แสงแดดยามเช้าผ่านกระจกรถยนต์ ทำให้เกิดประกายระยิบระยับในตัวเมืองกรุงเทพมหานคร รถยนต์มากมายขับผ่านไปมา เสียงเครื่องยนต์ร้องโวยวาย ตัวละครหลักของเรา ‘อัสนี’ ชายหนุ่มผู้ฝันอยากเป็นนักออกแบบกราฟิก เขานั่งร่วมกันกับเพื่อนที่ร้านกาแฟเล็กๆ แห่งหนึ่ง ยิ้มให้กับความกระตือรือร้นของชีวิตแม้ว่าเขาจะต้องทำงานเป็นบาริสต้าไปพร้อมกันก็ตาม
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“ทำไมไม่ลงสมัครงานในบริษัทใหญ่ๆ เลยล่ะ?” เพื่อนถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง
“รู้สึกว่ามันไม่ใช่… และเอาจริงๆ ฉันอยากให้ความฝันมันค่อยๆ เติบโต” อัสนียิ้มและคิดถึงภาพในหัวที่เป็นงานที่ทำด้วยน้ำมือเขาเอง
อีกด้านหนึ่ง ‘มีนา’ สาวน้อยฝันอยากเป็นนักเขียน เธอทำงานที่ร้านหนังสือเล็กๆ ในเมือง ขณะที่เธอทบทวนบทกวีที่เธอเขียน โดยหวังว่าจะมีใครซักคนเข้าใจความหมายที่เธอถ่ายทอด
ช่วงเย็นหนึ่งที่มีนาเดินทางกลับบ้านผ่านตลาดเก่าที่เต็มไปด้วยผู้คนและเสียงพูดคุย เธอพบกับอัสนี ขณะที่เขากำลังขายน้ำผลไม้เพื่อหาเงินเพิ่มเติม
“วันนี้ได้ลูกค้าดีไหม?” มีนาถามเจ้าของร้านด้วยท่าทีสดใส
“ก็ดี… พอมีสำหรับชีวิตไปเรื่อยๆ” อัสนีพูดด้วยเสียงหวาน แต่กลับมีความเศร้าแฝงอยู่
ทั้งสองได้เริ่มพูดคุยกัน โดยเริ่มจากงานอดิเรกและความฝันที่มีร่วมกัน ทั้งคู่รู้สึกเหมือนมีความผูกพันบางอย่างที่ไม่น่าเชื่อ…
เวลาผ่านไป ความสัมพันธ์ของพวกเขาเริ่มลึกซึ้งยิ่งขึ้น แต่เมื่อความรักเริ่มเติบโต ความกดดันจากชีวิตความเป็นอยู่ พ่อแม่ความคาดหวังของครอบครัว ทำให้พวกเขาคิดทบทวนในเส้นทางเดินของตนเอง
อัสนีตัดสินใจจะสมัครงานในบริษัทที่ใหญ่กว่า โดยหวังว่าจะสามารถช่วยครอบครัวและใช้ชีวิตในแบบที่เขาต้องการ
“แต่มีนาล่ะ?” เขาถามขณะนั่งอยู่ในห้องมืดที่มีหนังสือเก่าๆ ทะลักอยู่เต็มไปหมด
“ฉันจะเดินตามความฝันของตัวเอง” มีนาตอบด้วยความมุ่งมั่น แม้ว่าหัวใจเธอจะตื่นเต้นเมื่อมีความรัก แต่เธอก็รู้ว่าต้องรักษาความฝันไว้
วันเวลาผ่านไป ความรักของพวกเขาผ่านบททดสอบมากมาย อุปสรรคจากครอบครัว ความไม่แน่ใจในอนาคต แต่ทว่า ทั้งคู่เชื่อว่าภายในทุกความฝันมีความจริงพื้นฐานซ่อนอยู่
สุดท้ายแล้ว ทั้งสองคนต้องหาทางปรับสมดุลระหว่างความรักและความฝัน เมื่อต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญที่ส่งผลต่อชีวิตทั้งคู่
ภาพสุดท้ายคือทั้งคู่ยืนอยู่บนดาดฟ้าของอาคารสูง คุยกันใต้แสงดาว อัสนีพูดว่า “ไม่ว่าอนาคตจะเป็นยังไง เราจะมีความฝันที่จะทำทุกอย่างให้ดีที่สุด”
มีนาเพิ่งเข้าใจว่าถึงแม้เส้นทางจะไม่ชัดเจน แต่การมีเขาด้านข้าง ก็พอที่จะทำให้เธอยิ้มได้
