ในมหานครแห่งกรุงเทพฯ เสียงรถยนต์ดังระงม ผสมกับเสียงกริ่งบนรถเมล์ที่วิ่งผ่านหน้าสำนักงานใหญ่ของบริษัทชื่อดัง ทุกคนต่างมุ่งหน้าไปยังจุดหมายของตัวเอง มีเพียงฟ้า (29 ปี) ที่ยืนอยู่กลางโต๊ะกาแฟร้านเล็กๆ หญิงสาวในชุดทำงานเรียบร้อยเฝ้ามองชายหนุ่มผู้หนึ่งที่เพิ่งจบมหาวิทยาลัย นามว่า อาทิตย์ (23 ปี) ที่นั่งอยู่ข้างกันอย่างเก้ๆ กังๆ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“อาทิตย์… ดูคึกคักจังนะ” ฟ้ายิ้มขณะที่เธอเติมน้ำตาลลงในแก้วกาแฟของตัวเอง อาทิตย์สะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันมามองเธอ ใบหน้าเขายิ้มแย้มแต่แฝงด้วยความไม่มั่นใจ
“นั่นเพราะคุณช่วยให้ผมมีแรงใจน่ะครับ” เขาตอบ น้ำเสียงแหบๆ ขณะที่มือเรียวยังคงกดหน้าแก้วแน่น เป็นความรู้สึกที่ซับซ้อนที่เขาไม่สามารถปฏิเสธถึงความดึงดูดที่เขามีต่อฟ้า
ช่วงเวลานั้น ความกลัวและความหวังแผ่กระจายอย่างบางเบา ฟ้าได้แต่คิดถึงอายุที่ห่างกัน และการกระทำของตัวเองที่อาจจะไม่เป็นที่ยอมรับในสายตาของสังคม
ในวันถัดมา ทั้งคู่ได้พบกันอีกครั้งที่งานปาร์ตี้ของบริษัท ฟ้ายิ้มระเรื่อเมื่อได้เห็นอาทิตย์ยืนอยู่ท่ามกลางคนอื่น เขาดูมีชีวิตชีวาและเต็มไปด้วยพลัง แต่ขณะเดียวกัน ฟ้ากลับรู้สึกถึงแรงดึงดูดแบบลับๆ ที่ไม่สามารถเปิดเผยต่อสาธารณะได้
“คุณมาได้ยังไง?” ฟ้าถามพลางเลิกคิ้ว ยิ้มบางเบา
“เชิญอาทิตย์มาช่วยงานครับ” เสียงของผู้จัดการกล่าวเข้ามา “พวกเราอยากให้เขาเขียนงานใหม่สำหรับเว็บไซต์พวกเรา โดยมีคุณฟ้าเป็นที่ปรึกษา”
อาทิตย์หัวเราะเล็กน้อย ขยับเข้ามาใกล้ “จะมีการต่อรองอายุไหมครับ?” ฟ้าหัวเราะในใจ แต่ใจกลับเต้นแรงเมื่อเขายิ้มให้เธอ
คืนหนึ่งขณะที่ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดาว ฟ้าและอาทิตย์เดินอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา เสียงน้ำไหลมีเสน่ห์ระหว่างการพูดคุยของพวกเขา
“อาทิตย์ คุณมั่นใจเรื่องการเขียนหรือเปล่า?” ฟ้าถามขณะติดตามแสงนีออนบนเรือที่แล่นผ่านน้ำ
“ผมก็ไม่เชื่อมันหรอก แต่ได้พบคุณ มันทำให้ผมเชื่อว่าความฝันเป็นได้จริง”
ฟ้าถอยห่าง มือของเธอสั่น ใจของเธอเริ่มรู้สึกถึงชีวิตและความรักที่แตกต่าง ฟ้าเลือกจะก้าวไปข้างหน้า แม้จะมีเสียงห้ามและข้อกังขาอยู่ในใจ
ต่อมาไม่นาน อาทิตย์และฟ้าได้เริ่มมีความเชื่อที่ตรงกัน ท่ามกลางงานแสดงศิลปะที่จัดขึ้นที่กรุงเทพฯ ทั้งคู่มีโอกาสได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นหยาบๆ พลางยิ้มให้กัน ขณะที่ความรักเริ่มเบ่งบานบนพื้นดินที่แห้งผาก
การเดินทางผ่านอารมณ์ความรักและการต่อสู้เริ่มสร้างแรงดึงดูด ฟ้าเล่าเรื่องราวต่างๆ ที่อาจทำให้เธอเสียความมั่นใจ บางครั้งเสียงสะท้อนในหูบอกให้เธอกลับไปอยู่ในที่ปลอดภัย แต่แสงในดวงตาของอาทิตย์ทำให้เธอมีความกล้าหาญ
แต่แล้ว เมื่อมีข่าวลือแพร่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของพวกเขา ทำให้ฟ้ากลับมาคิด “มันคือการกระทำที่ถูกต้องหรือเปล่า?” ขณะที่อาทิตย์ยังคงยืนอยู่รอบตัวเธอ
ระหว่างการแสดงในวันที่สำคัญ ฟ้ารู้สึกเครียด น้ำเสียงของเพื่อนร่วมงานทำให้เธอคิดมากขึ้นในเรื่องอายุที่มากกว่าของเธอ”ทำไมเธอต้องอยู่กับเด็กหนุ่ม?”
