ลมหายใจระหว่างชั้นหนังสือ
เช้าครั้งแรกที่เขาผ่านประตูบานกระจกของร้านหนังสือ ‘ลมฝน’ แสงเช้าผ่านใบไม้ไหวเป็นลายบนพื้นไม้ กลิ่นกระดาษเก่าและกาแฟบดสดลอยขึ้นแต่ไม่แรง เสียงนาฬิกาฝาผนังเต้นเป็นจังหวะช้าๆ มีนาเงยหน้าจากโต๊ะที่เธอเช็ดฝุ่นบนมุมชั้นหวังจะสกัดฝุ่นให้เรียบร้อยก่อนลูกค้ารายแรก แต่เมื่อเห็นเงาตรงประตู เธอชะงักจนผ้าในมือหยุดเคลื่อนไหว เป้าหมายของฉากนี้คือคุมอารมณ์ไม่ให้เดี๋ยวก็ปะทุออกมา
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!