เหนือทะเลหมอก

ในเมืองเล็ก ๆ ที่รายล้อมไปด้วยทะเลหมอกทุกเช้า บรรยากาศรอบตัวเหมือนกับภาพวาดที่สร้างขึ้นจากความทรงจำที่หวานปนขม ค่ำคืนหนึ่ง (อารีย์) นั่งอยู่บนม้านั่งไม้ที่ริมทะเล รอคอยใครบางคนที่เคยมาเป็นเพื่อนสนิทของเธอ (มิกซ์) ที่ตอนนี้หายไปจากชีวิตอย่างไม่มีวันกลับ

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

เสียงคลื่นซัดสาดเข้าหาฝั่ง สร้างเสียงที่เหมือนสะท้อนความเหงาในใจของเธอไม่รู้จบ (อารีย์) เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่เริ่มมีสีส้มแดงยามอาทิตย์ขึ้น เธอยังคงจำได้ทุกคำพูดที่เคยพูดคุยกันในวันวาน ทั้งเสียงหัวเราะและน้ำตาที่อาบแก้ม

“เธอเชื่อในโชคชะตาไหม?” มิกซ์ เคยถามไว้ในวันนั้น ขณะที่พวกเขานั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่มีใบสีเขียวสด

“ไม่หรอก มันแค่เรื่องบังเอิญ” (อารีย์) ตอบด้วยน้ำเสียงเบา ๆ แต่ในใจลึก ๆ เธอกลับหวังว่าวันหนึ่งโชคชะตาจะนำพาให้พวกเขากลับมาเจอกันอีก

นับตั้งแต่วันที่เขาย้ายออกไป ทุกอย่างในเมืองนี้ดูเหมือนจะขาดสีสัน ความสดใสกลายเป็นเงา (อารีย์) เชื่อว่าทุกคนต้องมีเหตุผลในการเลือกเดินทาง แต่เธอกลับไม่เข้าใจว่าทำไมมิกซ์ถึงต้องจากไป

วันนั้นเหมือนวันอื่น ๆ เมื่อ (อารีย์) เดินไปที่ร้านกาแฟเล็ก ๆ บนถนนสายหลัก สายลมเย็นพัดผ่าน ทำให้เธอรู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมาบ้าง แต่เมื่อเธอมองไปที่โต๊ะมุมหนึ่ง ก็เห็นกลุ่มเพื่อนเก่าของมิกซ์กำลังนั่งอยู่

“เขายังไม่กลับมาที่นี่เลยใช่ไหม?” เสียงของ (ซัน) เพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น ทำให้ (อารีย์) รู้สึกเหมือนมีดแทงเข้าที่ใจ

“เขา… เขามีชีวิตใหม่แล้ว” (อารีย์) พยายามตอบด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจ แต่ความจริงกลับตรงกันข้าม

หลังจากกลับจากร้านกาแฟ (อารีย์) ตัดสินใจเดินไปที่ชายหาดที่พวกเขามักจะไปด้วยกันในช่วงฤดูร้อน สิ่งที่ทำให้เธอใจหายคือภาพของคลื่นทะเลและเสียงของเด็ก ๆ ที่เล่นน้ำที่อยู่ในระยะไกล

“มิกซ์ ถ้าเธอได้ยินฉัน… ฉันคิดถึงเธอมาก” เธอพูดเบา ๆ กับตัวเอง ขณะนั่งลงบนทรายที่เย็นเฉียบ

เวลาเดินไปอย่างไม่หยุดยั้ง จนกระทั่งวันหนึ่ง (อารีย์) ได้รับข้อความจากเพื่อนเก่าของมิกซ์ที่บอกว่ามิกซ์จะกลับมาเมืองนี้ในสุดสัปดาห์หน้า ความรู้สึกผสมปนเปไปด้วยความตื่นเต้นและความกลัว

“เราจะเจอกันอีกครั้งไหม?” เธอถามตัวเองในคืนก่อนที่เขาจะกลับมา

เมื่อวันเสาร์มาถึง (อารีย์) แต่งตัวอย่างระมัดระวัง เธอเลือกเสื้อยืดสีขาวที่เขาชอบและกางเกงยีนส์ขาด ๆ ที่ทำให้เธอดูสบาย ๆ แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนกำลังจะไปพบรักครั้งแรก

เมื่อถึงชายหาดที่พวกเขานัดพบ (อารีย์) เห็นมิกซ์ยืนอยู่ที่ริมทะเล แสงแดดอ่อน ๆ ส่องประกายลงมาที่เขา ทำให้เขาดูเหมือนกับเทพบุตรในความทรงจำ

“(อารีย์)… ฉันกลับมาแล้ว” มิกซ์พูดด้วยเสียงที่อ่อนโยนเหมือนเคย

“ฉันคิดถึงเธอ” (อารีย์) ตอบกลับพร้อมน้ำตาที่เอ่อขึ้น

ความเงียบปกคลุมอยู่ชั่วขณะ ก่อนที่มิกซ์จะเดินเข้ามาใกล้เธอ “เรามาคุยกันเถอะ”

ภายในใจของ (อารีย์) เต้นแรง เธอรู้ว่าทั้งสองคนมีเรื่องราวมากมายที่ต้องพูดคุย แต่ความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ในใจกลับไม่สามารถแสดงออกมาได้ง่ายดาย

“เธอมีความสุขไหม?” มิกซ์ถาม ขณะที่ทั้งสองนั่งลงบนทราย

“ฉันก็พยายามอยู่” (อารีย์) ตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“ฉันขอโทษที่ทิ้งเธอไป” เขาพูดให้เธอรู้สึกว่าเขายังคิดถึงเธออยู่เสมอ

“ฉันไม่เข้าใจทำไม…” (อารีย์) พูดต่อด้วยความรู้สึกที่ยังไม่สามารถคลี่คลาย

“มันเป็นเพราะฉันต้องการให้เธอมีชีวิตที่ดีขึ้น” มิกซ์อธิบาย ทำให้ (อารีย์) รู้สึกมีน้ำใจจากเขา แต่ก็ยังอัดอั้นในความรู้สึก

การพูดคุยที่ยืดเยื้อทำให้ทั้งสองรู้สึกถึงความสำคัญของกันและกันอีกครั้ง ในขณะที่แสงแดดเริ่มหายไปพวกเขาหยิบยกเรื่องราวในอดีตขึ้นมาแลกเปลี่ยนกัน ประสบการณ์ที่ทุกข์ใจทำให้พวกเขาเติบโตขึ้น และในที่สุด (อารีย์) รู้สึกว่าความรักที่เคยมีไม่ได้หายไป แต่แค่ซ่อนอยู่ภายในใจ

ในคืนหนึ่งที่มีเสียงคลื่นซัดสาดเข้าหาฝั่ง (อารีย์) และ (มิกซ์) นั่งอยู่ที่ชายหาดมองดูดวงดาว พร้อมกันทั้งสองรู้ว่าความรักไม่เคยหมดไป เพียงแต่ต้องรอคอยเวลาให้เหมาะสม

“เราจะหาทางกลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้งไหม?” (อารีย์) ถามด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความหวัง

“ใช่ ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอไปอีก” มิกซ์ตอบด้วยความมั่นใจ

ในที่สุด รอยยิ้มเริ่มปรากฏขึ้นที่ริมฝีปากของ (อารีย์) เธอรู้แล้วว่าอนาคตยังมีความหมาย และแม้ว่าเส้นทางข้างหน้าอาจจะยากลำบาก แต่พวกเขาจะก้าวเดินไปด้วยกัน