“ออกไปเลย ถ้าไม่ชอบ” อาทิตย์สวนกลับ ฟ้ามองอาทิตย์ น้ำเสียงของพวกเขายังไม่แตกแยก
กระทั่งถึงจุดเปลี่ยน ขณะที่อาทิตย์ถูกเปรียบเทียบกับนักเขียนที่มีชื่อเสียง แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้เขาทรุดโทรมคือการเห็นฟ้าผสมเสียงตัดสินใจในคืนมืดมิด
“เธอไปไหน?” อาทิตย์ถามเสียงสั่น
ฟ้าหันกลับมาพูด “ฉันไม่สามารถให้คนภายนอกรู้สึกว่านี่คือเรื่องตลก”
ในวันถัดมา ขณะที่วันเริ่มต้นใหม่ ฟ้ารู้ว่านี่คือการตัดสินใจครั้งสำคัญ หลังจากกลับมาที่บ้าน เธอพบว่าตัวเองต้องเผชิญหน้ากับพ่อแม่ที่ไม่เห็นด้วย
“คุณกำลังทำให้ครอบครัวผิดหวัง” พ่อพูดด้วยน้ำเสียงแข็ง แต่ฟ้าหยุดคิด ถึงโอกาสที่จะมีชีวิตที่เธอเลือก ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดเธอจึงยืนยัน”คุณไม่ต้องการให้ฉันเป็นตัวของตัวเองอีกแล้วใช่ไหม?”
การสลัดความสัมพันธ์ที่เป็นพิษออกไป ฟ้ากลับไปหาความปลอดภัยในทางของเธอ
ในบ่ายวันหนึ่ง ขณะที่แสงอาทิตย์ลอดผ่านหน้าต่าง ฟ้ากับอาทิตย์นั่งอยู่ในสวน букмекерขนาดเล็ก
ทั้งสองรู้ดีถึงแรงดึงดูดที่กัดเซาะภายในใจ ฟ้าตัดสินใจเปิดใจ”ฉันไม่ต้องการให้ใครมาหยุดความรักของเรา”น้ำตาไหลลงสองแก้ม
อาทิตย์ดึงเธอเข้าไปกอด”เธอประกาศความรักกับฉันอย่างเปิดเผย ในแบบที่ไม่เคยมีใครพูด”
คืนนั้นฟ้าท่ามกลางแสงดาวในสวนสาธารณะ ความสวยงามที่เพิ่มมากขึ้นเมื่อเธอมีอาทิตย์เคียงข้าง เธอเริ่มเห็นอนาคตของตัวเองและความหวัง ผ่านความรักที่เขามอบให้และความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้
แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความสัมพันธ์ของฟ้ากลับได้รับการทดสอบจากประตูที่ปิดทำให้ทั้งคู่ถูกบีบคั้น เมื่ออาทิตย์มีโอกาสเดินหน้าในอาชีพที่ไม่ตรงสายกับฟ้า ความดันทางสังคมเริ่มเกาะกลุ่ม ฟ้ารู้ว่าต้องรักษาชนวนของเธอ หาทางย้อนกลับไปเป็นเวลาก่อนที่ทุกอย่างจะเริ่มแย่
ความตึงเครียดถึงจุดสูงสุดที่การเลื่อนกำหนดการทำลายความผูกพัน ทำให้ฟ้าเลือกเดินหน้าต่อ แม้แต่การใช้เวลาไปกับความรักที่เลือนลางไป
ความล้มเหลวเป็นสิ่งหนึ่งที่ฟ้าไม่ชอบ ผ่านเวลาแห่งการค้นหาตัวตนที่แท้จริง ในวันที่พวกเขาเผชิญหน้าผู้คน ณ นครแห่งวงการศิลปะ ฟ้าจึงกล้าหาญประกาศว่าจะไม่ยอมให้ใครมาตัดสินเธออีก
“เธอมีคุณค่าในแบบของเธอ” อาทิตย์คลายกำแพง อ้อมกอดของเขาไม่เคยทำให้เธอคิดว่าเขาคือเด็กหนุ่มเกี่ยวข้องเขาทั้งสองรูปแบบ
ในที่สุดช่วงเวลาที่ขับเคลื่อนกลับมาถึง ฟ้ารู้ว่าผลลัพธ์ของความรักของพวกเขาอยู่ที่ไหน ความเป็นจริงไม่สามารถหลบหนีไปได้อยู่อย่างนี้
ในค่ำคืนอันเงียบสงบ ฟ้ากล่าวกับอาทิตย์ว่า “เราอาจต้องขับเคลื่อนไปด้วยกัน”
อาทิตย์ยิ้มในชื่อของความรักที่แท้จริง ขณะที่ความรักของพวกเขาเติบโตขึ้นด้วยการเผชิญหน้ากับทุกการทดลอง ความรักในกรุงเทพฯ งดงามและเป็นกีฬาในทุกวินาทีที่เขาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตของเธอ เธอได้นำเอาไฟในใจของเธอมาเป็นแรงผลักดันที่ทำให้เลนส์นี้พิเศษ
และในค่ำคืนที่เธอขับเคลื่อนอยู่บนท้องถนน สุดท้ายทุกเหตุการณ์ จบลงด้วยการยอมรับความรู้สึกพิเศษที่ทำให้ทั้งคู่ก้าวผ่านความทุกข์ออกมาได้
