงในบ้านทำให้บีมกลายมาเป็นที่พึ่งของเธอ ชายหนุ่มพยายามสร้างความสัมพันธ์ระหว่างคนในครอบครัวด้วยความรักที่เขามีต่อน้ำฝน แม้เธอจะลังเลในความรู้สึกของตัวเองต่อเขา
ในคืนหนึ่งระหว่างการทานอาหารค่ำ มีการเปิดเผยความลับที่ไม่เคยถูกพูดถึงมาก่อน ทำให้ทุกชีวิตในบ้านต้องเผชิญหน้ากับความจริง และนำไปสู่ความขัดแย้งครั้งใหม่ที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ น้ำฝนพบว่าตนเองถูกบีบให้เลือกข้าง ระหว่างครอบครัวและความรักที่เธอมีต่อบีม
“ทำไมพวกเราถึงไม่เคยพูดคุยกันเลย” บีมถามน้ำฝนในยามค่ำคืน ขณะที่นั่งอยู่ที่สนามหน้าบ้านถามหาคำตอบที่เธอไม่สามารถให้ได้
“มันเป็นสิ่งที่ไม่ควรพูดออกมา” เธอตอบอย่างซีเรียส ขณะที่ค่าเฉลี่ยแห่งอดีตยังคงคาดหมายเป็นเงามืด
การเดินทางครั้งนี้คือการผจญภัยในอารมณ์ ที่ทั้งเธอและบีมต้องเผชิญหน้า การแก้แค้น ความเจ็บปวดที่มาจากอดีตตกลงมาดีซ้ำ ความรู้สึกของน้ำฝนถูกกดดันให้ต้องเติบโตและเผชิญหน้ากับความจริงที่สั่นคลอน
หลังจากผ่านพ้นความวุ่นวาย น้ำฝนเปิดเผยความจริงที่ซ่อนอยู่ในใจว่าแท้จริงแล้วเธอกำลังหลงไหลในตัวบีม แต่ในขณะเดียวกันต้องการให้ครอบครัวของเธอได้รับรู้ถึงการเดินทางแท้จริง
สุดท้ายเมื่อเข้าใกล้ปลายทาง ทุกคนเริ่มเข้าใจว่าความรักและความผิดหวังคือสิ่งต่อเนื่องที่ทำให้พวกเขาได้กลับมาหากัน ปัญหาที่เธอคิดว่ายากกลับเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้ใจของทุกคนมีร่องรอยแห่งการเติบโตที่แสดงออกมาในรูปแบบของความรัก
เรื่องราวจบลงที่น้ำฝนและบีมยืนท่ามกลางดวงอาทิตย์ยามเย็น มองไปที่อนาคตที่ยังไม่แน่นอนแต่เต็มไปด้วยความหวัง เมื่ออดีตกลับมาเป็นสำคัญต่อปัจจุบันพวกเขาต้องเรียนรู้ที่จะรักกันอีกครั้งในทุกอณูของชีวิตนี้
