ท้องฟ้าในค่ำคืนที่ดาวเต็มฟ้า ส่องแสงระยิบระยับไปทั่วบริเวณ ที่บริเวณชั้นดาดฟ้าของมหาวิทยาลัย ซันนั่งอยู่ท่ามกลางเพื่อนๆ ขณะเสียงหัวเราะที่ดังอยู่รอบข้าง กระแทกเข้ากับเสียงเพลงที่เบาๆ ลอยมา เมื่อเจน เด็กสาวจอมทะเล้นเดินเข้ามาทักทายเขา
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“จะนั่งมองดาวอยู่คนเดียวหรือไร?” เจนถาม พร้อมกับยิ้มอย่างมีเสน่ห์
ซันเงยหน้าขึ้น มองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามและความอยากรู้ “อยากมานั่งดูดาวแบบนี้ ก็ไม่ได้ถามมาเลยนะ”
เจนส่งเสียงหัวเราะออกมา “เพราะเพื่อนๆ ของเธอพูดกันตลอดว่ายังมีดาวอีกมากมายที่จะให้เธอเห็น”
ความรู้สึกอบอุ่นในใจซันก่อตัวขึ้น ขณะที่เขารู้สึกถึงบรรยากาศที่รอบตัว เริ่มเปลี่ยนไปเมื่อทั้งสองคนเริ่มพูดคุยกัน ฝ่ามือที่แตะกันเบาๆ พร้อมกับเสียงกระซิบที่หวานละมุนจากเจน กลายเป็นหัวใจที่เต้นรัว
วันต่อมา ความสนิทสนมระหว่างซันกับเจนเพิ่มพูนขึ้น พวกเขาพบกันบ่อยขึ้นในห้องเรียนและบรรยากาศของการสืบสวนการหายตัวไปของอีฟ เพื่อนสนิทของซัน เริ่มบีบให้ต้องตั้งคำถาม
“เธอคิดว่าอีฟเข้าไปพัวพันกับอะไรหรือเปล่า?” ซันถาม ขณะเดินไปตามทางเดินโรงเรียน
“ใครจะไปรู้… แต่เรื่องนี้น่ากลัวนะ” เจนตอบ ตาเธอส่อเศร้า
ซันอดคิดถึงภาพอีฟตอนที่ชวนพวกเขาไปเที่ยวเมื่อไม่นานมานี้ไม่ได้ ภาพที่ร่าเริงไม่เหมือนตอนนี้
ในช่วงที่พวกเขาศึกษาค้นคว้าเรื่องราว และสืบหาข้อมูลบางอย่าง ยิ่งซันค้นยิ่งรู้สึกเหมือนมีบางอย่างไม่ชอบมาพากล เขารู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังตามติดพวกเขาอยู่
คืนวันหนึ่ง ขณะที่ทั้งสองนั่งอยู่ในห้องพักนักศึกษา เสียงหวีดร้องดังขึ้นจากด้านนอก “อย่า! ปล่อยฉัน!”
ซันและเจนกระโดดขึ้นอย่างพร้อมเพรียง รู้สึกถึงความกลัวกัดกร่อน ความลับของใครบางคนเริ่มปรากฏชัด
พวกเขาทั้งสองออกไปนอกอาคาร พบว่ามีกลุ่มนักเรียนจำนวนหนึ่งกำลังตั้งวงอยู่ที่ลานด้านหน้า และในไม่ช้านั้น สาวคนหนึ่งคืออีฟ โผล่ออกมาจากเงามืด เจนและซันอุทานออกมาในความตกใจ
“อีฟ! นี่เธอหายไปไหน?” ซันเรียกเธอด้วยน้ำเสียงที่ไม่มั่นใจ
อีฟมองเขาอย่างตาละห้อยแล้ววิ่งหนีเข้าป่าไปอย่างรวดเร็ว เจนมองซันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม “เราต้องตามไป!”
ทั้งสองรีบวิ่งตาม แต่ป่าในคืนมืดมิดทำให้พวกเขาหลงทาง เสียงกรอบแกรบของการเดินในป่ากรีดกังวานไปทั่ว ขณะที่ความเจ็บปวดของปมปัญหาที่พวกเขากำลังเข้าไปเกี่ยวพันเริ่มปรากฏ
เมื่อถึงจุดหนึ่ง เจนหยุดกะทันหัน เมื่อได้ยินเสียงคนบางคนพูดกันในความมืด “ฉันไม่อยากให้เธอไป”
ซันและเจนแลกเปลี่ยนสายตากัน ก่อนจะค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ เสียงที่กระซิบละเอียดมาถึงหู ทั้งสองรู้สึกว่าหัวใจเต้นรัว
“ดูเหมือนว่าเธอพบข้อมูลที่ลึกซึ้งเกินไป…” เสียงหนึ่งพูดจากเงามืด
“เราต้องทำให้แน่ใจว่ามันไม่ถูกเปิดเผย”
จู่ๆ เจนจึงดึงตัวซันให้รอดและรีบวิ่งกลับไปที่ปากทางกลับ นั่นคือจุดที่พวกเขาเริ่มรู้ว่า ทั้งหมดนี้อาจจะไม่ใช่แค่ความรัก แต่คือการหักหลังและทรยศ
การพัฒนาอารมณ์ของทั้งสองแปรปรวนจากความหวาดกลัวและเวลาที่ถูกกดดัน ส่วนที่ซันเองก็เริ่มรู้ว่าเจนอาจมีความรู้เกี่ยวกับอีฟมากกว่าเขา
ในขณะที่สถานการณ์เริ่มเข้มข้นขึ้น ซันพูดออกมาอย่างเผ็ดร้อน “เธอมาที่นี่เพื่อทำให้ฉันต้องสูญเสียเพื่อนหรือ?”
เจนยิ้มเยาะ “ถ้าเธอไม่รู้ถึงความจริง ทำไมฉันต้องบอก?”
เมื่อถึงจุดพีค ซันมองเจนด้วยความรู้สึกขมขื่น ขณะที่เรื่องราวเปิดเผยในที่สุด ทั้งสองเผชิญหน้ากับความจริงที่รุนแรง มีการเปิดเผยความลับซึ่งจะเปลี่ยนชีวิตพวกเขาไปตลอดกาล
ในที่สุด ด้วยกำลังใจที่มีอยู่เรื่องราวนี้ได้คลี่คลาย พวกเขาต้องทำการตัดสินใจระหว่างความรักและการเป็นเพื่อน ซันต้องเผชิญหน้ากับการสูญเสียอีกครั้ง แต่ความเชื่อถูกส่งต่อผ่านการแสดงความรักในวิธีที่แตกต่าง
“หากฉันจะต้องสูญเสียเธอไป ฉันขอแค่ให้เธอถูกปล่อยไป” ซันบอกเจนเสียงเบา แต่น้ำตาไหลออกมา ต่อมาทั้งสองจึงได้เรียนรู้ว่าความรักอาจมีบทเรียนมากมายที่ต้องเรียนรู้
ภาพสุดท้ายเป็นภาพของซันและเจนยืนอยู่ท่ามกลางดาวตก พร้อมกับความรักที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ในคืนที่สวยงาม และทั้งคู่รู้ว่านี่คือการเดินทางเริ่มต้นใหม่ในสิ่งที่จะมีและสูญเสียในชีวิต
