ในห้องสมุดเก่าแก่กลางเมืองหลวง วาคิม ชายหนุ่มผู้หลงใหลในหนังสือ ยืนอยู่หน้าแผงหนังสือที่รกเรื้อ พลางเปิดอ่านหนังสือเล่มหนึ่งเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ไทยที่เขาชื่นชอบอยู่เสมอ รังสีของพระอาทิตย์ที่ส่องผ่านหน้าต่างเก่าให้รู้สึกอบอุ่นเมื่อเทียบกับความหนาวเย็นของฤดูหนาว สัมผัสแห่งความเงียบสงบในห้องสมุดเผยให้เห็นเสียงหมุนของหน้ากระดาษ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!จู่ ๆ บีบเสียงของกริ่งประตูดังขึ้น และหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามา เธอสวมชุดไทยโบราณ ขาวสว่างท่ามกลางความมืดของห้องสมุด รอยยิ้มของเธอนุ่มนวลเหมือนแสงแรกของวัน วาคิมรู้สึกเหมือนจมอยู่ในความฝัน ทำให้เขาต้องลืมตาแล้วลืมตามองเธอ เธอชื่อตัวเองว่าอารีญา
“คือ… ฉันมาจากปี 1785” เธอกล่าว เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่ชัดเจน มั่นใจ จนเหมือนเรื่องราวนั้นอยู่ในไดอารีของอนาคต
เดือนแรกที่อารีญาอาศัยอยู่ในชีวิตของวาคิม ช่วงเวลาแห่งการค้นหาอารมณ์ร่วมเกิดขึ้นจากความแตกต่างอย่างสุดขั้วระหว่างวัฒนธรรม แต่พวกเขากลับค้นพบเสน่ห์ในตัวกันและกัน ความยุ่งเหยิงในชีวิตประจำวันของเขาเริ่มหายไป ทำให้ชีวิตมีสีสันและซับซ้อนขึ้น
ทุกๆ คืน พวกเขาจะนอนดูดาวด้วยกัน บนดาดฟ้าของบ้านที่เขาอาศัยอยู่ มองหาดาวที่อยู่ข้างบนคือการค้นหาความฝันและอาชีพที่จะทำให้อนาคตนี้ดีขึ้น ในช่วงค่ำมืด วาคิมและอารีญาสนทนากันอย่างเต็มใจ เมื่อความมืดรอบตัวพวกเขาเริ่มกลายเป็นสถานที่สำหรับความรักที่ยังคงเติบโต
“หากปี 1785 มีผู้หญิงแบบคุณในประวัติศาสตร์ การศึกษาจะต้องเปลี่ยนไป” วาคิมพูดด้วยน้ำเสียงเสียดสีโดยมีรอยยิ้มให้คำตอบ
อารีญาหัวเราะเบา ๆ “เราหญิงสาวที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง… แต่กลับมีการสูญหาย”
เดือนผ่านไป สถานการณ์เริ่มเปลี่ยนไป เมื่อมีคนจากยุคปัจจุบันเริ่มสังเกตพฤติกรรมแปลกประหลาดของวาคิมและอารีญา ข่าวลือเริ่มแพร่กระจายไปทั่วรั้วบ้าน วาคิมเริ่มรู้สึกถึงความกดดันที่รุนแรง ว่าทั้งสองคนมีสิทธิ์ที่จะอยู่ด้วยกันไหมในโลกที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง
“รักของเราอาจจะต้องใช้การเสียสละ” อารีญาพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด เธอรู้ดีว่าการเดินทางนี้อาจนำไปสู่จุดจบที่น่าเศร้า
ช่วงเวลาที่มืดมนเริ่มเข้ามาเยือน เมื่ออารีญาพบวิธีที่จะกลับไปสู่อดีต แต่พวกเขามีเวลาจำกัด วาคิมต้องทำทุกอย่างเพื่อที่จะรักษาความรักนี้ไว้ด้วยทุกอย่างที่เขามี
ความรู้สึกจดจ่อของเวลาทำให้ทั้งสองคนรู้ว่าทุกวิถีทางที่พวกเขาเลือกอาจทำให้ระยะห่างระหว่างกันยาวขึ้นอีก วาคิมต้องมองหาวิธีทำให้สิ่งที่เป็นไปได้ในความรักกลับคืน
และแล้วในค่ำคืนสุดท้ายของการที่อารีญาจะต้องกลับไปในประวัติศาสตร์ทั้งสายลมเย็นและอารมณ์ที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย วาคิมรู้ว่าเขาต้องสานต่อความรักที่ยิ่งใหญ่แม้จะเป็นไปไม่ได้
ตอนสุดท้ายของความรักระหว่างเขากับอารีญาจะเป็นการเติบโตที่เกิดขึ้นในแต่ละคน โดยมีแสงดาวเป็นพยานทั้งสองคน วาคิมร่วมพูดกับอารีญาในบรรยากาศของความรักและความเศร้าที่เหนือกว่าขอบเขตของกาลเวลา
ก่อนที่อารีญาจะหายไปจากโลกของเขา วาคิมพร่ำพูดคำสัญญาว่าจะเก็บรักของเธอไว้ในใจ และแม้ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงในเวลาที่ผ่านไป แต่ทุกอย่างจะฝังอยู่ในจิตใจของเขา เนื่องจากความรักข้ามกาลเวลานี้จะอยู่กับเขาเสมอ
