เสียงเครื่องดนตรีเบาบางกระทบกันอยู่ในบรรยากาศของร้านกาแฟเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในเมืองกรุงเทพฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างตึกสูงและซอยแคบ ๆ เพลาที่ชื่อ “The Intersection” ที่นี่เป็นที่ที่ศิลปิน ไต่เต้าอย่างลัคกี้ กำลังทดสอบเสียง จัดแจงทำให้มันฟังดูดีที่สุด ก่อนที่จะขึ้นเวทีเกมการแสดงในคืนสุดสัปดาห์
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ลัคกี้ ทำงานอย่างหนักถึงแม้เขาจะเป็นแค่เด็กหนุ่มวัย 21 ปี ที่ใช้ชีวิตโอบล้อมด้วยเสียงดนตรีที่ส่งต่อวิญญาณให้แก่กัน เขาต้องดูแลแม่ที่ป่วยและเคยตั้งใจอยากให้เขาเป็นหมอ แต่เขาก็ไม่อาจปฏิเสธเสียงเพลงที่เรียกหา
วันหนึ่ง ขณะที่ลัคกี้มีโอกาสดูซ้อมการแสดงของสาวน้อยปริญญาผู้มีเสียงใสและพรสวรรค์ชั้นเยี่ยมที่ชื่อ ไก่ เธอมาจากครอบครัวที่มีชื่อเสียงชั้นสูงในวงการศิลปะ แต่มีปมเรื่องความคาดหวังที่จะเป็นเหมือนแม่ เธอรู้สึกว่าตนตกอยู่ในกรอบที่ไม่เป็นตัวของตัวเอง
ลัคกี้และไก่เริ่มสานสัมพันธ์ผ่านเสียงเพลง เสียงหัวเราะและการแสดงร่วมกัน แม้จะมีอุปสรรคและภาระของครอบครัวที่พยายามควบคุมพวกเขา การเต้นรำภายในร้านกาแฟที่เต็มไปด้วยแสงแฟลชจากโทรศัพท์มือถือของลูกค้า นำพาความสนุกและสั่นคลอนในหนทางแห่งความรักระหว่างกัน
ในคืนเปิดตัวการแสดง ประโยคที่ทำให้ความรักต้องห้ามของพวกเขาเริ่มขึ้น เมื่อผู้ชมจำนวนมากแห่กันไป โดยในนั้นมีแม่ของลัคกี้ที่เป็นห่วงลูกชายและได้ยินเสียงเพลงที่ตามมาจากห้องซ้อม ทำให้เธอเข้ามาในงานด้วย
บรรยากาศเริ่มกลายเป็นเหมือนภาพยนตร์ เรื่องราวของความรักที่กำลังถูกขัดขวางถูกบรรยายด้วยดนตรีที่เข้มข้น ภายในอาคารที่เต็มไปด้วยแสงเสียง จนกระทั่งมือที่สะท้อนลงบนไม้ ให้เกิดเสียงหวานที่น่าหลงใหล ความตื่นเต้นและความกลัวพุ่งอยู่ในอากาศเมื่อทั้งคู่พบกันบนเวที เสียงเพลงที่แผ่ซ่านไปรอบ ๆ เป็นตัวแทนของความรู้สึกระหว่างพวกเขา
ทว่าทันใดนั้น ก็มืดครึ้มขึ้น ทำให้เกิดการดาวน์โหลดการพัฒนาในความสัมพันธ์ของทั้งสอง เมื่อแม่ของลัคกี้ตะโกนเรียกลูกชายให้กลับบ้าน แสงแห่งความฝันที่ทั้งสองสร้างไว้ดูเหมือนจะดับลงในคืนวันนั้น
หลังจากคืนที่เลวร้าย บรรยากาศในการซ้อมเริ่มมีความตึงเครียดเพิ่มมากขึ้น สองคู่ที่มีอุดมการณ์แต่ต่างกันเริ่มแบ่งแยกกัน แม่ของลัคกี้พยายามจะปิดตัวเขาออกจากไก่ สาเหตุทำให้เขารู้ตัวว่าสุดท้ายเขาต้องเลือกระหว่างครอบครัวหรือความรัก ทำให้เขาต้องยอมแพ้ต่อเสียงเพลง
“บางทีเราควรเลิกกัน” ลัคกี้กล่าว โดยเสียงสั่นคลอนเมื่อในจังหวะสุดท้ายของเพลง “หัวใจสลาย” ที่เริ่มขึ้นใหม่ อีกทั้งการฝึกซ้อมของพวกเขาก่อนการแสดงที่สำคัญ มันนำผลปวดร้าวมาสู่ทั้งเขาและไก่
เมื่อทั้งสองเดินทางไปยังยุทธการแสดงสุดท้าย ในคืนสุดท้ายของขอบเวที พวกเขากลับมาพบกันอีก และพยายามแสดงให้ดีที่สุด แต่มันอาจไม่เพียงพอ
“หากไม่ได้เป็นแบบนี้แล้ว เราจะมีกันต่อไปได้อย่างไร” ลัคกี้ถาม ขณะที่สายตาของเขาจับจ้องไปที่ไก่ที่ยืนอยู่บนเวที
“เราจะพยายามให้หนักกว่าที่เคย” เธอพยายามบังคับเสียงให้หนักแน่น ขณะที่ เธอเดินเข้าไปในอ้อมกอดเขา
ภายหลังการแสดง ลัคกี้และไก่ยืนอยู่บนเวที ในช่วงเวลาที่ทุกอย่างดูเหมือนจะเข้าที่เข้าทาง ภาพของการทะเลาะกัน ความเสียใจที่ต้องพยายามเติบโตทำให้ทั้งสองรู้ว่า ไม่มีความรักไหนที่ไม่มีความเสี่ยง
ทั้งสองต้องเผชิญหน้ากับความเป็นจริง ตัดสินใจที่จะเสี่ยงรักที่ต้องห้าม “ยิ่งเสียงเพลงดังมาก ความรักยิ่งหยุดนิ่ง” แต่ในที่สุด เสียงเพลงที่ดูเหมือนจะจากไปอาจไม่ใช่จุดจบของเรื่องราว
พวกเขาเดินออกจากอาคารพร้อมกัน ชูมือขึ้นสู่ฟ้า ทำให้เห็นถึงจิตวิญญาณของความรักที่กำลังมีชีวิตอยู่ และไม่ว่าจะต้องเจอปัญหาใด ขอติดตามกันไปตลอดเวลาที่ไม่มีกรอบในใจ
