เส้นทางที่สาบสูญ
แสงแดดเริ่มส่องลงมาจากต้นไม้สูงใหญ่ สกัดกั้นแสงบรรยากาศให้กลายเป็นเงามืดที่ซ่อนอยู่ในป่าลึก ไอหมอกค่อยๆ คลายตัวออกไปเผยให้เห็นกลุ่มนักเดินทางที่ลงมาจากรถยนต์ที่จอดอยู่ไม่ไกล พวกเขามองหน้ากันอย่างลังเล
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“เฮ้ย ลุงบอกว่าที่นี่มีภูติหรือเปล่านะ?” จิน หญิงสาววัยยี่สิบต้นๆ ถามเสียงเหงา ขณะที่มองไปยังทิวทัศน์ที่งดงาม แต่กลับมีบรรยากาศอึดอัด
“คงเป็นเรื่องเล่า มันไม่น่าเชื่อหรอก” นิค เพื่อนสนิทที่ตั้งแต่เด็กๆ ได้ดัดความคิดของจินมาตลอด กล่าวพร้อมกับยิ้มให้ แต่ในใจกลับตั้งคำถาม
พวกเขาก้าวเดินต่อเข้าไปในป่า จนเห็นป้ายเตือนไม้เก่า ๆ รายล้อมไปด้วยพุ่มไม้หนา ทว่าในขณะนั้น สาวน้อยกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นมา เป็นหญิงสาวชุดขาวที่ยิ้มแย้ม แต่ดวงตามีแววเศร้า
“เปิดประตูไปข้างหน้าเธอจะพบความมหัศจรรย์…” หญิงสาวพูดเสียงต่ำก่อนจะหายไปอย่างกะทันหัน
กลุ่มนักเดินทางหยุด โดยมีอีฟออกหน้าถามว่า “เราควรไปต่อมั้ย?”
จินกล้าๆ กลัวๆ ตัดสินใจเดินต่อ “ไปเถอะ เราต้องรู้ “
พวกเขาเดินตามทางเก่าๆ พบกับจุดหมายแรก เป็นน้ำตกที่สวยงาม เสียงน้ำดังพุ่งผ่านหินใหญ่ที่กลายเป็นกรวดละเอียด ทุกคนตื่นตาตื่นใจ
“เอามือไปสัมผัสน้ำมั๊ย?” ไทเกอร์ หนุ่มที่กล้าเลี้ยงไปหยอกว่า “ใครไม่กล้าลงน้ำก็กลัวภูติแน่ๆ” จักรพรรดิ พูดอยู่ด้านหลัง ทำให้ทุกคนมีเสียงหัวเราะและความคึกคัก แต่ในใจของจินกลับคิดถึงคำพูดของหญิงสาว ใจเธอเริ่มไม่สงบ
ขณะยืนอยู่ข้างน้ำตก จินได้ยินเสียงกลีบใบไม้ สายตาก็มองไปเห็นเงาสีขาวตรงน้ำตก เธอไม่สามารถสบตากับมัน และหันไปบอกเพื่อนๆ ว่า “เราควรออกจากที่นี่”
เสียงหัวเราะกลายเป็นความเงียบ ทว่าเพื่อนๆ กลับมองดูเธอด้วยแววตาไม่ค่อยเข้าใจ ไทเกอร์ารบกวน “เธอเป็นอะไร?”
