รักในตลาดน้ำ

ในช่วงฤดูฝนที่ตลาดน้ำแห่งหนึ่งในชนบท มีความคึกคักของคนมากมายที่มารวมตัวกันเพื่อซื้อขายสินค้าท้องถิ่น บรรยากาศนั้นอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของขนมไทยและเสียงเรียกค้าขายของพ่อค้าแม่ค้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

ในกลุ่มคนเหล่านั้นมีหญิงสาวคนหนึ่งชื่อว่า “น้ำ” เธอเป็นนักศึกษาที่กลับบ้านในช่วงปิดเทอม เพื่อช่วยแม่ขายขนมไทยที่ตลาดน้ำ ทุกวันน้ำจะตื่นตั้งแต่เช้า เตรียมขนมไทยเพื่อให้ลูกค้ารู้จักและกลับมาซื้อซ้ำ น้ำมีความฝันที่จะเปิดร้านขนมไทยในกรุงเทพฯ สักวันหนึ่ง

ขณะที่น้ำกำลังทำขนมอยู่ มีผู้ชายคนหนึ่งชื่อว่า “ต้น” เดินเข้ามาที่ร้าน เขาเป็นนักเรียนปีสุดท้ายของมหาวิทยาลัยชื่อดังในกรุงเทพฯ ที่กลับบ้านเพื่อหาความสงบให้กับใจที่ยุ่งเหยิง การที่เขามาที่ตลาดน้ำนี้เป็นเพราะอยากมีแรงบันดาลใจใหม่ ๆ สำหรับงานศิลปะที่เขากำลังทำอยู่

“สวัสดีครับ อะไรอร่อยที่สุดในนี้” ต้นถามด้วยรอยยิ้ม

น้ำมองเขาแล้วพูดเสียงเบา “ขนมทองม้วนค่ะ อร่อยมากเลย”

หลังจากนั้น ต้นก็สั่งขนมทองม้วนและนั่งทานที่ร้านน้ำ เขาเริ่มพูดคุยกับน้ำ และรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างที่เชื่อมโยงกันระหว่างพวกเขา ทั้งคู่มีความเข้าใจในชีวิตที่คล้ายคลึงกัน ทั้งสองมีเป้าหมายในชีวิตที่แตกต่างกัน แต่กลับมีความฝันที่เหมือนกัน นั่นคือการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ และทำให้ชีวิตมีคุณค่า

วันต่อมา ต้นกลับมาที่ตลาดน้ำอีกครั้ง และเริ่มช่วยน้ำทำขนม ทั้งสองเริ่มสนิทกันจนกลายเป็นเพื่อนที่ดี ทั้งน้ำและต้นเริ่มพบกันทุกวัน น้ำสอนต้นทำขนม ส่วนต้นก็นำแรงบันดาลใจจากน้ำไปใช้ในงานศิลปะของเขา

แต่แล้ว ความรักเริ่มเปลี่ยนไปเป็นความรู้สึกที่ลึกซึ้ง ต้นเริ่มรู้สึกว่าเขาหลงรักน้ำ และน้ำเองก็รู้สึกเช่นเดียวกัน แต่ทั้งคู่กลับกลัวที่จะพูดออกมา พวกเขาเริ่มมีช่วงเวลาที่อบอุ่นและหวานละมุนในการอยู่ด้วยกัน

“น้ำ… ถ้าฉันกลับไปกรุงเทพฯ เราจะสามารถทำงานร่วมกันได้ไหม” ต้นถามน้ำด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวัง

น้ำยิ้มแล้วตอบว่า “ถ้าเราเชื่อมั่นในตัวเอง ฉันว่าเราทำได้”

วันเวลาผ่านไปและถึงวันที่ต้นต้องกลับกรุงเทพฯ น้ำรู้สึกใจหายเมื่อเขาจะแยกจากกัน ทั้งสองตัดสินใจที่จะเขียนจดหมายและส่งข้อความถึงกันในทุกวันเพื่อรักษาความสัมพันธ์นี้ไว้

ในขณะที่น้ำเรียบเรียงขนมไทยเพื่อส่งขาย ต้นก็ทำงานศิลปะในกรุงเทพฯ ทั้งสองช่วยสนับสนุนกันในทุก ๆ ด้าน จนในที่สุดน้ำได้เปิดร้านขนมไทยของตัวเองในกรุงเทพฯ และต้นก็แสดงนิทรรศการศิลปะครั้งแรกของเขา

เมื่อทั้งสองกลับมาพบกันที่ตลาดน้ำในวันครบรอบที่พวกเขารู้จักกัน น้ำเห็นต้นถือช่อดอกไม้มาให้และพูดว่า “น้ำ… ฉันรักเธอ”

น้ำยิ้มด้วยความสุข “ฉันก็รักคุณ”

ทั้งสองกอดกันอย่างอบอุ่น ท่ามกลางเสียงเรียกค้าขายของพ่อค้าแม่ค้าและกลิ่นหอมของขนมไทย ที่นี่เป็นที่ที่พวกเขาเริ่มต้นความรัก และยังคงเป็นที่ที่พวกเขาเลือกที่จะกลับมาเสมอ