ความรักในเมืองแห่งความฝัน

ยามเย็นที่กรุงเทพฯ แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านต้นไม้ใหญ่ตามริมถนน ขณะที่เสียงหัวเราะและเสียงดนตรีจากการแสดงริมฟุตบาทเล่นกลมกลืนไปกับเสียงรถยนต์ที่แล่นผ่าน สร้อยฟ้า เด็กสาววัยรุ่นวัยสิบแปดปีนั่งอยู่ที่ร้านกาแฟเล็ก ๆ มองเห็นผู้คนเดินผ่านไปมาในความวุ่นวาย”ฉันทำได้แน่นอน” สร้อยฟ้าคิดในใจ ขณะลังเลที่จะตัดสินใจส่งใบสมัครเข้าเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยชื่อดังซึ่งเป็นความฝันมานาน

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

อยู่ในโต๊ะเดียวกันนั้น มิว หนุ่มหล่อกล้ามโตที่เล่นกีต้าร์อยู่เป็นประจำ เขาลงทุนทุกอย่างเพื่อช่วยครอบครัวหลังจากพ่อของเขาล้มป่วย”เฮ้ เดี๋ยวนี้ทำอะไรอยู่เหรอ” มิวถามสร้อยฟ้า พลางยิ้มให้อย่างอบอุ่น “ฉันคิดจะส่งใบสมัครเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัย” สร้อยฟ้าตอบ แต่เสียงของเธอกลับเนือยลงเหมือนไม่มั่นใจในตัวเอง

มิวพยายามช่วยสนับสนุน เริ่มพูดถึงอนาคตและความตั้งใจของเขา ซึ่งเป็นการกระตุ้นให้นึกถึงความฝันของสร้อยฟ้า ตัวเธอเองรู้ดีว่าเธอมีความฝันเช่นเดียวกัน แต่การช่วยเหลือครอบครัวที่มีหนี้สินสร้างความกดดันไม่รู้จบให้เธอ

คืนนั้น สร้อยฟ้ากลับไปที่บ้านซึ่งเป็นบ้านไม้เก่าแก่ห้องนอนแคบ ๆ ที่มีเสียงลมพัดปีกหน้าต่าง “ถ้าฉันไปเรียน มันจะทำให้ครอบครัวฉันลำบากหรือเปล่า” เธอถามแม่ที่กำลังนั่งทำการบ้านให้ลูกชายคนเล็ก

“ลูกต้องทำตามความฝัน แต่ไม่ใช่ในตอนนี้” แม่เธอตอบเสียงเบา เสียงน้ำตาบางอย่างไหลลงไปบนไม้พื้น SCREAM: มิวถูกเรียกให้กลับไปช่วยพ่อที่เข้าโรงพยาบาล เมื่อความสัมพันธ์ของสองคนเริ่มพัฒนา เขาต้องแยกตัวออกไปเพื่อช่วยครอบครัวในตอนที่สร้อยฟ้ากำลังหาทางพิสูจน์ตัวเองในมหาวิทยาลัย

เมื่อเวลาผ่านไป สร้อยฟ้าเรียนได้ดี แต่เส้นทางของเธอไม่ง่าย ความกดดันจากการตั้งใจต้องทำให้ครอบครัวมั่นคงจึงเริ่มส่งผลกระทบต่อการเรียน อาจารย์เรียกเธอไปพูดคุยและเสนอให้เธอไว้วางใจในตัวเอง

“สร้อยฟ้า ตัวเธอมีพลังเยอะมาก ทำไมไม่ลองใช้มันใหจริงจัง” เสียงอาจารย์ฟังดูหนักแน่น แต่สร้อยฟ้ารับฟังแค่ผ่าน ๆ ขอบตาของเธอเริ่มกลมโตจากความรู้สึกไปไกล

มิว จู่ ๆ ก็กลับมาหลังจากที่ขาดหายไปนาน ความสัมพันธ์ที่เคยมีต้องเผชิญกับความจริงอีกครั้ง เขานำความฝันกลับมาทามกลางความยากลำบาก

เธอบอกเขาว่า”ฉันเหมือนคนที่อยู่กลางสนามรบ ฉันต้องเลือกแล้ว”