ในยามเย็นอันวุ่นวายของกรุงเทพมหานคร รถยนต์มากมายที่จอดสนิทอยู่ในรถติด เสียงแตรดังสลับกับเสียงคนพูดคุยและเสียงเพลงจากร้านบริเวณถนนข้าม ซู เป็นนักเขียนที่พยายามหาที่เขียนบทละครที่จะเป็นจุดเริ่มต้นของอาชีพตัวเอง เขานั่งอยู่ในร้านกาแฟเล็กๆ ริมถนนท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายและความยุ่งเหยิงในชีวิตประจำวัน
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เสียงกาแฟถูกเสิร์ฟและกลิ่นคือสิ่งที่หอมหวานที่สุดในวันนั้น ในขณะที่เขานั่งง่วนอยู่กับโน้ตบุ๊ก ความสนใจของเขาถูกดึงดูดเมื่อหันไปเห็นหญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะตรงข้าม เธอมีดวงตาที่แวววาวและรอยยิ้มที่สดใส ขณะที่เธอวาดภาพทิวทัศน์ของกรุงเทพฯ ด้วยความฝันที่เติมเต็มไปด้วยจินตนาการ
“เฮ้ สนใจไหม? ร่วมกันเขียนบทละคร?” ซูเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เขาไม่คาดหวังว่าจะได้ถกเถียงกับหญิงสาวที่มีความฝันเต็มเปี่ยมเช่นนี้
หญิงสาวชื่อ หลิน หันมามองเขาและตอบด้วยเสียงอ่อนโยน “ดีครับ แต่อย่าลืมว่ามีสิ่งที่ควรเตรียมสำหรับการเขียนด้วย”
อย่างนั้นสองคนเริ่มต้นร่วมเขียนบทละครจนเกิดเรื่องราวที่สร้างสรรค์ พวกเขาใช้เวลาว่างที่สลับกันไปมาระหว่างการวาดภาพที่หลินชอบและการเขียนเกี่ยวกับตัวละครที่ซูตั้งใจจะพาเสนอ ความสัมพันธ์ของพวกเขาค่อยๆ เริ่มพัฒนาไปอย่างเป็นธรรมชาติ แต่ก็ไม่ปราศจากปัญหา ความขัดแย้งและความกดดันจากเป้าหมายในชีวิตและอาชีพของแต่ละคนเริ่มทวีความรุนแรงขึ้น
วันหนึ่งในระหว่างที่หลินอยู่ที่หอพัก ซูได้รับข้อความสีเทา “ซู ฉันมีข่าว ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ฉันได้ทุนไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ…” ทันใดนั้น เขารู้สึกเหมือนโลกของเขากำลังจะค่อยๆ พังทลาย ความฝันของทั้งสองกำลังถูกทดสอบ แต่ทว่าหลินกลับให้กำลังใจเขา “นี่คือโอกาสที่ดีสำหรับเรา เราสามารถทำให้มันเกิดขึ้น พร้อมกันได้”
ทั้งสองเผชิญกับปัญหาที่ใหญ่ขึ้น ขณะเดียวกันความรักของพวกเขาก็เริ่มจะอ่อนไหวและเปราะบาง ขณะที่ชีวิตยังคงหมุนไปด้วยความเร็ว ท่ามกลางเสียงพลุกพล่านของเมืองใหญ่ พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับความกลัวการสูญเสียและการแยกจากกัน ในเวลาที่สำคัญ ทั้งสองต้องตัดสินใจว่าพวกเขาจะเดินทางแยกจากกัน หรือจะยืนหยัดต่อสู้ร่วมกัน
เมื่อถึงวันสุดท้ายก่อนที่หลินจะออกเดินทาง ความกดดันที่ซูรู้สึกหนักหนาขึ้น เขาตัดสินใจที่จะสารภาพความรู้สึกที่เก็บไว้ “หลิน ฉันรักเธอ แต่ฉันกลัว…”
หลินหันมามองด้วยแววตาที่แฝงไปด้วยน้ำตา “ซู ฉันก็รักคุณ แต่มันต้องมีทางเลือก ถ้าเรารักกันจริงๆ เราต้องให้โอกาสกัน”
คืนสุดท้ายถูกสวมใส่ด้วยความเศร้าและความหวัง ขณะที่ความรักของสองคนแทบจะถูกตรวจสอบโดยการเดินทางที่แยกจากกัน ทั้งสองจับมือกันไว้ด้วยความรักที่ยิ่งใหญ่ อีกทั้งให้กันเพราะภารกิจที่ยิ่งใหญ่กว่า พวกเขาจึงตั้งใจทำให้ทุกๆ เรื่องราวที่สร้างร่วมกันนั้นเป็นตำนานที่ไม่มีวันลืมได้
อย่างไรก็ตาม ในการประกาศการเดินทางนั้นมีการเปลี่ยนแปลง เมื่อหลินกลับมาจากต่างประเทศ เขากลับเข้าหา ซู โดยได้มอบบทละครที่พวกเขาร่วมกันสร้างขึ้นกลับมา อาจไม่มีฉากจบอย่างที่คาด แต่พวกเขารู้แล้วว่า ทั้งคู่สามารถยืนหยัดและออกแบบชีวิตของตนเองได้อีกครั้ง”}}}]}}]} प्रिय सचिव:
