ในคืนเดือนมืด แสงจันทร์สาดส่องลงมาที่ชายหาด เม็ดทรายอุ่น ๆ หยาบกร้านใต้ฝ่าเท้าของซัน (25) ขณะที่เขานั่งยิ้มให้กับลมทะเลที่พัดมาเต็มใบหน้า ภายในใจของเขากำลังคิดถึงอิงค์น้องสาว (22) ที่อยู่ข้างๆ กับน้ำตาที่หยดพร่ำ เพราะความรักที่อยู่ในหัวใจของพวกเขาผูกพันกันในทางที่ไม่อาจบอกใครได้
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“ซัน ทะเลคืนนี้สวยจัง” อิงค์พูด พลางเงยหน้าขึ้นมองดวงดาวที่กระพริบราวกับมีชีวิต “เราเคยคิดไหมว่ามันจะเป็นแบบนี้”
“คิดสิ แต่ไม่เคยคิดและไม่เคยคิดว่ามันจะโตมาสวยเกินในทุกคืน” ซันตอบพร้อมกับเลื่อนมานั่งข้างๆ และยิ้มหวานให้กับน้องสาว
ในอีกด้านหนึ่งของหมู่บ้าน มีเรื่องเล่าอีกด้านที่เป็นความลับไม่สามารถบอกใครได้ เมื่อต้นไม้ของทางบ้านฝ่ายหญิงไม่เห็นด้วยกับความรักของซันและอิงค์ ที่ถือว่าเป็นเรื่องต้องห้ามในสายตาของผู้ใหญ่ การหย่าร้างของพ่อแม่สร้างรอยแผลให้กับจิตใจพวกเขา
คืนหนึ่ง หลังจากการประกวดวอลเลย์บอลที่ปลายชิ้นงาน ซันและอิงค์นั่งกันอยู่บนบ้านไม้เก่าของพวกเขา ที่มีลมทะเลพัดผ่าน แสงเทียนสั่นไหวข้างๆ ส่งให้บรรยากาศดูอบอุ่น เสียงคลื่นกระทบฝั่งมีแต่ความไร้กังวล “พี่ซัน ถ้าคนอื่นรู้ เราจะทำยังไง”
“เราจะไม่มีวันให้ใครรู้” เขาตอบเสียงมั่นคง รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะตัดสินใจแยกจากกัน
หมายเลขโทรศัพท์ของอิงค์ดังขึ้น รอยยิ้มของเธอหายไปเมื่อเห็นชื่อที่ไม่คาดคิด ภาพเขาของพี่ชายผู้ที่เธอรักมากที่สุดปรากฏในใจอย่างรวดเร็ว สัญชาติญาณบอกกับเธอมันอาจจะเป็นการเริ่มต้นที่แตกต่างกัน
หลังหลายวันนั่งคิด อิงค์ตัดสินใจเรียกซันมาที่ชายทะเลใต้แสงดาวที่เขารู้จัก ซันดูออก ว่าเธอเกิดความรู้สึกระหว่างทะเลสีฟ้ากับหัวใจที่เจ็บปวด
“พี่ชาย ซันคงต้องบอกความจริง” เธอเริ่มต้นในเสียงสั่นเครือ “ฉันคิดว่ามันเป็น… ความรัก”
“เราควรหยุดกันดีกว่า” ซันแทรกขึ้น เขาสัมผัสใบหน้าของอิงค์ที่จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา “มันอันตรายเกินไป”
แต่มันไม่ได้ยุติความรักของพวกเขา มันกลับมอบความแรงกล้าขึ้นเรื่อย ๆ กระทั่งวันหนึ่งเกิดเหตุการณ์อันรุนแรงขึ้นในหมู่บ้าน ขณะที่ซันกำลังช่วยแก้ไขสถานการณ์ ขณะที่อิงค์พยายามรักษาความรักของพี่ชายให้คงอยู่
หลายคืนต่อมา เพราะเหตุการณ์นั้น เธอพบว่าตนเองต้องเลือกระหว่างความรักและความครอบครัว ชีวิตที่ไม่เคยง่ายให้เลือกเข้ามาซ้ำเติมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ขนาดที่มีความรัก แต่มันต้องแลกด้วยความเจ็บปวดเพียงใด
“ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉันจะให้เธอต้องเลือก” ซันบอกสิ่งนี้กับอิงค์ในขณะที่พวกเขานั่งดูทะเลอันเลื่อนลอยข้างบ้าน
เวลาผ่านไป ความรักของพวกเขาไม่น้อยลง ในขณะเดียวกันก็เกิดปัญหาไม่น้อยที่เขาไม่อาจทนทานต่อความจริงได้อีกต่อไป
และเมื่อคืนหนึ่ง อิงค์มีเหตุการณ์ไว้ลึกลับเส้นเลือดฝั่งจิตของตนเองเมื่อรู้ความจริงที่จะเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง สมบัติแห่งความรักคือสิ่งที่พวกเขาพบได้ แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นที่น่าเศร้าที่หมดสภาพคนรักต้องแค่ดูด้วยใจ แต่ไม่สามารถครอบครองกันได้
“ฉันรักพี่มาก” อิงค์บอกในความพยายามรอบสุดท้ายก่อนที่เรียวขาเธอจะถือไม่ไหว
ซันรู้ตัวว่านี่อาจจะเป็นคำสัตย์สัญญาครั้งสุดท้ายของพวกเขา ในความมืดแห่งทะเลกว้างใหญ่ กลิ่นเกลือที่พัดมาทักทายอากาศ คืนที่แสงจันทร์หายไปจากฟ้า ความรักอันเหมือนคลื่นที่ไม่มีวันจอดเรือ
ความรักที่ถูกปราบนั้น บางทีอาจกลายเป็นความสูญเสียตามไปด้วย เรียกความโศกเศร้าผ่านเสียงคลื่นที่หลงเหลือหายไป เป็นความรักที่ผู้ใดสามารถเข้าใจหรือหยั่งถึง– ด้วยความเสียสละอันยิ่งใหญ่เพื่อให้คนที่ตัวเองรักอย่างไม่มีเงื่อนไข