จินพูดไม่มีเสียงแล้ว หญิงสาวกลัวมากกว่าไม่ยอมพูด วินาทีที่เธอลองมองย้อนขึ้นไปบนเขาหลังจากนั้น ตัวเธอกลับไม่สามารถขยับไปข้างหน้าได้
กลุ่มไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จะเลือกทำตามจินหรือจะต่อไปมีเรื่องที่รอพวกเขาอยู่ข้างหน้า
“การเล่าเรื่องราวประเทศไทย สารพัดมุมมองต่างๆ หญิงสาวคนหนึ่งในนี้อาจเทียบการเดินทางข้ามความกลัว”
หลังจากเวลาผ่านไป เส้นทางข้างหน้าเริ่มขอบอบไปด้วยเงาเพิ่มมากขึ้น ในขณะที่ความสัมพันธ์ของพวกเขาเกิดการเอื้อเฟื้อกันมากขึ้นเพราะการตั้งคำถามที่แท้จริง สิ่งนี้ทำให้พวกเขาได้เรียนรู้ถึงมิตรภาพและปัญหาที่อัดแน่นอยู่ในใจ
มาต่อกันในงานที่ลุงถามว่า “ในที่สุดการสำรวจคืออะไร?”” อาจจะเป็นการค้นหาจากที่ตกหล่น” ไทเกอร์ตอบเสียงต่ำ
mộtอย่างถูกล่ามไว้ด้วยความไม่ลงรอยกันระหว่างพวกเขา จินต้องทำให้กลุ่มของพวกเขากล้าหาญ ยืนหยัด และตั้งคำถามว่าความจริงที่พวกเขาค้นพบคืออะไร พร้อมทั้งปลดปล่อยความสัมพันธ์นี้ออกไป
กลับมาที่แม่น้ำตอนบ่าย มีสาวในชุดขาวยืนอยู่กลางแม่น้ำมองมา มีน้ำตาไหล ความรู้สึกสงสัยกลับคืนมาอีกครั้ง ทุกคนรวมทั้งจินพบว่าตนเองเลือกไม่ได้
“เราจะกลับบ้านไม่ทันเวลานี้” กำลังพูดถึงกันอยู่นั้นซึ่งไม่ได้เป็นการปฏิเสธความนึกคิดใดที่เหมาะสมอนาคตของพวกเขา”
จากเสียงพูดถึงที่มาและไปไม่ให้ใครคนใดคนหนึ่งเป็นผู้ตัดสินใจเห็นได้ชัดว่าแค่การเดินทางไม่ได้แปลว่าพวกเขาเดินทางกลับบ้าน
การตัดสินใจจะทำให้มีหลายทางเลือก รวมถึงการกลับไปถึงบ้าน สิ่งที่ค้นหาคือการเดินทางสู่ตัวเองท่ามกลางขอบเขตใหม่ที่เหลือ
และความกลัวกลายเป็นการค้นพบ ร่องรอยที่เหลืออยู่ในความใจกลางของพวกเขา จะถูกพาไปทำให้มั่นใจในมิตรภาพที่ยังคงเป็นบาร์ของเรื่องราวมาอย่างยาวนาน
“จริงมั้ย?” ราคาคือสิ่งที่ต้องจ่าย เส้นทางละการต่อสู้ของทุกคนไปข้างหน้า แต่ไม่ได้หมายความว่าผลลัพธ์จะเป็นเพียงสิ่งสวยงามเท่านั้น
ในขณะที่เสียงเรียก chatter build-up tempers ทุกคนในกลุ่มทบทวนทุกอย่างได้ คือความท้าทายที่จะทำให้พวกเขาออกจากป่าอย่างปลอดภัย
การหาสายลมเก่าของมิตรภาพได้อย่างเข็มเค็มเยือกเย็นจะต้องพิสูจน์ว่าไม่ถูกลืม เมื่อประตูสู่ความจริงกำลังจะถูกเปิดออก สุดท้ายน้ำตกดำเนินการด้วยศักดิ์ศรีต่างๆ
เรื่องราวไม่จบจากการเดินทาง แต่เป็นการค้นพบและประสบการณ์ยังคงมีอยู่บนแท่น。”“
พวกเขาจมลึกกลับไปหาระเบียบที่รออยู่ยอดหญ้าไปทั้งหมดและมีคำถามด้วยความลับอยู่ในกลุ่ม อย่างไรก็ตามรูปแบบการผจญภัยของพวกเขาที่ต่อสู้เพื่อความเข้าใจโดยความเสียงสกัดังที่ถูกเร่ง推进การหมายตาไปเพื่อให้ได้รับการกลับในที่ปลอดภัยและการได้เห็นโลกนี้ในอนาคตอีกครั้ง
ทั้งไฟจันทรายังคงมองไปบนที่สูง ความห่วงใยกันต่อผลจากการตัดสินใจเข้าสู่ป่าอย่างมืดมิดบ่อยที่จะต้องให้คำปรึกษาเป็นบุคคลเช่นนี้ มีบรรยากาศปรากฏขึ้นและล่องลอยไปในอากาศมากมาย
ถ้าจะต้องพาตัวเองกลับจากกระแสปัญหาความไม่แน่นอนอาจจะมากกว่าความท้าทายเองเพราะพวกเขาไม่ได้เดินข้าม"}