เสียงรถยนต์ที่ดังสนั่นและแสงไฟจากตึกสูงในกรุงเทพฯ สาดส่องเข้าสู่ห้องเล็กๆ ที่เบนใช้เป็นที่ทำงานของเขา เขานั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ดูภาพถ่ายที่เขาได้เก็บเกี่ยวจากการเดินทางในเมืองใหญ่ ภาพที่มีชีวิตชีวาแต่กลับขาดความอบอุ่นจากครอบครัวที่แตกแยก
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!วันนั้นเป็นวันที่เบนได้รับโทรศัพท์จากมิลย์ สาวน้อยผู้สวยงามที่เขาได้พบในงานแสดงภาพถ่ายครั้งก่อน เธอมีรอยยิ้มสดใส และความมุ่งมั่นในเสียงของเธอทำให้เบนรู้สึกตื่นเต้น “เบน! คืนนี้เราไปเจอกันที่ร้านกาแฟตรงทางรถไฟฟ้าสถานีอโศกไหม?”
เสียงหัวใจของเบนเต้นแรงขึ้น เขาตอบตกลงและเปิดประตูออกไปยังโลกภายนอกที่เต็มไปด้วยแสงสี เขาเดินไปอย่างมีเป้าหมาย ภาพของมิลย์ลอยเข้ามาในหัวใจ
ที่ร้านกาแฟ กลิ่นของกาแฟที่คั่วสดใหม่ลอยไปทั่วอากาศ และเขาก็เห็นมิลย์นั่งอยู่ที่มุมหนึ่ง สวมเสื้อยืดสีขาวเข้ากับกางเกงยีนส์เก่าที่เธอใส่ มิลย์ยิ้มให้เบน ขณะเขานั่งลงข้างๆ เธอ
“ถ่ายรูปให้ฉันหน่อยสิ” มิลย์พูดพลางทำท่าทางน่ารัก เบนยิ้มแล้วหยิบกล้องขึ้นมา ทุกครั้งที่ได้ถ่ายภาพมิลย์ เบนรู้สึกเหมือนได้จับความฝันไว้ในมือ
หลังจากนั้นพวกเขาเริ่มใช้เวลาร่วมกันมากขึ้น เบนรู้สึกถึงความอบอุ่นและความเข้มแข็งที่มิลย์มอบให้ หลังจากผ่านไปไม่นาน เขาเริ่มเปลี่ยนวิธีมองโลกและชีวิตของตัวเอง
แต่แล้ว วันหนึ่งมิลย์ฝากข้อความให้เบนว่า “มีเรื่องที่ฉันต้องบอกนาย” เธอมีอาการกระวนกระวายใจ ขณะที่เบนมองเธอด้วยความสงสัย
“ฉันเคยถูกทาบทามให้เป็นนักแสดง แต่ตอนนั้นฉันยังเด็กเกินไป” มิลย์เริ่มเล่า “ตอนนี้มีคนต้องการให้ฉันกลับไป มีสัญญาและเงินมากมาย”
เบนรู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุน เขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับความจริงที่ว่ามิลย์อาจต้องเลือกเส้นทางที่แตกต่างจากเขา
“แต่ฉันไม่อยากทิ้งนาย” มิลย์พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“เราไม่แน่ใจว่าสิ่งนี้จะส่งผลต่อเราอย่างไร” เบนตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกดดัน
พวกเขาใช้เวลาห่างกันไปสักพัก ก่อนที่เบนจะตัดสินใจไปหามิลย์ที่กองถ่าย
เขาเห็นมิลย์ในชุดนักแสดง เธอสวยงามแต่ดูเหมือนจะถูกกดดันจากคนรอบข้าง เมื่อเบนเข้าไปหา มิลย์ก็ยิ้มให้เขาแต่แววตาของเธอเต็มไปด้วยความไม่แน่ใจ
“เราสามารถทำได้” เบนพยายามพูดปลอบใจ “เราจะผ่านมันไปให้ได้”
แต่ในใจของเบนกลับรู้สึกถึงความหวาดกลัว ความรักที่พวกเขามีอาจไม่เพียงพอสำหรับการต่อสู้กับความจริงที่แสนโหดร้าย
คืนหนึ่ง ขณะที่เบนเดินอยู่ในแซ่บของกรุงเทพฯ เขาเห็นป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ของมิลย์ รู้สึกเหมือนมีดบาดลึกในหัวใจ เขาเริ่มคิดว่าความรักของพวกเขาจะอยู่รอดได้อย่างไรในโลกที่เต็มไปด้วยความท้าทาย
วันเวลาผ่านไป ในที่สุดมิลย์ตัดสินใจพูดคุยกับเบนเกี่ยวกับทางเลือกของเธอ “ฉันต้องการให้เราคิดถึงอนาคต” เธอบอกขณะยืนอยู่ที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา เสียงน้ำไหลเป็นสมุนไพรแห่งความหวาน แต่บรรยากาศกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด
เบนรู้ว่าเขาไม่สามารถขวางทางความฝันของมิลย์ได้ แต่การปล่อยให้เธอไปก็ทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังสูญเสียส่วนหนึ่งของตัวเอง
“เธอคือความฝันของฉัน” เบนพูดพร้อมน้ำตา “แต่ถ้าเธอเลือกเส้นทางนี้ ฉันจะสนับสนุนเธอ”
ในคืนวันสุดท้ายที่พวกเขาได้ใช้เวลาร่วมกัน มิลย์และเบนไปที่ร้านกาแฟเดิมที่พวกเขาเคยไปด้วยกัน พวกเขาเล่าถึงความทรงจำที่ดีและหัวเราะกันอย่างมีความสุข
“ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฉันจะยังคงรักนาย” มิลย์กล่าวด้วยน้ำเสียงเบาๆ
เมื่อเวลาผ่านไป ความรักของเบนและมิลย์ได้กลายเป็นความทรงจำที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิตของเขา เขาเรียนรู้ที่จะมองโลกในแง่ดีและเริ่มถ่ายภาพความรู้สึกในชีวิตของเขาอีกครั้ง
หลายปีต่อมา ในวันเปิดตัวผลงานภาพถ่ายใหม่ของเขา เบนมองเห็นมิลย์ในงาน แม้เวลาจะผ่านไป แต่ความรักของพวกเขายังคงอยู่ในความทรงจำ
“เราไม่เคยลืมกัน” เธอพูดพร้อมรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหว nostalgia
และแม้ว่าเส้นทางของพวกเขาจะต่างกัน แต่เบนรู้ว่าความรักครั้งนี้คือสิ่งที่ทำให้เขาเติบโตขึ้น และเขาจะไม่มีวันลืมมัน
